Geçtiğimiz yıl boyunca ABD Hazine Bakanı Scott Bessent, Japonya'nın para politikasını sıkılaştırması gerektiğini açıkça savundu. Japonya'nın uzun süredir devam eden ultra düşük faiz ve agresif parasal genişleme programı "Abenomics"in sona erdiğini ve artık "Takaichinomics" dönemi olduğunu ilan etti . CNBC ve NHK'ya verdiği röportajlarda Bessent, "sağlam para politikası" ve yen zayıflığını düzeltmek için "piyasayı değiştirecek politikalar" çağrısında bulundu. Ona göre döviz müdahalesi tek başına yapısal bir sorunu çözemez . NHK'ya verdiği demeçte BOJ Başkanı Kazuo Ueda'nın Japonya ekonomisi için "en iyisini yapacağına" inandığını söyledi; piyasalar bu ifadeyi Eylül ayında bir faiz artırımına zımni onay olarak yorumladı .
Başbakan Takaichi ise bu baskıya direniyor. Kırılgan iç toparlanmayı önceliklendiriyor ve tahvil piyasasında bir şoka yol açmaktan kaçınarak daha kademeli bir yaklaşımı tercih ediyor. BOJ, 30-31 Temmuz toplantısında politika faizini %1,0'de sabit tuttu; sadece bir üye Hajime Takata, faizin hemen %1,25'e yükseltilmesi yönünde oy kullandı . Takaichi'nin ekibi agresif sıkılaştırmanın büyümeyi baltalayacağından, Japonya'nın zaten devasa olan borç servis maliyetlerini artıracağından ve Bessent'in kamuoyu önünde yaptığı yönlendirmelerin Japonya'nın para politikası egemenliğine hoş olmayan bir müdahale olduğundan endişe ediyor .
Bu anlaşmazlık, ortak kurtarma operasyonunu kritik bir şekilde baltalıyor: 31 Temmuz müdahalesi yen spekülatörlerini şok etmek için tasarlanmıştı, ancak Bessent-Takaichi ayrılığı piyasalara karışık bir sinyal gönderiyor. Washington ve Tokyo bugün yen almak konusunda hemfikir ancak yenin uzun vadeli değerini belirleyen temel politika konusunda taban tabana zıtlar. Piyasalar bu gerilimi, gelecekteki ortak eylemlerin sürdürülebilirliğinin zor olabileceği ve müdahalenin kalıcı bir çözüm değil, geçici bir önlem olduğu şeklinde yorumluyor .
Koordineli eylem, New York'ta 30-31 Temmuz gecesi gerçekleşti. Japonya'nın üst düzey döviz diplomatı Atsushi Mimura, maliye bakanlığındaki birkaç personelin bağlı olduğu bir hoparlörlü telefon kullanarak dolar karşılığında yen alınması için yeşil ışık yaktı . Operasyonun büyüklüğü çok büyüktü:
31 Temmuz eylemi, Washington ve Tokyo arasında aylardır süren sessiz koordinasyonun ardından geldi . Bessent'in ABD desteğine ilişkin gerekçesi stratejikti: istikrarlı bir yen, bölgesel ticaret ve finansal istikrar için hayati önem taşıyor ve yenin daha da zayıflaması Asya genelinde rekabetçi devalüasyonları tetikleyebilir .
Ancak Takaichi içeride zor bir durumda. ABD baskısını, ihracatçılar, küçük işletmeler ve tahvil sahipleri gibi yüksek faizden korkan iç seçmenleriyle dengelemek zorunda. Siyasi tabanında, BOJ'un bağımsızlığının dış baskıyla tehlikeye atılmasından endişe duyan mali muhafazakarlar da bulunuyor . Bir Reuters analizi, Bessent'in Japonya'nın para politikası hakkındaki kamuya açık görüşlerinin, merkez bankasını Eylül toplantısında faiz artırımına "neredeyse mecbur bıraktığını" ve Washington'un iç politika üzerindeki etkisi hakkında soru işaretleri yarattığını belirtti .
Ayrılık net bir piyasa beklentisi yarattı: BOJ'un müdahaleyi doğrulamak için artık faiz artırması gerekecek.
Washington ve Tokyo arasındaki tartışma, Japonya'nın sorununa ve doğru çözüme dair iki rakip teşhise dayanıyor:
Bessent / ABD Hazinesi pozisyonu: Zayıf yen, Japonya'nın ultra gevşek para politikasının yol açtığı yapısal bir sorundur. Müdahale geçici bir önlemdir; yeni sürdürülebilir bir şekilde güçlendirecek, ithal enflasyonu dizginleyecek ve Asya genelinde rekabetçi devalüasyonları önleyecek olan yalnızca BOJ faiz artırımlarıdır. ABD geçici olarak yeni desteklemeye hazırdır ancak Tokyo'nun BOJ'un sıkılaştırma yapmasına izin vermesi gerekir .
Takaichi / Japonya hükümeti pozisyonu: Japonya'nın ekonomik toparlanması hala kırılgandır. Erken sıkılaştırma resesyon ve daha yüksek borç maliyetleri riski taşır. Para politikası kademeli olmalı ve dış baskıyla değil, iç dinamiklerle belirlenmelidir. Spekülatif aşırılıklarla başa çıkmak için uygun araç faiz artırımları değil, müdahaledir .
Bu çatışma, yen kurtarma operasyonunu belirsiz bir konumda bırakıyor: iki hükümet taktiksel olarak yen alımı konusunda hemfikir ancak ekonomi için stratejik yön konusunda anlaşamıyor. Bir analistin belirttiği gibi, ortak müdahale gerekli bir şoktu ancak ortak bir politika yolu olmadan yenin uzun vadeli toparlanması sorgulanmaya devam ediyor.
Geçtiğimiz yıl boyunca ABD Hazine Bakanı Scott Bessent, Japonya'nın para politikasını sıkılaştırması gerektiğini açıkça savundu. Japonya'nın uzun süredir devam eden ultra düşük faiz ve agresif parasal genişleme programı "Abenomics"in sona erdiğini ve artık "Takaichinomics" dönemi olduğunu ilan etti . CNBC ve NHK'ya verdiği röportajlarda Bessent, "sağlam para politikası" ve yen zayıflığını düzeltmek için "piyasayı değiştirecek politikalar" çağrısında bulundu. Ona göre döviz müdahalesi tek başına yapısal bir sorunu çözemez . NHK'ya verdiği demeçte BOJ Başkanı Kazuo Ueda'nın Japonya ekonomisi için "en iyisini yapacağına" inandığını söyledi; piyasalar bu ifadeyi Eylül ayında bir faiz artırımına zımni onay olarak yorumladı .
Başbakan Takaichi ise bu baskıya direniyor. Kırılgan iç toparlanmayı önceliklendiriyor ve tahvil piyasasında bir şoka yol açmaktan kaçınarak daha kademeli bir yaklaşımı tercih ediyor. BOJ, 30-31 Temmuz toplantısında politika faizini %1,0'de sabit tuttu; sadece bir üye Hajime Takata, faizin hemen %1,25'e yükseltilmesi yönünde oy kullandı . Takaichi'nin ekibi agresif sıkılaştırmanın büyümeyi baltalayacağından, Japonya'nın zaten devasa olan borç servis maliyetlerini artıracağından ve Bessent'in kamuoyu önünde yaptığı yönlendirmelerin Japonya'nın para politikası egemenliğine hoş olmayan bir müdahale olduğundan endişe ediyor .
Bu anlaşmazlık, ortak kurtarma operasyonunu kritik bir şekilde baltalıyor: 31 Temmuz müdahalesi yen spekülatörlerini şok etmek için tasarlanmıştı, ancak Bessent-Takaichi ayrılığı piyasalara karışık bir sinyal gönderiyor. Washington ve Tokyo bugün yen almak konusunda hemfikir ancak yenin uzun vadeli değerini belirleyen temel politika konusunda taban tabana zıtlar. Piyasalar bu gerilimi, gelecekteki ortak eylemlerin sürdürülebilirliğinin zor olabileceği ve müdahalenin kalıcı bir çözüm değil, geçici bir önlem olduğu şeklinde yorumluyor .
Koordineli eylem, New York'ta 30-31 Temmuz gecesi gerçekleşti. Japonya'nın üst düzey döviz diplomatı Atsushi Mimura, maliye bakanlığındaki birkaç personelin bağlı olduğu bir hoparlörlü telefon kullanarak dolar karşılığında yen alınması için yeşil ışık yaktı . Operasyonun büyüklüğü çok büyüktü:
31 Temmuz eylemi, Washington ve Tokyo arasında aylardır süren sessiz koordinasyonun ardından geldi . Bessent'in ABD desteğine ilişkin gerekçesi stratejikti: istikrarlı bir yen, bölgesel ticaret ve finansal istikrar için hayati önem taşıyor ve yenin daha da zayıflaması Asya genelinde rekabetçi devalüasyonları tetikleyebilir .
Ancak Takaichi içeride zor bir durumda. ABD baskısını, ihracatçılar, küçük işletmeler ve tahvil sahipleri gibi yüksek faizden korkan iç seçmenleriyle dengelemek zorunda. Siyasi tabanında, BOJ'un bağımsızlığının dış baskıyla tehlikeye atılmasından endişe duyan mali muhafazakarlar da bulunuyor . Bir Reuters analizi, Bessent'in Japonya'nın para politikası hakkındaki kamuya açık görüşlerinin, merkez bankasını Eylül toplantısında faiz artırımına "neredeyse mecbur bıraktığını" ve Washington'un iç politika üzerindeki etkisi hakkında soru işaretleri yarattığını belirtti .
Ayrılık net bir piyasa beklentisi yarattı: BOJ'un müdahaleyi doğrulamak için artık faiz artırması gerekecek.
Washington ve Tokyo arasındaki tartışma, Japonya'nın sorununa ve doğru çözüme dair iki rakip teşhise dayanıyor:
Bessent / ABD Hazinesi pozisyonu: Zayıf yen, Japonya'nın ultra gevşek para politikasının yol açtığı yapısal bir sorundur. Müdahale geçici bir önlemdir; yeni sürdürülebilir bir şekilde güçlendirecek, ithal enflasyonu dizginleyecek ve Asya genelinde rekabetçi devalüasyonları önleyecek olan yalnızca BOJ faiz artırımlarıdır. ABD geçici olarak yeni desteklemeye hazırdır ancak Tokyo'nun BOJ'un sıkılaştırma yapmasına izin vermesi gerekir .
Takaichi / Japonya hükümeti pozisyonu: Japonya'nın ekonomik toparlanması hala kırılgandır. Erken sıkılaştırma resesyon ve daha yüksek borç maliyetleri riski taşır. Para politikası kademeli olmalı ve dış baskıyla değil, iç dinamiklerle belirlenmelidir. Spekülatif aşırılıklarla başa çıkmak için uygun araç faiz artırımları değil, müdahaledir .
Bu çatışma, yen kurtarma operasyonunu belirsiz bir konumda bırakıyor: iki hükümet taktiksel olarak yen alımı konusunda hemfikir ancak ekonomi için stratejik yön konusunda anlaşamıyor. Bir analistin belirttiği gibi, ortak müdahale gerekli bir şoktu ancak ortak bir politika yolu olmadan yenin uzun vadeli toparlanması sorgulanmaya devam ediyor.