FIFA, elde edilecek kaynağın futbolun gelişimine aktarılacağını savundu. Ancak planın yeterince istişare edilmeden ve büyük ölçüde gizlilik içinde hazırlanması, ilk andan itibaren tepki çekti .

Dört günde büyüyen tepki

İlk iki gün: Konfederasyonlar karşı çıktı

Planın ayrıntıları ortaya çıktıktan sonra itirazlar hızla yayıldı:

• UEFA, 55 üye federasyonunu acil toplantıya çağırdı. Üyeler, teklif yürürlüğe girerse FIFA’nın tüm organizasyonlarını boykot etme kararını oy birliğiyle aldı . Avrupa, FIFA’nın yayın ve sponsorluk gelirlerinde en önemli bölgelerden biri olduğu için bu tehdit plan açısından ağır bir darbe niteliğindeydi.
• CONCACAF, 41 üye federasyon adına teklifi resmen reddetti. Konfederasyon, “usul güvencelerinin bulunmaması” ve “yapay biçimde kısaltılmış bir son tarih dayatılması” konusunda derin endişe duyduğunu açıkladı .
• AFC de muhalefete katıldı. FIFA Başkan Yardımcısı ve Asya Futbol Konfederasyonu Başkanı Şeyh Salman bin İbrahim Al Halife, planı ve Infantino’nun izlediği yöntemi açıkça eleştirdi .

Böylece, FIFA’nın 211 üyesinden en az 96’sı teklifin duyurulmasından sonraki 48 saat içinde plana karşı çıktı .

Üçüncü gün: Tartışmalı mali teklif ortaya çıktı

Basına sızan ve FIFA’nın 211 üye federasyonuna gönderdiği mektup, planın onaylanması için 19 Eylül 2026 tarihine kadar süre tanındığını gösterdi. Bu, duyurudan yalnızca 53 gün sonrasına denk geliyordu .

Mektupta federasyonlara iki farklı finansman seçeneği sunulduğu bildirildi:

• Planı destekleyenler: Dört yıl içinde 40 milyon dolar fon alacaktı.
• Plana karşı çıkanlar: 10 milyon dolar alacaktı; bu, yüzde 75’lik bir fark anlamına geliyordu .

Konfederasyonlar bu yaklaşımı baskıcı ve zorlayıcı olmakla eleştirdi. Üyelerin önceden bilgilendirilmeden böyle kısa bir takvimle karşı karşıya bırakıldığını savundular . UEFA ise 40 milyon dolarlık teklifin “çizginin aşılması” anlamına geldiğini belirtti .

Dördüncü gün: FIFA içinden isyan geldi

Planın en ağır darbesi FIFA’nın içinden geldi. 31 Temmuz’da, Infantino’nun kıdemli danışmanı Carlos Cordeiro görevinden derhal istifa etti . Daha önce Goldman Sachs’ta çalışan ve ABD Futbol Federasyonu başkanlığı yapan Cordeiro, önerinin hazırlanmasında hiçbir rolü olmadığını vurguladı.

Cordeiro açıklamasında şunları söyledi:

“Açık konuşayım: Bu öneride hiçbir dahlim olmadı ve plana kesinlikle karşıyım. Bu, FIFA üye federasyonları için kötü bir anlaşma, futbol için kötü bir anlaşma ve oyunun uzun vadeli geleceği için kötü bir anlaşma.”

Aynı gün FIFA Operasyon Direktörü Kevin Lamour da planı sert biçimde eleştirdi. Lamour, kendisinin ve çalışanların süreç hakkında karanlıkta bırakıldığını belirterek öneriyi “tek kişinin projesi” diye niteledi. Bu ifade, doğrudan Infantino’ya yönelik bir eleştiri olarak yorumlandı .

FIFA planı neden geri çekti?

Dört gün süren yoğun baskının ardından Infantino, 31 Temmuz akşamı FFE teklifini tamamen rafa kaldırdı. FIFA Başkanı, tüm görüşleri dinledikten sonra projenin yarattığı bölünmenin başlangıçta hedeflenen amaçla artık bağdaşmadığını söyledi .

Infantino ayrıca planın “büyük bir çalkantı” yarattığını kabul etti . FIFA da daha önce, istişare sürecinin “yanlış medya haberleri” nedeniyle sekteye uğradığını savunmuş ve görüşmelerin devam edeceğini açıklamıştı . Ancak konfederasyonların ortak muhalefeti ve FIFA içindeki açık kopuşlar, teklifin sürdürülmesini imkânsız hale getirdi.

Infantino’nun başkanlığı bundan sonra ne olacak?

FFE planının çökmesi, Infantino’nun FIFA içindeki siyasi konumunu ciddi biçimde zayıflattı . İngiltere Başbakanı Andy Burnham ve La Liga Başkanı Javier Tebas, Infantino’nun istifa etmesi çağrısında bulundu . Daha önce kolay geçmesi beklenen yeniden seçilme süreci de artık belirsiz görünüyor.

Şimdilik Dünya Kupası’nın mülkiyeti FIFA üye federasyonlarında kalmaya devam ediyor. FIFA’nın futbol gelişimi için finansman modelini yeniden ele alması ve özel sermayeden gelecek tek seferlik bir kaynak yerine mevcut yaklaşık 4 milyar dolarlık rezervlerine dayanması bekleniyor.

Bu dört günlük kriz, FIFA’nın ticari gelirlerini artırma arayışının yalnızca finansal bir mesele olmadığını da gösterdi. Dünya Kupası’nın kontrolü ve elde ettiği gelirler, futbolun küresel yönetiminde kimin söz sahibi olacağına ilişkin çok daha büyük bir güç mücadelesinin merkezinde yer alıyor.

FIFA, elde edilecek kaynağın futbolun gelişimine aktarılacağını savundu. Ancak planın yeterince istişare edilmeden ve büyük ölçüde gizlilik içinde hazırlanması, ilk andan itibaren tepki çekti .

Dört günde büyüyen tepki

İlk iki gün: Konfederasyonlar karşı çıktı

Planın ayrıntıları ortaya çıktıktan sonra itirazlar hızla yayıldı:

• UEFA, 55 üye federasyonunu acil toplantıya çağırdı. Üyeler, teklif yürürlüğe girerse FIFA’nın tüm organizasyonlarını boykot etme kararını oy birliğiyle aldı . Avrupa, FIFA’nın yayın ve sponsorluk gelirlerinde en önemli bölgelerden biri olduğu için bu tehdit plan açısından ağır bir darbe niteliğindeydi.
• CONCACAF, 41 üye federasyon adına teklifi resmen reddetti. Konfederasyon, “usul güvencelerinin bulunmaması” ve “yapay biçimde kısaltılmış bir son tarih dayatılması” konusunda derin endişe duyduğunu açıkladı .
• AFC de muhalefete katıldı. FIFA Başkan Yardımcısı ve Asya Futbol Konfederasyonu Başkanı Şeyh Salman bin İbrahim Al Halife, planı ve Infantino’nun izlediği yöntemi açıkça eleştirdi .

Böylece, FIFA’nın 211 üyesinden en az 96’sı teklifin duyurulmasından sonraki 48 saat içinde plana karşı çıktı .

Üçüncü gün: Tartışmalı mali teklif ortaya çıktı

Basına sızan ve FIFA’nın 211 üye federasyonuna gönderdiği mektup, planın onaylanması için 19 Eylül 2026 tarihine kadar süre tanındığını gösterdi. Bu, duyurudan yalnızca 53 gün sonrasına denk geliyordu .

Mektupta federasyonlara iki farklı finansman seçeneği sunulduğu bildirildi:

• Planı destekleyenler: Dört yıl içinde 40 milyon dolar fon alacaktı.
• Plana karşı çıkanlar: 10 milyon dolar alacaktı; bu, yüzde 75’lik bir fark anlamına geliyordu .

Konfederasyonlar bu yaklaşımı baskıcı ve zorlayıcı olmakla eleştirdi. Üyelerin önceden bilgilendirilmeden böyle kısa bir takvimle karşı karşıya bırakıldığını savundular . UEFA ise 40 milyon dolarlık teklifin “çizginin aşılması” anlamına geldiğini belirtti .

Dördüncü gün: FIFA içinden isyan geldi

Planın en ağır darbesi FIFA’nın içinden geldi. 31 Temmuz’da, Infantino’nun kıdemli danışmanı Carlos Cordeiro görevinden derhal istifa etti . Daha önce Goldman Sachs’ta çalışan ve ABD Futbol Federasyonu başkanlığı yapan Cordeiro, önerinin hazırlanmasında hiçbir rolü olmadığını vurguladı.

Cordeiro açıklamasında şunları söyledi:

“Açık konuşayım: Bu öneride hiçbir dahlim olmadı ve plana kesinlikle karşıyım. Bu, FIFA üye federasyonları için kötü bir anlaşma, futbol için kötü bir anlaşma ve oyunun uzun vadeli geleceği için kötü bir anlaşma.”

Aynı gün FIFA Operasyon Direktörü Kevin Lamour da planı sert biçimde eleştirdi. Lamour, kendisinin ve çalışanların süreç hakkında karanlıkta bırakıldığını belirterek öneriyi “tek kişinin projesi” diye niteledi. Bu ifade, doğrudan Infantino’ya yönelik bir eleştiri olarak yorumlandı .

FIFA planı neden geri çekti?

Dört gün süren yoğun baskının ardından Infantino, 31 Temmuz akşamı FFE teklifini tamamen rafa kaldırdı. FIFA Başkanı, tüm görüşleri dinledikten sonra projenin yarattığı bölünmenin başlangıçta hedeflenen amaçla artık bağdaşmadığını söyledi .

Infantino ayrıca planın “büyük bir çalkantı” yarattığını kabul etti . FIFA da daha önce, istişare sürecinin “yanlış medya haberleri” nedeniyle sekteye uğradığını savunmuş ve görüşmelerin devam edeceğini açıklamıştı . Ancak konfederasyonların ortak muhalefeti ve FIFA içindeki açık kopuşlar, teklifin sürdürülmesini imkânsız hale getirdi.

Infantino’nun başkanlığı bundan sonra ne olacak?

FFE planının çökmesi, Infantino’nun FIFA içindeki siyasi konumunu ciddi biçimde zayıflattı . İngiltere Başbakanı Andy Burnham ve La Liga Başkanı Javier Tebas, Infantino’nun istifa etmesi çağrısında bulundu . Daha önce kolay geçmesi beklenen yeniden seçilme süreci de artık belirsiz görünüyor.

Şimdilik Dünya Kupası’nın mülkiyeti FIFA üye federasyonlarında kalmaya devam ediyor. FIFA’nın futbol gelişimi için finansman modelini yeniden ele alması ve özel sermayeden gelecek tek seferlik bir kaynak yerine mevcut yaklaşık 4 milyar dolarlık rezervlerine dayanması bekleniyor.

Bu dört günlük kriz, FIFA’nın ticari gelirlerini artırma arayışının yalnızca finansal bir mesele olmadığını da gösterdi. Dünya Kupası’nın kontrolü ve elde ettiği gelirler, futbolun küresel yönetiminde kimin söz sahibi olacağına ilişkin çok daha büyük bir güç mücadelesinin merkezinde yer alıyor.