Yakalanan görüntüler, her yerde bulunan manyetize Kelvin-Helmholtz kararsızlıklarını (KHI) gösteriyor. Bu, bitişik plazma katmanlarının farklı hızlarda hareket etmesiyle oluşan, akışkan dinamiğinin klasik bir olgusudur . Daha önce Güneş atmosferinin izole bölgelerinde görülen KHI ipuçlarının aksine, bu girdaplar tüm görüş alanı boyunca, manyetik akı yoğunlaşmalarının sınırlarında yoğun bir şekilde ortaya çıktı . Girdapların genişliği yaklaşık 19 ila 170 kilometre arasında değişiyor .
Bu, Güneş'in fotosferinde Kelvin-Helmholtz kararsızlığının ilk doğrudan gözlemsel kanıtı olma özelliğini taşıyor ve uzun süredir var olan bir teorik tahmini doğruluyor . Araştırmacılar görüntüleri yüksek çözünürlüklü manyetohidrodinamik (MHD) simülasyonlarıyla karşılaştırdılar ve simülasyonlar, aynı dalgalanma-girdap davranışını ve aralığını yeniden üreterek desenlerin görüntü artefaktı değil, gerçek KHI olduğunu doğruladı .
Güneş'in yüzeyi yaklaşık 5.500°C iken, dış atmosferi olan korona milyonlarca derece Santigrat sıcaklığa ulaşır. Onlarca yıldır bu 'korona ısınma problemi', güneş fiziğinin en büyük açık sorularından biriydi . Bu keşif, ikna edici yeni bir mekanizma sunuyor:
Özetle, bu keşif, tüm güneş yüzeyini kaplayan daha önce görünmeyen, sürekli bir mekanizma olan küçük ölçekli KHI girdaplarını tanımlıyor. Bu mekanizma, koronayı ısıtmak için gereken kayıp enerjiyi sağlayarak nesillerdir bilim insanlarını şaşırtan bir gizemi potansiyel olarak çözüyor .