Güney Afrika Futbol Federasyonu (SAFA), takımın "bazı oyuncular ve yetkililer için vizelerle ilgili zorluklar yaşadığını" belirten kısa bir açıklama yaptı, ancak çok az ayrıntı verdi . Perde arkasında ise kriz, acil bir komite toplantısına ve Spor Bakanı Gayton McKenzie'den sert eleştirilere yol açtı. Bakan, takımın "budala yerine konduğunu" söyledi ve durumu, takım yetkililerinin idari hatalarından kaynaklanan utanç verici bir "fiyasko" olarak nitelendirdi
.
2 Haziran'a kadar SAFA, tüm oyuncular için vizelerin alındığını ve kafilenin bir gün gecikmeli olarak yola çıkacağını doğruladı; ancak bazı personel hâlâ seyahat belgelerinden yoksundu . Bu olay rahatsız edici soruları gündeme getirdi: Güney Afrika kafilesinin uçağı Meksika'ya gidiyordu, ancak oyuncularının antrenman kampları ve ikinci grup maçı için ABD'ye giriş yapabilmek adına hâlâ ABD vizelerine ihtiyacı vardı
. Üç ülkenin ev sahipliğinde düzenlenen bir turnuvada, tek bir ülkedeki vize başarısızlığı tüm takımın seyahat programını altüst edebiliyor.
Güney Afrika'nın sorunu öngörülebilir bir birikme ise, İsviçre'ninki ani ve açıklanamayan bir geri dönüştü. Fransız kulübü Stade Rennais'te oynayan forvet Breel Embolo'nun, 2 Haziran sabahı Vize Muafiyet Programı'nın ESTA sistemi kapsamında ABD'ye seyahat etmesi onaylandı. Saatler sonra, takım Zürih havaalanında Los Angeles uçağı için toplanırken, İsviçre Futbol Federasyonu'na (SFA) Embolo'nun ESTA başvurusunun "ileri incelemeye alındığı" bildirildi .
"ESTA izni bu sabaha kadar onaylıydı. Ancak sabah 10:30'da ESTA başvurusunun ileri incelemeye alındığı bize bildirildi," diyen SFA, ilgili makamlarla temas halinde olduklarını ve Embolo'nun takıma daha sonra katılmasını beklediklerini ekledi . Kafilenin geri kalanı, turnuvanın başlamasına dokuz gün kala San Diego'daki bir antrenman kampına gitmek üzere onsuz yola çıktı
.
ESTA, çoğu Avrupa ülkesinden gelen 40 ülkenin vatandaşları için genellikle rutin, otomatik bir izindir. Embolo'nun durumu, vize muafiyeti olan ülkelerden gelen yolcuların bile sıkılaştırılmış tarama rejimlerine nasıl takılabileceğini gösteriyor. Yeni politikalar uyarınca, ESTA başvuru sahiplerinden beş yıllık sosyal medya geçmişi talep edilebilir ve incelemeler artırılmıştır . Millî takımıyla yola çıkan bir oyuncu için bu son dakika müdahalesi, kimsenin beklemediği idari bir engeli çözmek için bir mücadele anlamına geliyordu.
Haiti, 52 yıl sonra ilk kez 2026 Dünya Kupası'na katılma hakkı kazandı ve bu dönüm noktasına, şiddetli çete şiddeti ve siyasi istikrarsızlık nedeniyle kendi topraklarında tek bir maç oynamadan veya antrenman yapmadan ulaştı . Yine de Haitililerin büyük çoğunluğu için turnuva erişilemez kalacak.
10998 sayılı Başkanlık Kararnamesi uyarınca ABD, 1 Ocak 2026 itibarıyla seyahat kısıtlamalarını 39 ülkenin vatandaşlarını kapsayacak şekilde genişletti; bu ülkelerden 19'u tam vize askıya alma, 20'si ise kısmi askıya alma kapsamında bulunuyor . Haiti, hem göçmen hem de göçmen olmayan vizelerinde neredeyse tam bir yasakla karşı karşıya olan ülkeler arasında yer alıyor
. Dünya Kupası için seyahat eden "herhangi bir sporcu veya atletik takım üyesi, antrenörler, gerekli destek rolünü üstlenen kişiler ve birinci derece yakınları" için bir muafiyet mevcut
. Ancak muafiyet burada sona eriyor: Seyircileri, gazetecileri, kurumsal sponsorları veya geniş aile üyelerini kapsamıyor
.
2 Haziran 2026'da Haiti kafilesi için kritik bir gelişme yaşandı ve Haiti'de ikamet eden tek millî takım oyuncusu Woodensky Pierre, turnuvayı tamamen kaçıracağına dair korkuların ardından nihayet ABD vizesini aldı . Onun izninin çıkması takım için bir rahatlama sağlasa da, kapsamlı yasak diğer tüm Haiti vatandaşları için yürürlükte kalmaya devam ediyor. ABD Dışişleri Bakanlığı, Haitili taraftarların hâlâ vize başvurusu yapıp görüşme planlayabileceğini, ancak "vize verilmesi veya ABD'ye kabul edilmeleri için uygun olmayabileceklerini" ve herhangi bir istisnanın muhtemelen "çok nadir" olacağını belirtti
.
Sonuç çok net: Haiti, elli yılı aşkın süre sonra ilk Dünya Kupası maçını, kendi taraftarlarını yasal olarak ağırlayamayan tribünler önünde oynayacak. Bir yorumcunun belirttiği gibi, "FIFA tam bir ikiyüzlülük yumağı," sözleri, turnuvanın coşkulu söylemleri ile takımların vatandaşları için neredeyse boş tribünlerde yarışması gerçeği arasındaki çelişkiye işaret ediyor .
Bu olaylar rastgele bürokratik aksaklıklar değil. Üç yapısal gücün çarpışmasının öngörülebilir sonuçlarıdır.
1. ABD seyahat yasağı genişlemesi küresel bir etkinlikle çarpışma rotasına girdi. Haziran 2025'te Başkan Trump, güvenlik tarama yetersizliklerini gerekçe göstererek 19 ülkeden girişi askıya alan bir kararname yayınladı . 1 Ocak 2026'ya kadar yasak 39 ülkeye genişledi
. Bu kısıtlamalara tabi ülkelerden dördü — Haiti, İran, Senegal ve Fildişi Sahili — Dünya Kupası'na katılmaya hak kazandı
. Eş zamanlı olarak yönetim, aralarında Brezilya, Kolombiya, Mısır, Gana, Ürdün, Fas, Tunus ve Uruguay'ın da bulunduğu 75 ülke için göçmen vizesi işlemlerini askıya aldı, ancak bu dondurmalar esas olarak turistik seyahatlerden ziyade göçmen vizelerini etkiliyor
.
2. 15.000 dolarlık vize tahvili önerisi aylarca süren belirsizlik yarattı. Yönetim başlangıçta, vize süresini aşma riski yüksek görülen 50 ülkeden gelen ziyaretçilerin 15.000 dolara kadar iade edilebilir tahvil yatırmasını şart koştu; bu politika, beş Afrika ülkesinden (Cezayir, Yeşil Burun, Fildişi Sahili, Senegal ve Tunus) taraftarları doğrudan etkileyecekti . Uluslararası tepkilerin ardından Dışişleri Bakanlığı, Mayıs 2026 ortasında onaylı FIFA maç bileti olan taraftarlar için tahvil şartından feragat etti
. Ancak aylarca süren belirsizlik zaten güveni zedelemiş ve seyahat planlamasını karmaşıklaştırmıştı.
3. Üç ev sahibi ülke, üç farklı göçmenlik sistemi anlamına geliyor. Güney Afrika'nın Meksika'ya seyahat ederken bile ABD vizeleriyle ilgili yaşadığı sorun, kademeli karmaşıklığı gösteriyor . Kanada'nın, bazı ülkeleri etkileyen seyahat yasakları da dahil olmak üzere kendi giriş koşulları var ve bir maç biletine sahip olmanın girişi garanti etmediği konusunda uyarıda bulundu
. Kanada, İsviçre'nin de aralarında bulunduğu 22 Avrupa ülkesinden akredite FIFA personeli için geçici bir biyometri muafiyeti programı başlattı, ancak bu tür kolaylıkların kapsamı sınırlı ve çoğu taraftarı kapsamıyor
.
Vize krizinin en insani boyutu taraftarların dışlanması. Haiti için yasak, ABD tribünlerinde hiçbir destekçi olmaması anlamına geliyor; bu, turnuvaya ulaşmak için çok şeye katlanan bir ulus için özellikle acımasız bir sonuç . Takımı da tam bir seyahat yasağı altında olan İran için durum benzer
. Senegal ve Fildişi Sahili ise bazı vize kategorilerini hedef alan kısmi bir yasakla karşı karşıya, ancak bunun Dünya Kupası seyahati üzerindeki kesin etkisi daha belirsiz
.
Herhangi bir yasağa tabi olmayan ülkelerden gelen taraftarlar bile göz korkutucu engellerle karşılaşıyor. Bazı ABD konsolosluklarında B1/B2 turist vizesi görüşmesi için bekleme süreleri 330 günü aşıyor; Bogota ve Mexico City'deki uç örnekler 600, hatta 800 günü buluyor . Dışişleri Bakanlığı bu tıkanıklığı kabul etti ve yoğunluğu yönetmek için yapay zeka ve ek konsolosluk memurları kullanmayı düşündüğünü belirtti, ancak turnuvaya günler kala bu çözümler artık hazırlık değil, aciliyet arz ediyor
.
Beyaz Saray, büyük spor etkinlikleri için sporcuların ve takım personelinin seyahat yasaklarından muaf olduğunu sürekli olarak vurguladı . Dışişleri Bakanlığı, turnuva için vize işlemlerine öncelik verdiğini söyledi
. Ancak Güney Afrika'nın ertelenen uçuşu ve İsviçre'nin yolda kalan forvetinin gösterdiği gibi, kağıt üzerindeki önceliklendirme her zaman sahada performansa dönüşmüyor.
Washington Examiner endişeyi daha en başında dile getirmişti: "Sıkıcı bürokratik engeller, vize sorunları ve caydırıcı uygulama protokolleri binlerce uluslararası ziyaretçiyi uzak tutabilir" . Bu öngörü takımlar için şimdiden gerçek oldu ve kalan günler son dakika çözümleri getirmezse, ABD genelinde boş koltuklar ve hayal kırıklığına uğramış stadyumlarla kendini gösterecek — bu, şimdiye kadarki en açık Dünya Kupası olması planlanan organizasyonun tam kalbindeki bir çelişki.