OpenAI’nin Computer History özelliği Mac’te yaptıklarınızı ChatGPT’ye hatırlatıyor

OpenAI, ChatGPT’nin Mac uygulamasına sohbet penceresinin dışındaki etkinlikleri hatırlayabilen yeni bir katman ekledi. 13 Ağustos 2026’da duyurulan Computer History, kullanıcının izin verdiği uygulama ve web sitelerindeki etkileşimleri işleyerek aranabilir bir zaman çizelgesi ve yerel hafızalar oluşturuyor. Bu bağlam daha sonra ChatGPT ve Codex tarafından kullanılabiliyor.

Ekran görüntüsü temelli takip sistemlerine göre daha sınırlı görünen bu yaklaşım, yine de tamamen risksiz değil. macOS’un erişilebilirlik sistemi üzerinden alınan etkileşimler yazılan metinleri içerebilir; oluşturulan hafıza dosyaları ise Computer History tarafından şifrelenmeden Markdown formatında saklanıyor.

Computer History nasıl çalışıyor?

Kullanıcı önce macOS’ta Erişilebilirlik izni veriyor, ardından özelliğe dahil edilecek uygulama ve web sitelerini seçiyor. Computer History, işletim sisteminin erişilebilirlik özellikleri üzerinden sunduğu etkileşim olaylarını kaydediyor. Bunlar arasında şunlar bulunabiliyor:

• Tıklamalar
• Yazılan metinler ve klavye tuşları
• Klavye kısayolları
• Uygulamalar arasında geçişler
• İlgili uygulama veya web sitesi bağlamı

Bu olay akışı daha sonra bir zaman çizelgesi ve metin tabanlı hafızalar oluşturmak için kullanılıyor. Böylece ChatGPT veya Codex, kullanıcının ne üzerinde çalıştığı, bir görevi nerede bıraktığı ya da daha önce belirli bir işlemi hangi adımlarla tamamladığı gibi sorulara bağlamlı yanıtlar verebiliyor.

Computer History varsayılan olarak kapalı. Ayrıca yalnızca kullanıcının izin verdiği uygulama ve sitelerden veri alıyor; gizli veya anonim tarayıcı sekmelerindeki etkinlikler kapsam dışında tutuluyor.

Ekran görüntüsü almıyor; peki hassas veriler güvende mi?

OpenAI’nin açıklamasına göre Computer History şu verileri kaydetmiyor:

• Ekran görüntüleri
• Ekran kayıtları
• Mikrofon girdisi
• Sistem sesi
• Gizli veya anonim tarayıcı etkinliği

Bu yönüyle özellik, bilgisayar ekranını sürekli görüntü olarak arşivleyen sistemlerden ayrılıyor. Ancak “ekran görüntüsü yok” ifadesi, hassas bilgi toplanmadığı anlamına gelmiyor. Kullanıcı izin verilen bir uygulamaya ya da web sitesine gizli bir metin yazarsa, bu yazma eylemi ve ilgili bağlam etkileşim kaydında yer alabilir.

Örneğin bir belgeyi ekranda görüntü olarak saklamasa bile sistem, o belgeye hangi uygulamada erişildiğini, hangi adımların izlendiğini veya metinden hangi bölümlerin yazıldığını anlamlı bir hafıza kaydına dönüştürebilir.

Chronicle ve Microsoft Recall’dan farkı ne?

Chronicle ekran görüntülerine dayanıyordu

Computer History, daha önceki Chronicle araştırma önizlemesinin yerini alıyor. Chronicle, bağlam oluşturmak için belirli aralıklarla ekran görüntüleri alıyordu. Yeni özellik ise ekran pikselleri veya ses yerine macOS’un erişilebilirlik arayüzlerinden sağlanan olay akışını kullanıyor.

Bu, görsel veri toplama kapsamını daraltıyor; fakat riski ortadan kaldırmıyor. Klavye girdileri, tıklamalar ve uygulama geçişleri bir araya geldiğinde kullanıcının ne yaptığına dair ayrıntılı bir tablo oluşturabilir. Bu bilgiler kalıcı bir hafızada özetlendiğinde, sıradan kullanım geçmişinden daha kapsamlı bir kayıt ortaya çıkabilir.

Microsoft Recall görsel anlık görüntüler kullanıyor

Microsoft Recall, Copilot+ PC’lerde bilgisayar etkinlik geçmişi oluşturmak için ağırlıklı olarak ekran görüntüsü veya görsel anlık görüntü yaklaşımını kullanıyor. Computer History de benzer biçimde yapay zekâya geçmiş etkinlikler hakkında aranabilir bağlam sağlamayı amaçlıyor; ancak görsel arşiv yerine etkileşim olayları ve metin hafızaları kullanıyor. Ayrıca olay verilerinin işlenmek üzere OpenAI sunucularına gönderildiği aktarılıyor.

Pratik fark önemli: Computer History parolaları, belgeleri, sohbetleri veya görselleri ekran pikseli olarak saklamıyor. Buna karşın yazılan metinleri ve iş akışı bağlamını açığa çıkarabilecek bir olay akışı oluşturabiliyor.

Hangi veriler 48 saat tutuluyor, hangileri kalıyor?

Computer History’nin veri yaşam döngüsünde iki ayrı katman bulunuyor:

1. Geçici etkileşim verileri: Ham olay dosyaları işleme sürecinin parçası olarak Mac’te en fazla 48 saat tutuluyor ve ardından kaldırılıyor.
2. Oluşturulan hafızalar: OpenAI, olayları sunucu tarafında işleyerek kullanılabilir hafızalara dönüştürüyor. Ortaya çıkan hafızalar ise yerel cihazda düz metin Markdown dosyaları olarak saklanıyor.

Bu dosyalar okunabiliyor, düzenlenebiliyor ve silinebiliyor; ancak Computer History bunları şifrelenmiş bir veritabanı içinde korumuyor. Bir raporda Codex hafızaları için $CODEX_HOME/memories/extensions/skysight/ yolu belirtiliyor. Bunun her kurulum için resmî ve evrensel dosya konumu olduğu ise mevcut kanıtlarla doğrulanmış değil.

Computer History’yi veya geçmişini silmek, ilişkili yerel hafızaları kaldırmalı ve yeni veri toplamayı durdurmalı. Bununla birlikte, özelliğe özel sunucu tarafı silme takvimi mevcut kaynaklarda kesin biçimde açıklanmıyor. Bu nedenle yerel geçmişi silmek, işleme sürecine dahil olan her kopyanın anında ortadan kalktığının kanıtı olarak görülmemeli. Yasal, güvenlik veya dolandırıcılığı önleme yükümlülükleri de saklama sürecini etkileyebilir.

En büyük sorun: Şifrelenmemiş yerel Markdown dosyaları

OpenAI’nin dokümantasyonu, Computer History dosyalarının hassas bilgiler içerebileceği ve özellik tarafından şifrelenmediği konusunda uyarıyor. Aynı macOS kullanıcı hesabıyla çalışan diğer programlar bu dosyalara erişebilir.

Bu durum, özelliğe sıradan tarayıcı geçmişinden farklı bir risk profili kazandırıyor. Hafıza dosyaları proje adlarını, iş akışı adımlarını, uygulama kullanımını, yazılan içerikleri ve hesaplarla ilgili bağlamı tek bir okunabilir metin koleksiyonunda birleştirebilir. Kötü amaçlı yazılım, bilgi hırsızı, uzaktan erişim aracı veya oturum açmış kullanıcı hesabında çalışan başka bir süreç bu verileri okuyup dışarı aktarabilir.

Tam disk şifrelemesi, bilgisayar kapalıyken cihazın korunmasına yardımcı olabilir. Ancak kilidi açılmış bir kullanıcı hesabı içinde çalışan ve o hesabın okuyabildiği dosyalara erişebilen yazılımları genellikle engellemez. Bu nedenle ham olay dosyaları geçici olsa bile yerel hafızaların nasıl saklandığı önemini koruyor.

Prompt injection riski

Computer History, aşağı akışta bir prompt injection riskine de kapı açabilir. İzin verilen bir web sitesinde görünen veya bir uygulamaya yazılan güvenilmeyen talimatlar bir hafızaya özetlenebilir. ChatGPT ya da Codex daha sonra bu hafızayı güvenilir bağlam gibi değerlendirirse, söz konusu metin gelecekteki yanıtları veya eylemleri etkilemeye çalışabilir.

Bu, her saldırının başarıya ulaşacağı anlamına gelmiyor; mevcut değerlendirme bir güvenlik çıkarımı niteliğinde. Yine de web siteleri, belgeler ve mesajlardan gelen kayıtların güvenilmeyen içerik olarak ele alınması gerekiyor.

Kimler kullanabiliyor?

Computer History, macOS üzerinde ChatGPT Pro, Business ve Enterprise kullanıcılarına sunuluyor. İlk duyuru sırasında özellik Avrupa Ekonomik Alanı’nda, İsviçre’de ve Birleşik Krallık’ta kullanıma açık değildi; bu bölgelere erişimin daha sonra gelmesi bekleniyor.

Planlara göre erişim modeli şöyle:

• Pro: Kullanıcı özelliği kendisi etkinleştirebiliyor.
• Business: Önce çalışma alanı yöneticisinin erişime izin vermesi gerekiyor. Ardından her üye ayrıca kendi isteğiyle katılıyor.
• Enterprise: Yönetici, erişimi belirli rollere açabiliyor; ancak kullanıcı yine de özelliği kendisi etkinleştirmeyi seçiyor. Kontrollerin çalışması için Enterprise kullanıcılarının yeterince güncel bir masaüstü uygulaması sürümüne ihtiyaç duyması da mümkün.

Sunulan lansman materyalleri, her plan için Computer History’ye özgü ayrı bir model eğitimi kuralını kesin biçimde ortaya koymuyor. Business ve Enterprise kullanıcıları çalışma alanlarının mevcut veri kontrollerini izlemeli; Pro kullanıcıları ise özelliğin kesin olarak model geliştirme süreçlerinin dışında kaldığını varsaymak yerine hesaplarındaki model iyileştirme ayarlarını kontrol etmeli.

Kullanıcı ve yöneticilerin kontrol seçenekleri

Kullanıcılar:

• Özelliğe katılabilir veya kapalı bırakabilir
• Veri toplamayı duraklatabilir ya da tamamen kapatabilir
• Hangi uygulama ve sitelerin dahil edileceğini seçebilir
• Zaman çizelgesi öğelerini inceleyebilir
• Kayıtlı geçmişi ve hafızaları silebilir

Business ve Enterprise yöneticileri ise üyelerin Computer History’ye erişip erişemeyeceğini baştan belirleyebiliyor. Yönetici izni ve bireysel kullanıcı onayından oluşan bu iki aşamalı model, kuruluşların özelliği tüm çalışanlar için sessizce etkinleştirmesini engelliyor.

Kurumsal kullanımda parola yöneticilerini, finans, sağlık ve hukuk sistemlerini, ayrıcalıklı yönetim panellerini, gizli kaynak kodu veya olay müdahalesi araçlarını ve başka kişilerin özel bilgilerini içeren iletişim uygulamalarını kapsam dışında bırakmak daha güvenli bir yaklaşım olur. Bu öneriler operasyonel önlemler; Computer History’nin her hassas değeri otomatik olarak filtreleyeceğine dair bir garanti bulunmuyor.

İş akışları becerilere ve otomasyonlara dönüşebilir mi?

Özelliğin uzun vadeli en ilgi çekici kullanım alanı, iş akışlarını prosedürel hafızaya dönüştürmesi. Başarılı bir işlem dizisini gösteren zaman çizelgesi, Codex’in bunu kontrol listesine, betiğe veya tekrar kullanılabilir bir “beceriye” dönüştürmesine yardımcı olabilir.

Örneğin kullanıcı, hafta başında hazırladığı bir raporun adımlarını daha sonra yeniden oluşturmak isteyebilir. Ancak bu, Computer History’nin bugün otomatik olarak zamanlanmış görevler oluşturduğu veya çalıştırdığı anlamına gelmiyor. Burada söz konusu olan, kaydedilmiş bağlam üzerine kurulabilecek olası bir iş akışı.

Bu tür otomasyonların açık kullanıcı onayı, sınırlı yetkiler, incelenebilir adımlar ve web siteleri, belgeler veya mesajlar üzerinden gelen talimatlara karşı korumalarla tasarlanması gerekir.

Sonuç: Ekran gözetimi değil, olay tabanlı yapay zekâ hafızası

Computer History’yi en doğru biçimde ekran görüntüsü gözetimi değil, olay tabanlı yapay zekâ hafızası olarak tanımlamak mümkün. Chronicle veya Microsoft Recall gibi görsel yaklaşımlara kıyasla daha az görüntü ve ses verisi topluyor; buna karşılık ChatGPT ve Codex’e seçili bilgisayar etkinlikleri hakkında ayrıntılı bir geçmiş sunuyor.

Karmaşık iş akışlarına sık sık ara verip geri dönen kullanıcılar için bu özellik pratik olabilir. Ancak şifrelenmemiş yerel Markdown hafızaları ciddi bir güvenlik ayrıntısı. Özelliği etkinleştirenlerin uygulama ve site izinlerini dar tutması, yüksek riskli sistemleri hariç bırakması, hassas işlemler sırasında toplamayı duraklatması ve oluşan hafızaları düzenli olarak inceleyip silmesi en temkinli yaklaşım olacaktır.