JPMorgan: 2026’da hisse senedi geri çekilmeleri alım fırsatı olabilir

JPMorgan’ın Mislav Matejka liderliğindeki hisse stratejisi ekibi, 2026’da geniş hisse piyasasında yaşanabilecek geri çekilmelerin koşullu biçimde alım fırsatı olarak görülebileceğini düşünüyor. Tez, yüksek tahvil getirileri, enflasyon endişeleri ve jeopolitik şokların önemsiz olduğu iddiasına dayanmıyor. Temel argüman, şirket kârlarındaki görünüm ve döngüsel ekonomik veriler iyileşirken yaşanan bir düşüşün, yaklaşan bir kâr daralmasının habercisi olmaktan çok değerleme fırsatı yaratabileceği yönünde. 1

Ana dayanak: Kâr beklentileri iyileşiyor

JPMorgan’ın yaklaşımında en önemli unsur, şirket kârlarına ilişkin tahmin revizyonlarının olumluya dönmesi. Hisse fiyatları gerilerken beklenen kâr tabanı korunursa, fiyat/kazanç oranı düşer ve hisseler gelecekte beklenen kârlara göre daha ucuz hâle gelir. Bu senaryoda piyasa zayıflığı, kârların öncülük ettiği bir ayı piyasasının başlangıcı olmak zorunda değildir. 1

Makroekonomik zemin de bu görüşü destekliyor. Ekip, ABD ve euro bölgesindeki imalat göstergelerinin yaklaşık dört yılın en yüksek seviyelerine yakın olduğuna, şirket kârlılığı koşullarının da güçlendiğine dikkat çekiyor. 1 Ayrı bir haberde, hisse başına kâr tahminlerindeki revizyonların tüm bölgelerde pozitife döndüğü; euro bölgesinde satın alma yöneticileri endekslerinin (PMI) art arda üç ay yükseldiği belirtiliyor. 2

Bu işaretler, ekonomik ivmenin yalnızca büyük teknoloji şirketleriyle sınırlı kalmayıp daha geniş alanlara yayılabileceği beklentisini güçlendiriyor. Bunun gelir büyümesi ve sürdürülebilir kâr marjlarına yansıması hâlinde, hisse piyasasının kâr desteği daha dengeli bir tabana kavuşabilir.

Yükselen tahvil getirileri neden otomatik satış sinyali değil?

Devlet tahvili getirilerinin yükselmesi normalde hisseler için zorluk yaratır. Gelecekteki nakit akımlarının bugünkü değerini hesaplamada kullanılan iskonto oranı yükselir; ayrıca sabit getirili araçlar göreli olarak daha cazip hâle gelebilir. JPMorgan bu değerleme baskısını reddetmiyor.

Ancak Matejka’nın ekibine göre belirleyici olan, getirilerdeki artışın nedeni. Küresel getirilerdeki yükselişin önemli bölümünün güven kaybından ya da kontrol dışı bir enflasyon sarmalından değil, ekonomik faaliyetin güçlenmesinden kaynaklandığı görüşündeler. 2 Daha güçlü nominal büyüme, şirket satışlarını ve kârlarını destekleyerek yüksek iskonto oranının hisse değerlemeleri üzerindeki baskısının bir kısmını telafi edebilir.

Bu, hisselerin yüksek getirilere karşı bağışık olduğu anlamına gelmiyor. Getiriler kalıcı enflasyon, mali baskılar veya çok daha sıkı para politikası beklentileri yüzünden yükselirse, hisse senetleri lehindeki tablo belirgin biçimde bozulur.

“Düşüşte alım” tezini bozabilecek riskler

JPMorgan’ın yapıcı yaklaşımının açık riskleri bulunuyor:

• Enflasyon beklentileri: Uzun vadeli enflasyon beklentilerinin kontrol altında kalması kritik. Bu beklentilerin bozulması, merkez bankalarını daha sert sıkılaşmaya zorlayabilir; hem büyümeye hem değerlemelere zarar verebilir.
• Petrol ve jeopolitik şoklar: İran çatışmasıyla bağlantılı petrol fiyat sıçramaları enflasyon baskısını artırabilir; tüketicileri ve şirket maliyetlerini olumsuz etkileyebilir. Matejka buna rağmen, temel göstergeler dayanıklı kaldığı sürece jeopolitik haberlerin tetiklediği zayıflığın pozisyon artırmak için kullanılabileceğini savunuyor. 35
• Ek merkez bankası sıkılaşması: ABD Merkez Bankası (Fed) veya Avrupa Merkez Bankası’nın (ECB) ilave sıkılaşması, yüksek faizlerin sağlıklı aktivite göstergesi olmaktan çıkıp büyümeyi vuran bir şoka dönüşmesi riskini artırır.
• Yüksek kamu borcu: G7 ülkelerindeki yüksek kamu borç yükü, uzun vadeli tahvil getirilerini yüksek tutabilir ve piyasaları mali kaygılara daha duyarlı hâle getirebilir.
• Kâr tahminlerinde tersine dönüş: Kâr revizyonlarında kayda değer bir kötüleşme, daha düşük fiyatların daha iyi değerleme sunduğu varsayımını doğrudan sarsar.

Asıl sınav: Bilanço sezonu

Yaklaşan bilanço dönemi, stratejinin en somut kısa vadeli testi olacak. Pozitif kâr revizyonları ve iyileşen imalat verileri ileriye dönük sinyaller sunuyor; şirketlerin açıkladığı sonuçlar ve gelecek dönem rehberlikleri ise bu beklentilerin gerçek kâr üretimine dönüştüğünü göstermeli. 12

Bu yaklaşımı izleyen yatırımcılar için üç nokta öne çıkıyor: Kâr tahminleri korunuyor mu, şirketler talebin daha geniş kesimlere yayıldığını söylüyor mu ve faiz, ücretler ya da enerji kaynaklı marj baskısı yönetilebilir mi? Yaygın bir rehberlik indirimi, satış dalgasını yalnızca değerleme düzeltmesi olarak nitelemeyi zorlaştırır.

JPMorgan neden 2022’den farklı bir ortam görüyor?

Fark, faizler ile temel ekonomik göstergelerin etkileşiminde yatıyor. 2022’de hızlı merkez bankası faiz artışları değerlemeleri yeniden aşağı çekerken, büyüme ve kâr beklentileri de zayıflamıştı. JPMorgan’ın bugünkü tezi ise ters bileşime dayanıyor: Getiriler yükselse bile kâr revizyonları ve döngüsel göstergeler iyileşiyor. 12

Bu, aşağı yönlü riski ortadan kaldırmaz. JPMorgan’ın görüşü, yüksek getirilerin daha güçlü faaliyet ve dengeli enflasyon beklentileriyle birlikte görüldüğünde hisse senetleriyle uyumlu olabileceği; buna karşılık politika kaynaklı bir resesyon tehdidi yarattığında ise ciddi risk oluşturacağı yönünde.

Sonuç

JPMorgan’ın mesajı koşullu bir iyimserlik içeriyor: Düşüş, duyarlılık bozulması, değerleme baskısı ya da geçici jeopolitik endişelerden kaynaklanıyorsa ve şirket kârı görünümü iyileşmeye devam ediyorsa, geri çekilmeler alım fırsatı olarak değerlendirilebilir. 13

Bu görüşün yeniden gözden geçirilmesini gerektirecek işaretler ise net: Enflasyon beklentilerinde bozulma, kalıcı petrol kaynaklı enflasyon, belirgin biçimde daha sıkı para politikası veya şirket kârı tahminlerinde açık bir gerileme.