31 Temmuz'da İtalya, İspanya ile Schengen sınır serbestisi anlaşmasını bir ay süreyle askıya aldığını duyurdu ve bunu ulusal güvenliği korumak için 'olağanüstü bir önlem' olarak nitelendirdi . Karar, Giorgia Meloni ve başbakan yardımcıları Matteo Salvini ile Antonio Tajani tarafından açıklandı . Askıya alma, hava veya deniz yoluyla İspanya'dan gelen AB vatandaşı olmayanları hedefliyordu; AB vatandaşları etkilenmedi .
Meloni hükümeti, İspanya'nın AB'nin dış sınırını kontrol edememesine yanıt verdiklerini savundu . Meloni, Ceuta'dan gelen görüntülerin 'kontrolsüz yasadışı göçün Avrupa sınırlarının güvenliği için gerçek bir tehdit oluşturduğunu' hatırlattığını söyledi .
İspanya, İtalya'ya kontrolleri kaldırması için 9 Ağustos'a kadar süre vererek bu önlemleri 'haksız ve ayrımcı' olarak nitelendirdi . Roma talebi reddedince Madrid, 8 Ağustos gece yarısından itibaren geçerli olmak üzere İtalya'dan gelen tüm hava ve deniz seyahatlerine karşı kendi sınır kontrollerini uygulamaya koydu . İspanyol polisi, havalimanları ve limanlarda İtalya'dan gelenlere belge kontrolü yapmaya başladı .
İtalya, İspanya'nın ültimatomunu reddetti. Meloni'nin ofisinden yapılan açıklamada, İtalya'nın 'Madrid'den gelen ültimatomları veya dayatmaları kabul etmeyeceği' ve askıya almanın en az 15 Ağustos'a kadar yürürlükte kalacağı belirtildi .
1 Ağustos'ta İtalya ve Danimarka öncülüğünde, AB'nin 27 üyesinden 22'si tarafından imzalanan ortak bir mektup, Avrupa Konseyi Başkanı António Costa, Komisyon Başkanı Ursula von der Leyen ve İrlanda dönem başkanlığına gönderildi . Mektupta şunlar talep edildi:
Mektubu imzalamayan dört AB üyesi ise eleştirilerin hedefi olan İspanya, dönem başkanı İrlanda, Fransa ve Portekiz oldu . Yanıt olarak 4 Ağustos'ta AB içişleri bakanlarının acil video konferansı düzenlendi .
Meloni birden fazla cepheden eleştiriyle karşı karşıya kaldı. Sağ kanadında, Şubat 2026'da AP üyesi Roberto Vannacci tarafından kurulan aşırı sağcı Futuro Nazionale (Ulusal Gelecek) partisi, onu göç konusunda yeterince sert olmamakla suçluyor ve bir sonraki genel seçim öncesinde seçmen tabanı için rekabet ediyordu . İtalyan muhalefet partileri, Schengen askıya almasını, ciddi bir güvenlik önleminden ziyade koalisyondaki sertlik yanlılarına yönelik popülist bir jest olarak nitelendirdi . Avrupa basınında, Meloni'nin saldırgan tutumunun gerçek sınır güvenliği endişelerinden çok seçim hesaplarıyla motive edildiği yaygın olarak tartışıldı .
İtalya'nın sınır askıya alması en az 15 Ağustos'a kadar sürecek şekilde belirlenmişti ve Meloni önlemleri bu tarihten önce kaldırmayacağını belirtti . İspanya'nın kendisi de bu tarih civarında yeni bir göç dalgası bekliyordu . Daha geniş bağlam şunları gösteriyor:
Kilit belirsizlik: Kaynaklar, 15 Ağustos'ta Ceuta'da ikinci bir kitlesel geçişin gerçekten yaşanıp yaşanmadığını doğrulamıyor. Mevcut kanıtlar, Meloni'nin kontrollerini bir önlem olarak yerinde tuttuğunu gösteriyor ancak o güne ilişkin sonuç raporlaması, mevcut kaynakların kapsadığı haber döngüsünde henüz yer almamıştı.
İtalya-İspanya gerilimi, Avrupa'nın sınır mimarisi için geniş kapsamlı sonuçlar doğuruyor.
Schengen benzeri görülmemiş bir baskı altında. Bir üye devlet (İtalya), diğer bir üyeyle (İspanya) serbest dolaşımı kendi sınır güvenliği nedeniyle değil, farklı bir ülkenin dış sınırındaki algılanan başarısızlıklar nedeniyle tek taraflı olarak askıya aldı . Bu, Schengen sistemi için istikrarsızlaştırıcı bir emsal teşkil ediyor.
AB göç paktı ilk büyük stres testiyle karşı karşıya. AB'nin yeni Göç ve İltica Paktı, Ceuta krizinden sadece haftalar önce, 12 Haziran 2026'da tamamen uygulanabilir hale geldi . 22 devletin koordineli eylem talep eden ortak mektubu, İspanya'nın tek taraflı politikalarına karşı derin bir güvensizlik ve dış sınır yönetiminde AB'nin liderliği ele alması yönünde bir baskı olduğunu gösteriyor .
AB'de kuzey-güney uçurumu derinleşiyor. Güney cephe devletleri (İspanya, İtalya, Yunanistan) yaklaşım konusunda bölünmüş durumda. Danimarka ve büyük bir kuzey bloğu tarafından desteklenen İtalya, krizi sistematik AB düzeyinde caydırıcılık talep etmek için kullanırken, İspanya 'saldırılara' ve krizin siyasallaştırılmasına direniyor . Bu gerilim, yeni paktın dayanışma ile sınır kontrolü üzerindeki ulusal egemenlik arasındaki temel gerilimi çözmediğini ortaya koydu.
31 Temmuz'da İtalya, İspanya ile Schengen sınır serbestisi anlaşmasını bir ay süreyle askıya aldığını duyurdu ve bunu ulusal güvenliği korumak için 'olağanüstü bir önlem' olarak nitelendirdi . Karar, Giorgia Meloni ve başbakan yardımcıları Matteo Salvini ile Antonio Tajani tarafından açıklandı . Askıya alma, hava veya deniz yoluyla İspanya'dan gelen AB vatandaşı olmayanları hedefliyordu; AB vatandaşları etkilenmedi .
Meloni hükümeti, İspanya'nın AB'nin dış sınırını kontrol edememesine yanıt verdiklerini savundu . Meloni, Ceuta'dan gelen görüntülerin 'kontrolsüz yasadışı göçün Avrupa sınırlarının güvenliği için gerçek bir tehdit oluşturduğunu' hatırlattığını söyledi .
İspanya, İtalya'ya kontrolleri kaldırması için 9 Ağustos'a kadar süre vererek bu önlemleri 'haksız ve ayrımcı' olarak nitelendirdi . Roma talebi reddedince Madrid, 8 Ağustos gece yarısından itibaren geçerli olmak üzere İtalya'dan gelen tüm hava ve deniz seyahatlerine karşı kendi sınır kontrollerini uygulamaya koydu . İspanyol polisi, havalimanları ve limanlarda İtalya'dan gelenlere belge kontrolü yapmaya başladı .
İtalya, İspanya'nın ültimatomunu reddetti. Meloni'nin ofisinden yapılan açıklamada, İtalya'nın 'Madrid'den gelen ültimatomları veya dayatmaları kabul etmeyeceği' ve askıya almanın en az 15 Ağustos'a kadar yürürlükte kalacağı belirtildi .
1 Ağustos'ta İtalya ve Danimarka öncülüğünde, AB'nin 27 üyesinden 22'si tarafından imzalanan ortak bir mektup, Avrupa Konseyi Başkanı António Costa, Komisyon Başkanı Ursula von der Leyen ve İrlanda dönem başkanlığına gönderildi . Mektupta şunlar talep edildi:
Mektubu imzalamayan dört AB üyesi ise eleştirilerin hedefi olan İspanya, dönem başkanı İrlanda, Fransa ve Portekiz oldu . Yanıt olarak 4 Ağustos'ta AB içişleri bakanlarının acil video konferansı düzenlendi .
Meloni birden fazla cepheden eleştiriyle karşı karşıya kaldı. Sağ kanadında, Şubat 2026'da AP üyesi Roberto Vannacci tarafından kurulan aşırı sağcı Futuro Nazionale (Ulusal Gelecek) partisi, onu göç konusunda yeterince sert olmamakla suçluyor ve bir sonraki genel seçim öncesinde seçmen tabanı için rekabet ediyordu . İtalyan muhalefet partileri, Schengen askıya almasını, ciddi bir güvenlik önleminden ziyade koalisyondaki sertlik yanlılarına yönelik popülist bir jest olarak nitelendirdi . Avrupa basınında, Meloni'nin saldırgan tutumunun gerçek sınır güvenliği endişelerinden çok seçim hesaplarıyla motive edildiği yaygın olarak tartışıldı .
İtalya'nın sınır askıya alması en az 15 Ağustos'a kadar sürecek şekilde belirlenmişti ve Meloni önlemleri bu tarihten önce kaldırmayacağını belirtti . İspanya'nın kendisi de bu tarih civarında yeni bir göç dalgası bekliyordu . Daha geniş bağlam şunları gösteriyor:
Kilit belirsizlik: Kaynaklar, 15 Ağustos'ta Ceuta'da ikinci bir kitlesel geçişin gerçekten yaşanıp yaşanmadığını doğrulamıyor. Mevcut kanıtlar, Meloni'nin kontrollerini bir önlem olarak yerinde tuttuğunu gösteriyor ancak o güne ilişkin sonuç raporlaması, mevcut kaynakların kapsadığı haber döngüsünde henüz yer almamıştı.
İtalya-İspanya gerilimi, Avrupa'nın sınır mimarisi için geniş kapsamlı sonuçlar doğuruyor.
Schengen benzeri görülmemiş bir baskı altında. Bir üye devlet (İtalya), diğer bir üyeyle (İspanya) serbest dolaşımı kendi sınır güvenliği nedeniyle değil, farklı bir ülkenin dış sınırındaki algılanan başarısızlıklar nedeniyle tek taraflı olarak askıya aldı . Bu, Schengen sistemi için istikrarsızlaştırıcı bir emsal teşkil ediyor.
AB göç paktı ilk büyük stres testiyle karşı karşıya. AB'nin yeni Göç ve İltica Paktı, Ceuta krizinden sadece haftalar önce, 12 Haziran 2026'da tamamen uygulanabilir hale geldi . 22 devletin koordineli eylem talep eden ortak mektubu, İspanya'nın tek taraflı politikalarına karşı derin bir güvensizlik ve dış sınır yönetiminde AB'nin liderliği ele alması yönünde bir baskı olduğunu gösteriyor .
AB'de kuzey-güney uçurumu derinleşiyor. Güney cephe devletleri (İspanya, İtalya, Yunanistan) yaklaşım konusunda bölünmüş durumda. Danimarka ve büyük bir kuzey bloğu tarafından desteklenen İtalya, krizi sistematik AB düzeyinde caydırıcılık talep etmek için kullanırken, İspanya 'saldırılara' ve krizin siyasallaştırılmasına direniyor . Bu gerilim, yeni paktın dayanışma ile sınır kontrolü üzerindeki ulusal egemenlik arasındaki temel gerilimi çözmediğini ortaya koydu.