Kurumun ayrı bir uyarısına göre çocuklarda akut yetersiz beslenme 12 vilayette kritik seviyeye ulaştı ve yaklaşık 3,7 milyon çocuğun bu yıl akut yetersiz beslenme yaşaması bekleniyor. Yoksulluk, yerinden edilme, afetler ve insani yardım finansmanındaki daralma bu tabloyu daha da ağırlaştırıyor.
Birleşmiş Milletler, akut açlıkla karşı karşıya olan her dokuz Afgan’dan yalnızca birinin şu anda WFP gıda yardımı alabildiğini belirtiyor. Bu oran, ihtiyaç ile mevcut yardım kapasitesi arasındaki büyük açığı ortaya koyuyor.
Pakistan daha önce de Birleşmiş Milletler’e ait insani yardım sevkiyatları için kontrollü sınır geçişlerine izin verdi. Buna karşılık rutin ticaret askıda tutuldu. Bu ayrım, 724 kamyonun geçişini değerlendirirken belirleyici: Özel düzenlemeler kapsamında insani yardım taşıyan araçlara izin verilebilirken Pakistan ile Afganistan arasındaki daha geniş siyasi ve güvenlik anlaşmazlığı sürebiliyor.
Mevcut haberlerde, konvoyun sınırın kapanmasına yol açan siyasi veya güvenlik sorunlarını çözdüğüne dair bir bilgi bulunmuyor. Bu nedenle yardım kuruluşları, geçişler zaman içinde düzenli ve öngörülebilir hâle gelmeden Torkham’ı istikrarlı ve genişletilebilir bir yardım koridoru olarak kabul edemez.
Sınırın kapanması, insani yardım planlamacılarını daha uzun ve karmaşık rotalara yöneltti. WFP’nin güçlendirilmiş bisküviler taşıyan sevkiyatlarından biri başlangıçta Pakistan üzerinden kamyonlarla yaklaşık 7.000 kilometre yol kat edecekti. Sınır kapanınca yük, Dubai üzerinden İran’a yönlendirildi.
Ancak bölgesel istikrarsızlık ve Hürmüz Boğazı çevresindeki aksamalar bu seçeneği de güvenilmez hâle getirdi. İran güzergâhı, insani yardım lojistiği açısından kalıcı bir alternatif olma niteliğini kaybetti. Diğer haberlerde de yardım yüklerinin çalışabilir bir rota bulunabilmesi için birden fazla ülkeden geçirildiği aktarılıyor.
Buradaki sorun yalnızca bir sınır kapısının diğerinden daha hızlı olması değil. Karayla çevrili Afganistan’ın sınırlı sayıdaki bölgesel koridora bağımlı olması, siyasi bir çatışmanın veya deniz taşımacılığındaki bir aksamanın kısa sürede gıda tedariki sorununa dönüşmesine yol açıyor.
Konvoy, gıda ve diğer temel yardımların kısa vadede kesilmesini önlemeye yardımcı olmuş olabilir. Ancak olayın daha geniş anlamı, rahatlatıcı olmaktan çok uyarıcı:
Torkham’dan geçen 724 yardım kamyonu, aylar süren ağır sınır kısıtlamalarına rağmen gıda ve temel ihtiyaç malzemelerinin Afganistan’a ulaşması bakımından önemli bir insani başarıydı. Fakat bu geçiş, kalıcı bir yeniden açılma olarak görülmemeli.
Afganistan’ın elindeki şey şimdilik güvenli bir tedarik koridoru değil, geçici bir hayat hattı. Pakistan-Afganistan gerilimi azalmadığı ve alternatif güzergâhlar güvenilir hâle gelmediği sürece her yardım konvoyu, bir sonraki siyasi veya bölgesel kriz karşısında kırılganlığını koruyacak.