Plan, üç temel taktiğe dayanıyordu: kasıtlı olarak kurulmuş bir merkez şirket, çok ülkeli bir paravan şirket yapısı ve sistematik belge sahteciliği.
Ağ, Viyana’da kayıtlı bir firma üzerinden yönetiliyordu. Firmanın yöneticisi 28 yaşında bir Belarus vatandaşı . Avusturya makamları onu Mayıs 2026’da tutukladı. Şüpheli, 12 Ağustos 2026’da Viyana’da bir hakim karşısına çıktı ve AB Yaptırımlar Yasası ile Dış Ticaret ve Ödemeler Yasası’nı ihlal etmekle suçlanıyor .
Ağ, Türkiye, Birleşik Arap Emirlikleri, İspanya, Hong Kong, Belarus, Kırgızistan, Güney Kore, Polonya ve Litvanya dahil en az sekiz ülkede paravan şirketler aracılığıyla faaliyet gösteriyordu . Mallar, Rusya’ya ulaşmadan önce İspanya ve Hong Kong’daki aracı firmalar üzerinden geçiriliyordu .
Viyana merkezli firma, ekipmanın yaptırım uygulanmayan ülkelerdeki sivil müşterilere gönderildiğini beyan eden sahte nihai kullanım sertifikaları düzenliyordu. Oysa ekipman aslında Rostec’e bağlı Rus savunma firmalarına yeniden ihraç ediliyordu . Avrupalı üreticilere, malların transit ülkelerde kalacağı söyleniyordu .
Bu dava, Avrupa kolluk kurumlarının karşılaştığı merkezi bir zorluğun altını çiziyor: