Güneybatı Kore’de çip üretimi 2030’da başlayabilir mi?

Güney Kore, Seul çevresindeki üretim merkezlerine ek olarak ülkenin güneybatısında büyük bir yarı iletken merkezi kurmayı hedefliyor. Eylül 2026’da Gwangju Ticaret ve Sanayi Odası’nda düzenlenen yarı iletken ve yapay zekâ forumunda öne çıkan mesaj şuydu: 2030’da çip üretimine başlamak için yalnızca fabrikaları yetiştirmek yetmeyecek. Elektrik, su, ulaşım ve nitelikli çalışanların da zamanında hazır olması gerekecek.13

Fabrika değil, üretim ağı

Öneri, Gwangju’nun yapay zekâ ve ileri imalat alanlarındaki birikimini Güney Jeolla’nın arazi ve enerji kaynaklarıyla birleştiriyor. Hedef, Seul metropol bölgesi dışındaki ikinci büyük çip üretim üssünü kurmak. Tartışılan model; fabrikaları, ileri üretim süreçlerini, malzeme ve ekipman tedarikçilerini, çip paketlemeyi, araştırmayı ve çalışan yetiştirmeyi birbirine bağlıyor.13

Bu ayrım önemli: Bir fabrika bölgede üretimi başlatabilir; yerel tedarikçiler, araştırmacılar ve eğitimli çalışanlardan oluşan ağ ise üretimin sürdürülmesi ve büyütülmesi için temel oluşturur.3

2030 takviminde ne var?

Belediye Başkanı Min Hyung-bae’nin açıkladığı ilk etap hedefi, inşaata 2027’de başlamak, çalışmaları 2029 sonuna kadar tamamlamak ve 2030’da ilk üretimi yapmak. Bu tarihler, tesislerin ve ihtiyaç duydukları altyapının şimdiden güvence altına alındığı anlamına gelmiyor.3

Herald Media Group, Jungheung Group ve Daewoo Engineering & Construction Yönetim Kurulu Başkanı Jung Won-ju da yarı iletken ve yapay zekâ merkezinin geliştirilmesi için 10 milyar won destek sözü verdi. Bu taahhüt, projenin tamamına yönelik bir finansman planı değil.2

En somut sınav: Elektriği fabrikaya ulaştırmak

Forumda elektrik ve endüstriyel suyun yanı sıra izinler, ulaşım, lojistik ve tedarikçi ağlarının zamanında hazırlanması vurgulandı. Arazi ve altyapı planlamasının, başlangıçta düşünülen dört fabrikanın ötesindeki büyümeye de yer bırakması gerekiyor.3

Dört fabrika için gereken elektrik alma kapasitesi 6,4 gigavat olarak tahmin edildi. Bölgenin elektrik üretiminde fazlası olsa bile şebekenin güçlendirilmesi ve elektriğin tesislere kesintisiz ulaştırılması gerekecek. Dolayısıyla bu rakam, fabrikalarda bugün kullanılabilir durumdaki elektriği değil, planlama için öngörülen kapasiteyi anlatıyor.3

Çalışanları bölgede tutmak da planın parçası

Katılımcılara göre eğitim, araştırma kurumları ve yerel tedarikçiler üretim yatırımıyla birlikte gelişmeli. Konut, sağlık, eğitim ve kültürel olanaklar da nitelikli çalışanların bölgede yerleşebilmesi açısından önem taşıyor.3

Japonya’nın Kumamoto kentindeki TSMC yatırımı, kamu desteği ve yerel koordinasyon açısından bir örnek olarak ele alındı. Ancak Güney Kore’deki girişimin Japonya’daki modeli aynen kopyalamak yerine Samsung Electronics ve SK hynix’in gerçek yatırım, üretim ve tedarik ihtiyaçlarına uyması gerektiği vurgulandı. 2030 hedefinin belirleyici koşulu, fabrikalarla onları çalıştıracak altyapı ve yerel sanayi ağının birlikte hazır olması.3