Po upadku Singapuru 15 lutego 1942 roku japońskie wojsko rozpoczęło 18 lutego kontrole chińskich mieszkańców, których uznawało za potencjalnie wrogich.
Singapur skapitulował przed Japonią 15 lutego 1942 roku, po tygodniu walk i przy gwałtownie kurczących się zapasach wody, żywności i amunicji.
1 kwietnia 1867 roku Singapur stał się częścią kolonii koronnej Osad Cieśninowych, obejmujących także Penang i Malakkę.[6]
Plan Jacksona, nazywany również planem miasta Rafflesa, powstał na początku lat 20.
Przybysze z Chin, Indii, Malakki i pobliskich wysp przyczynili się do rozwoju Singapuru jako wieloetnicznego portu.
Najczęściej chodzi o traktat z 1765 roku zawarty między cesarzem Szah Alamem II a Kompanią Wschodnioindyjską, reprezentowaną przez Roberta Clive’a.
Singapur leżał przy ważnym morskim przejściu łączącym Ocean Indyjski z Morzem Południowochińskim, co czyniło go atrakcyjnym miejscem na brytyjski punkt handlowy.
Temasek, dawna nazwa Singapuru, leżał przy ważnym połączeniu szlaków między Oceanem Indyjskim a Morzem Południowochińskim.
Według Sejarah Melayu książę z Palembangu, Sang Nila Utama, założył osadę Singapura około 1299 roku.
Singapura, dawna nazwa Singapuru, oznacza w sanskrycie „Lwią Stolicę”.
Rewolucję kulturalną rozpoczął Mao Zedong w 1966 roku. Kampania trwała do 1976 roku i nie miała na celu obalenia chińskiego rządu.
Najkrótsza odpowiedź brzmi: Temasek, spotykane też w zapisie Temasik. Nazwa pojawia się w źródłach z XIV wieku, a historyczna osada bywa określana również jako Temasek/Singapura.