HDO sinyali, araştırmacıların gezegenin suyundaki döteryum-hidrojen (D/H) oranını hesaplamasına da olanak sağladı. Elde edilen değer 4,0^{+1,3}_{-1,1} × 10⁻³ oldu .
Bu oran, Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün gibi Güneş Sistemi’nin gaz devlerinde ölçülen oranlardan belirgin biçimde yüksek. Aynı zamanda bazı yıldız-öncesi oluşum bölgelerinde ve Güneş Sistemi’nin iç kesimlerindeki bazı cisimlerde bildirilen değerlerle sayısal olarak örtüşüyor .
D/H oranı, bir gezegenin suyunun geçmişine dair kimyasal bir iz bırakır. Bu nedenle söz konusu bulgu, yalnızca atmosferde farklı bir su molekülünün görülmesinden ibaret değil; WASP-39b’nin yapı taşlarının nerede oluştuğu veya atmosferinin zaman içinde hangi süreçlerden geçtiği hakkında ipuçları da taşıyor.
Araştırmacılar, WASP-39b atmosferindeki döteryum zenginliğini açıklamak için iki temel senaryo üzerinde duruyor .
WASP-39b, yıldız sisteminin erken dönemlerinde, suyun buz olarak yoğunlaşabildiği kar çizgisinin ötesindeki soğuk bölgelerde oluşmuş olabilir. Bu bölgelerde döteryum açısından zengin buzlar, gezegenin yapı taşlarına daha kolay katılmış olabilir.
Gezegen daha sonra yıldızına doğru göç ederek bugünkü yakın yörüngesine ulaşmış ve oluşum döneminden kalan bu izotopik imzayı atmosferinde korumuş olabilir .
İkinci olasılık ise döteryum zenginliğinin gezegenin atmosferinde zaman içinde oluşmuş olması. Üst atmosferdeki fotokimyasal tepkimeler, atmosferin dikey hareketleri ve daha hafif hidrojenin uzaya daha kolay kaçması, geride kalan atmosferde ağır döteryumun oranını artırmış olabilir .
Bu iki açıklama, zenginliğin gezegenin oluşumundan mı miras kaldığına yoksa atmosferik süreçlerle mi ortaya çıktığına dair farklı öngörüler sunuyor. Mevcut bulgu, bu senaryolardan birini kesin olarak doğrulamıyor.
WASP-39b, yıldızına çok yakın dolanan, sıcak ve gazdan oluşan bir gezegen. Bilinen anlamıyla yaşanabilir değil. Buna rağmen HDO tespiti, ötegezegen biliminde önemli bir yöntem gösterimi niteliğinde .
D/H oranı, bir gezegenin suyunun kaynağını ve atmosferik tarihini izlemek için kullanılabilecek güçlü göstergelerden biri. Dünya’da okyanuslardaki D/H oranı, suyun asteroitler veya kuyruklu yıldızlar gibi hangi kaynaklardan gelmiş olabileceğini araştırmak için kullanılıyor .
Gelecekte aynı yöntemin daha küçük, kayalık ve ılıman ötegezegenlere uygulanması şu sorulara yanıt sağlayabilir:
Bu bilgiler, kayalık bir dünyanın yüzeyinde sıvı su bulunma ihtimalini ve yaşamı destekleyebilecek koşullara sahip olup olmadığını değerlendirmeye yardımcı olabilir .
WASP-39b’deki keşif, James Webb’in bu kritik izotopik imzayı uzak bir gezegen atmosferinden ayırt edebilecek duyarlılığa sahip olduğunu gösteriyor. Bir sonraki adım, benzer ölçümleri yaşam için daha elverişli olabilecek küçük ve kayalık dünyalarda gerçekleştirmek olacak.