Ship 40, kontrollü ve roket destekli alçalmanın ardından okyanusa dik konumda indi; daha sonra yavaşça yana devrilerek su üzerinde yüzmeye devam etti. Araç, bu sırada canlı telemetri ve video göndermeyi sürdürdü . SpaceX ayrıca aracı yakından incelemek için üzerinden drone’lar uçurdu .
4 Ağustos itibarıyla aralarında Norveç bandıralı römorkörler Normand Ranger ve Skimmer Tide’ın da bulunduğu birden fazla kurtarma gemisi Ship 40’ı geri çekiyordu. Bu operasyon, SpaceX’in bir Starship üst kademesini ilk kez okyanustan kurtarmaya çalışması açısından da önem taşıyor .
Starship’in önceki üst kademe araçlarının tamamı yeniden giriş sırasında ya da çarpma anında parçalandı veya yok oldu. Ship 40 ise tüm görevi tamamladıktan sonra bütünlüğünü korudu. Aracın 18.000’den fazla seramik karosu, yeniden girişte yaklaşık 2.600°F’ye ulaşan sıcaklıklara dayandı .
Araç daha sonra yatay yeniden giriş konumundan dikey alçalışa geçmesini sağlayan hassas bir flip-and-burn manevrası gerçekleştirdi. Bu manevra, suya çarpma hızını ve yapısal yükü yeterince düşürerek Ship 40’ın okyanusta ağır hasar almadan kalmasına yardımcı oldu .
Bu sonuç, Starship’in ısı kalkanı ile son yaklaşma yönlendirme sisteminin aracı yeniden kullanılabilirliğe yaklaştırabilecek düzeyde çalıştığına dair önemli bir saha verisi sağlıyor. Aynı zamanda bir sonraki uçuşta üst kademeyi fırlatma kulesiyle havada yakalama girişiminin yapılabilmesi için kritik bir ön koşulu karşılıyor.
Elon Musk, Uçuş 13’ün başarısından yalnızca birkaç saat sonra, görev verilerinin incelenmesinde bir sorun çıkmaması hâlinde SpaceX’in bir sonraki uçuşta Starship’i kuleyle yakalamayı deneyeceğini açıkladı .
Musk, altı gün süren veri incelemesinin ardından 30 Temmuz’da Ship 40’ın inişinin, fırlatma kulesinin kolları tarafından yakalanabilecek kadar hassas olduğunu doğruladı. Böylece Uçuş 14 için yörünge sınıfı üst kademeyi yakalama girişiminin önü açılmış oldu .
Plan, Starship’in üst kademesini Teksas’taki Starbase tesisine geri getirerek “Mechazilla” adı verilen fırlatma kulesinin mekanik kollarıyla havada yakalamayı içeriyor. Sistem, Super Heavy güçlendiricisini yakalamak için daha önce kullanıldı; ancak yörünge sınıfı bir üst kademede şimdiye kadar hiç denenmedi .
Deneme başarılı olursa Uçuş 14, uzay uçuşu tarihinde daha önce görülmemiş bir kurtarma yöntemini gerçekleştirecek .
Ship 40’ın fiziksel olarak incelenebilmesi, SpaceX mühendislerine tam bir görev profilinin ardından yeniden giriş ısınması, yapısal gerilim ve sistem performansı hakkında simülasyonların tek başına sağlayamayacağı veriler sunacak.
Uçuş 13’te gösterilen yüksek iniş hassasiyetiyle birlikte bu veriler, Starship üst kademelerinin hızlı biçimde yeniden kullanılmasına yönelik çalışmaları destekleyebilir. Bu kabiliyet; Starlink uydularının konuşlandırılması, Ay görevleri ve gelecekte Mars’a insan ya da kargo taşınması gibi hedeflerde aracın ekonomik uygulanabilirliği açısından büyük önem taşıyor.
Mevcut planlamaya göre Uçuş 14’te Booster 21 ve Ship 41’in kullanılması, fırlatmanın Starbase’deki Pad B’den yapılması ve görevin 2026’nın üçüncü çeyreğinde gerçekleştirilmesinin hedeflenmesi bekleniyor .