ตัวเลขทุนสำรองเงินตราต่างประเทศของหลายเศรษฐกิจเอเชียที่ปรับขึ้นในเดือนเมษายน 2569 ควรอ่านเป็นเรื่อง “มูลค่าพอร์ตลงทุน” ก่อน ไม่ใช่หลักฐานว่าธนาคารกลางในภูมิภาครีบกว้านซื้อดอลลาร์ก้อนใหญ่ทันที
เหตุผลสำคัญคือทุนสำรองไม่ได้มีแต่เงินสดดอลลาร์ สินทรัพย์สำรองของทางการอาจถืออยู่ในหลายสกุลเงิน และเมื่อดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่า มูลค่าของสินทรัพย์ที่ไม่ใช่ดอลลาร์จะสูงขึ้นเมื่อแปลงกลับมาแสดงเป็นดอลลาร์ [24][
17][
34]
ตัวแปรใหญ่: ดอลลาร์อ่อน ทำให้มูลค่าที่รายงานสูงขึ้น
ชุดข้อมูล COFER ของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ หรือ IMF ติดตามองค์ประกอบของทุนสำรองเงินตราต่างประเทศอย่างเป็นทางการตามสกุลเงินหลัก เช่น ดอลลาร์สหรัฐ ยูโร หยวน เยน ปอนด์ ดอลลาร์ออสเตรเลีย ดอลลาร์แคนาดา ฟรังก์สวิส และสกุลเงินอื่น ๆ [24] จุดนี้สำคัญ เพราะเวลาตลาดพูดถึง “ทุนสำรอง” มักพูดเป็นหน่วยดอลลาร์ ทั้งที่สินทรัพย์ข้างในอาจไม่ได้เป็นดอลลาร์ทั้งหมด
ช่วงปลายเดือนเมษายน 2569 บทวิเคราะห์ตลาดระบุว่าดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่าลง ขณะที่ตลาดคาดหวังการลดดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐ หรือเฟด มากขึ้น และบรรยากาศการรับความเสี่ยงทั่วโลกดีขึ้น [2] ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ สินทรัพย์สำรองที่ถือเป็นยูโร เยน ปอนด์ หรือสกุลอื่น เมื่อแปลงกลับเป็นดอลลาร์ ย่อมมีมูลค่าดอลลาร์สูงขึ้น แม้จำนวนสินทรัพย์จริงในพอร์ตอาจไม่ได้เปลี่ยนมากนัก
