Bu kadınlar Rus ekonomisinin birçok sektöründe çalıştırılıyor. Raporlar onları montaj hatlarında, giyim fabrikalarında, çiftliklerde, mutfaklarda, inşaat alanlarında ve restoranlarda gösteriyor . Belirli bir vakada, Ukrayna Savunma İstihbaratı (DIU), Kuzey Kore'nin Rusya'nın Tataristan Alabuga Özel Ekonomik Bölgesi'ndeki bir insansız hava aracı (İHA) fabrikasına 12.000 kadın işçi göndermeyi planladığını ortaya çıkardı. Bu fabrika, İran yapımı Şahid-136 İHA'larının önemli bir üretim üssü olarak biliniyor .
İşçiler, Primorsky Krayı'ndaki domuz çiftliklerinde ve Tataristan'daki tarım komplekslerinde görüldü . Telegram kanalları, siyah spor çantaları ve sırt çantaları taşıyan, beyaz kıyafetler giymiş Kuzey Koreli kadınların Rus üretim tesislerine varışını gösteriyor .
İnsan hakları örgütleri bu sistemi devlet destekli zorla çalıştırma olarak tanımlıyor. İşçiler sıkı gözetim altında, normal ücretlerin çok altında kazanıyor ve işten ayrılamıyor veya iş değiştiremiyor . Varışta, Kuzey Kore hükümetinin pasaportlarına ve belgelerine el koyduğu, böylece kaçmalarını engellediği bildiriliyor . Hareketleri ve iletişimleri kısıtlanıyor ve kazançlarının bir kısmının Kuzey Kore devletine aktarıldığı iddia ediliyor .
Global Rights Compliance (Küresel Haklar Uyumu), Ağustos 2026'da üç Rus şehrinde inşaat sahalarında çalışan 21 Kuzey Korelinin ilk elden ifadelerine dayanan bir rapor yayınladı. Raporda, Uluslararası Çalışma Örgütü'nün (ILO) zorla çalıştırmanın 11 uyarı işaretinin tamamının mağdur ifadelerinde mevcut olduğu tespit edildi . Örgüt, bunu 40 ülkede faaliyet gösteren ve Rusya'nın önemli bir varış noktası olduğu "100.000 kişilik küresel, devlet destekli bir zorla çalıştırma programı" olarak nitelendirdi .
Bazı kaynakların ilk bildirdiğinin aksine, kadınlara saat başı değil, günlük yaklaşık 4,36 sterlin (günlük) ödendiği ve bunun büyük bir kısmının kesildiği belirtiliyor .
Pyongyang'ın bilinçli bir planlaması söz konusu: Genç Kuzey Koreli kadınlar fabrikalara ve çiftliklere gönderilirken, genç erkekler savaş alanına sevk ediliyor . Bu iki ayrı program değil, Kuzey Kore'nin Rusya'nın savaş çabasına katkısını en üst düzeye çıkarmayı amaçlayan tek bir ulusal strateji.
| Kategori | Tahmin | Kaynak |
|---|---|---|
| Kadın işçi akış hızı | Haftada 2.000 kadına kadar getirildiği (Rus işe alım ajansı iddiası) | |
| Bilinen tek fabrika sevkiyatı | Tataristan'daki bir İHA fabrikası için planlanan 12.000 kadın | |
| Askeri birlik sevkiyatı (toplam) | Rusya'ya konuşlandırıldığı bildirilen 30.000–50.000 Kuzey Koreli asker | |
| Daha geniş işçi programı | Küresel olarak yurt dışına gönderilen ~100.000 Kuzey Koreli; on binlercesi halihazırda Rusya'da "köle benzeri koşullarda" |
Rus şirketi Startaff, haftada 2.000'e kadar Kuzey Koreli kadın işçi almayı teklif etti . Bu oran sürdürülebilirse, yılda on binlerce kadının sevk edilmesi anlamına geliyor. Tataristan'daki tek bir İHA fabrikasına 12.000 kadının planlanan sevkiyatı, teyit edilen en büyük tek sevkiyat .
Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenskiy, 9 Ağustos 2026 tarihinde Moskova ve Pyongyang'ın Rusya topraklarına 30.000 ila 50.000 Kuzey Koreli asker konuşlandırma kararı aldığını belirterek, Güney Kore'yi Ukrayna'ya hava savunma desteği sağlamaya çağırdı . Bu, önceki tahminlere göre önemli bir artış anlamına geliyor: 2024 sonundaki ilk sevkiyatların 10.000–12.000 asker olduğu tahmin ediliyordu ve 2024'te Rusya'nın Kursk bölgesine yaklaşık 14.000 asker gönderilmişti .
Şubat 2026 itibarıyla, Güney Kore Ulusal İstihbarat Servisi, Kursk Oblastı'nda 10.000 muharip ve 1.000 istihkâm askeri olmak üzere yaklaşık 11.000 Kuzey Koreli askerin bulunduğunu tahmin ediyordu .
Mevcut savaşla ilgili sevkiyatların ötesinde, daha geniş Kuzey Kore yurtdışı işçi programı yıllardır devam ediyor. Ulusal Güvenlik Stratejisi Enstitüsü (INSS), Ağustos 2023 ile Aralık 2025 arasında Kuzey Kore'nin Rusya'nın savaşını desteklemek için 14,4 milyar ABD doları değerinde silah ve asker tedarik etmiş olabileceğini tahmin ediyor .
Güney Koreli istihbarat yetkilileri BBC'ye, savaşın yarattığı işgücü açığını kapatmak için 10.000 Kuzey Koreli inşaat işçisinin Rusya'ya gönderildiğini söyledi . Rus resmi verileri, 2024 yılında Rusya'ya giren Kuzey Koreli sayısının 13.221 olduğunu ve bunun 2023 yılına göre 12 kata kadar daha fazla olduğunu gösteriyor .
Bu rakamların bağımsız olarak kesin bir şekilde doğrulanması zordur. Yukarıdaki sayılar öncelikle Ukraynalı istihbarat yetkilileri, Güney Kore istihbaratı ve insan hakları örgütlerinden gelmektedir; sevkiyatları ya inkar eden ya da bu konuda sessiz kalan Rus veya Kuzey Kore resmi kaynaklarından değildir .
30.000–50.000 asker rakamı, Devlet Başkanı Zelenskiy tarafından Moskova ve Pyongyang'ın aldığı bir karar olarak ifade edilmiş olup, halihazırda yerine getirilmiş bir konuşlandırmayı göstermemektedir . 2024 sonundaki Güney Kore ve ABD istihbaratına ait bazı önceki tahminler daha düşüktü (10.000–12.000 asker) .
Rus işe alım ajansının haftada 2.000'e kadar kadın işçi getirme iddiası bağımsız olarak doğrulanmamıştır .
Tüm sistem, Kuzey Kore işgücü ihracatını yasaklayan çok sayıda Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararını ihlal etmektedir .
Kuzey Kore'nin çifte stratejisi, Pyongyang'ın Kore Savaşı'ndan bu yana bir dış savaşa en önemli katılımını temsil ediyor. Kuzey Kore, hem savaş alanı için asker hem de iç cephe ekonomisi için işçi sağlayarak, Rusya'nın savaş çabasını sürdürmesine yardımcı olurken, Kim Jong Un rejimi için döviz kazanıyor. Zorla çalıştırma iddiaları doğrulanırsa, bu durum zaten yıkıcı olan çatışmaya ciddi bir insan hakları boyutu ekleyecektir.