MCI, basit bir telemetri aracı değildi. Meta'nın çalışanlarla paylaştığı listeye göre yazılım, 200'den fazla uygulama ve web sitesini izliyordu . İzlenenler arasında Gmail, GChat, Google, LinkedIn, GitHub, Slack, Wikipedia ve VSCode gibi temel iş araçlarının yanı sıra Meta'nın kendi yapay zeka asistanı Metamate de vardı .
Yazılımın topladığı veriler son derece ayrıntılıydı: fare hareket yolları, tıklama konumları, tuş vuruş dizileri ve periyodik ekran görüntüleri. Tüm bunlar, yapay zeka modellerine insanların yazılım arayüzlerinde nasıl gezindiğini öğretmek için kullanılıyordu . Meta, programın üretkenliği ölçmek veya bireysel performansı değerlendirmekle ilgili olmadığında, tamamen günlük dijital görevleri yerine getirebilecek yapay zeka ajanları inşa etmekle ilgili olduğunda ısrar etti .
Araç duyurulduğunda şirket içindeki en önemli soru, katılımın nasıl reddedileceğiydi. CTO Andrew Bosworth'un cevabı netti: “Şirketin sağladığı dizüstü bilgisayarınızda bu programdan çıkma seçeneği yoktur.” İç bir paylaşıma yapılan bu yorum, çalışanlardan ağlayan, şok olmuş ve kızgın ifadelerden oluşan bir emoji yağmuruna tutuldu .
Muhalefet hızla farklı biçimler aldı:
Reuters'ın incelediği iç belgeler, MCI'nın kapsamının Meta'nın kamuoyuna yaptığı açıklamalardan çok daha geniş olduğunu gösterdi. Şirket, bir iç SSS belgesinde, aracın etkin olduğu ABD merkezli bir çalışanın, ABD dışındaki (AB dahil) bir meslektaşıyla e-posta veya sohbet mesajı alışverişinde bulunması durumunda tüm konuşmanın kaydedildiğini kabul etti . Meta, verileri çalışan kimliklerinden ayırdığı için bu kayıtları bireysel olarak arayamayacağını veya silemeyeceğini belirtti; bu durum, GDPR'nın erişim, düzeltme ve silme haklarıyla doğrudan çelişiyor .
Gizlilik savunucuları, bunun GDPR'nın amaç sınırlaması ilkesini ihlal edebileceği uyarısında bulundu. Viyana merkezli savunuculuk grubu NOYB'den hukuk uzmanı Kleanthi Sardeli, Reuters'a şunları söyledi: “Bir çalışanın sohbetini alıp bir yapay zeka modeline yüklemek, iş iletişiminin ilk amacıyla bağdaşmaz” .
Toplanan verilerin güvenlik duruşu endişelere bir katman daha ekledi. Raporlar, MCI verilerinin şifrelenmemiş bir biçimde saklandığını ve doğrudan Meta'nın mevcut veri güvenliği yazılımına entegre edildiğini, bunun da verilerin yetkisiz kişilerce erişilmesi durumunda ifşa veya kötüye kullanım korkularını artırdığını gösterdi . Çalışanlar ayrıca, araç çalışırken bilgisayarlarında fark edilir bir veri trafiği artışından şikayet ettiler .
Sürekli iç baskı, sınırlı da olsa bir değişime yol açtı. 2 Haziran 2026'da, Meta'nın Süper Zeka Laboratuvarları biriminden bir başkan yardımcısı olan Stephane Kasriel'in imzasını taşıyan bir iç notta, şirketin çalışanların endişeleri doğrultusunda programı daralttığı duyuruldu .
Somut tavizler şunlardı:
Ancak kritik bir noktada, şirket çıkış yok politikasını geri çevirmedi. Şirket cihazları kullanan çalışanlar için MCI'dan tam muafiyet hâlâ mümkün değildi .
Gözetim uygulaması boşlukta ortaya çıkmadı. Şirket, tarihinin en büyük yapay zeka odaklı iş gücü yeniden yapılanmasını yaşıyordu:
Meta içindeki birçok kişi için bu sıra distopikti: Çalışanlar, bir gün kendi işlerini yapacak yapay zeka ajanlarını eğitmek için gerekli verileri üretmek zorunda bırakılıyor, binlerce meslektaşları ise aynı anda işten çıkarılıyordu. Çalışanların kendi yerlerini alacak yapay zekayı eğitmeye zorlandığı yönündeki iç anlatı, TechTimes ve tartışmayı takip eden diğer yayınlar tarafından açıkça dile getirildi .
MCI hikayesi, otonom yapay zeka ajanları inşa etme yarışının işçi ilişkileri ve gizlilik yasalarıyla nasıl çarpışabileceğinin ve en büyük teknoloji şirketlerini bile taviz vermeye (ancak henüz tam bir geri dönüş yapmaya değil) zorlayabileceğinin bir örneği haline geldi.
MCI, basit bir telemetri aracı değildi. Meta'nın çalışanlarla paylaştığı listeye göre yazılım, 200'den fazla uygulama ve web sitesini izliyordu . İzlenenler arasında Gmail, GChat, Google, LinkedIn, GitHub, Slack, Wikipedia ve VSCode gibi temel iş araçlarının yanı sıra Meta'nın kendi yapay zeka asistanı Metamate de vardı .
Yazılımın topladığı veriler son derece ayrıntılıydı: fare hareket yolları, tıklama konumları, tuş vuruş dizileri ve periyodik ekran görüntüleri. Tüm bunlar, yapay zeka modellerine insanların yazılım arayüzlerinde nasıl gezindiğini öğretmek için kullanılıyordu . Meta, programın üretkenliği ölçmek veya bireysel performansı değerlendirmekle ilgili olmadığında, tamamen günlük dijital görevleri yerine getirebilecek yapay zeka ajanları inşa etmekle ilgili olduğunda ısrar etti .
Araç duyurulduğunda şirket içindeki en önemli soru, katılımın nasıl reddedileceğiydi. CTO Andrew Bosworth'un cevabı netti: “Şirketin sağladığı dizüstü bilgisayarınızda bu programdan çıkma seçeneği yoktur.” İç bir paylaşıma yapılan bu yorum, çalışanlardan ağlayan, şok olmuş ve kızgın ifadelerden oluşan bir emoji yağmuruna tutuldu .
Muhalefet hızla farklı biçimler aldı:
Reuters'ın incelediği iç belgeler, MCI'nın kapsamının Meta'nın kamuoyuna yaptığı açıklamalardan çok daha geniş olduğunu gösterdi. Şirket, bir iç SSS belgesinde, aracın etkin olduğu ABD merkezli bir çalışanın, ABD dışındaki (AB dahil) bir meslektaşıyla e-posta veya sohbet mesajı alışverişinde bulunması durumunda tüm konuşmanın kaydedildiğini kabul etti . Meta, verileri çalışan kimliklerinden ayırdığı için bu kayıtları bireysel olarak arayamayacağını veya silemeyeceğini belirtti; bu durum, GDPR'nın erişim, düzeltme ve silme haklarıyla doğrudan çelişiyor .
Gizlilik savunucuları, bunun GDPR'nın amaç sınırlaması ilkesini ihlal edebileceği uyarısında bulundu. Viyana merkezli savunuculuk grubu NOYB'den hukuk uzmanı Kleanthi Sardeli, Reuters'a şunları söyledi: “Bir çalışanın sohbetini alıp bir yapay zeka modeline yüklemek, iş iletişiminin ilk amacıyla bağdaşmaz” .
Toplanan verilerin güvenlik duruşu endişelere bir katman daha ekledi. Raporlar, MCI verilerinin şifrelenmemiş bir biçimde saklandığını ve doğrudan Meta'nın mevcut veri güvenliği yazılımına entegre edildiğini, bunun da verilerin yetkisiz kişilerce erişilmesi durumunda ifşa veya kötüye kullanım korkularını artırdığını gösterdi . Çalışanlar ayrıca, araç çalışırken bilgisayarlarında fark edilir bir veri trafiği artışından şikayet ettiler .
Sürekli iç baskı, sınırlı da olsa bir değişime yol açtı. 2 Haziran 2026'da, Meta'nın Süper Zeka Laboratuvarları biriminden bir başkan yardımcısı olan Stephane Kasriel'in imzasını taşıyan bir iç notta, şirketin çalışanların endişeleri doğrultusunda programı daralttığı duyuruldu .
Somut tavizler şunlardı:
Ancak kritik bir noktada, şirket çıkış yok politikasını geri çevirmedi. Şirket cihazları kullanan çalışanlar için MCI'dan tam muafiyet hâlâ mümkün değildi .
Gözetim uygulaması boşlukta ortaya çıkmadı. Şirket, tarihinin en büyük yapay zeka odaklı iş gücü yeniden yapılanmasını yaşıyordu:
Meta içindeki birçok kişi için bu sıra distopikti: Çalışanlar, bir gün kendi işlerini yapacak yapay zeka ajanlarını eğitmek için gerekli verileri üretmek zorunda bırakılıyor, binlerce meslektaşları ise aynı anda işten çıkarılıyordu. Çalışanların kendi yerlerini alacak yapay zekayı eğitmeye zorlandığı yönündeki iç anlatı, TechTimes ve tartışmayı takip eden diğer yayınlar tarafından açıkça dile getirildi .
MCI hikayesi, otonom yapay zeka ajanları inşa etme yarışının işçi ilişkileri ve gizlilik yasalarıyla nasıl çarpışabileceğinin ve en büyük teknoloji şirketlerini bile taviz vermeye (ancak henüz tam bir geri dönüş yapmaya değil) zorlayabileceğinin bir örneği haline geldi.