NGC 4654, çubuksuz ve çubuklu sarmal galaksilerin bazı özelliklerini birlikte taşıdığı için “ara tip” olarak sınıflandırılıyor. Merkezinde zayıf bir çubuk yapısı bulunan galaksi, Başak Kümesi’nin yoğun ve hareketli ortamında yer alıyor .
Görüntüdeki en çarpıcı özellik, galaksinin iki tarafının birbirinden belirgin biçimde farklı olması. Bir tarafın dış sınırı yuvarlak ve net görünürken, karşı taraftan uzun bir gaz kuyruğu uzanıyor. Bu kuyruk, Hubble’ın görüntü alanının dışına kadar devam ediyor . NASA ve ESA’nın tanımladığı bu “tek taraflı sarmal” görünüm, NGC 4654’ün gaz ve yıldız dağılımındaki dengesizliğin görsel karşılığı .
NGC 4654, Başak Kümesi’nin galaksiler arasındaki boşluğu dolduran sıcak ve seyrek gazı içinde yüksek hızla ilerliyor. Galaksi bu ortamın içinden geçerken gaz, hareket yönüne karşı bir basınçla karşılaşıyor. Astronomide ram basıncı olarak adlandırılan bu etki, özellikle galaksinin gazını sıkıştırabiliyor veya dışarı doğru sürükleyebiliyor .
NGC 4654’ün bir yanında görülen uzun gaz kuyruğunun başlıca nedeni bu süreç. Aynı mekanizma, Başak Kümesi’ndeki başka galaksilerde gözlenen gaz kayıplarını ve kuyruk yapılarını da açıklıyor .
Galaksi geçmişte daha büyük komşusu NGC 4639’la hızlı ve yakın bir geçiş yaşadı. Bu doğrudan bir çarpışma olmak zorunda değil; iki galaksinin kütleçekim alanlarının birbirini güçlü biçimde etkilemesi bile yıldızların ve gazın dağılımını bozabiliyor .
Bu gelgit etkileşimi, NGC 4654’ün maddesini tek yönde çekerek galaksinin yıldız yapısında da asimetriler oluşturdu. Böylece yalnızca gazı etkileyen ram basıncından farklı olarak, galaksinin daha geniş yapısında iz bıraktı .
Araştırmalar, süreçlerden yalnızca birinin NGC 4654’ün tüm özelliklerini açıklayamadığını gösteriyor. Sayısal simülasyonlarda yalnızca ram basıncı kullanıldığında gaz kuyruğu üretilebilse de galaksinin gözlenen kinematik ve yıldız dağılımı tam olarak yeniden oluşturulamıyor .
Buna karşılık, hem NGC 4639’la yaşanan gelgit etkileşimini hem de Başak Kümesi ortamındaki ram basıncını içeren modeller, mevcut gözlemlerle daha iyi örtüşüyor .
24 Temmuz 2026 tarihli Hubble görüntüsünün verileri, yakın galaksilerde yıldız oluşumu ile yıldız geri besleme döngüsünü inceleyen bir gözlem programı kapsamında toplandı. Hubble’ın morötesi ve optik gözlemleri, genç yıldız topluluklarını ve iyonlaşmış gazı izlemeye yardımcı oluyor .
NGC 4654’ün hikâyesini yalnızca görünür ışıkla çözmek mümkün değil. Araştırmacılar farklı dalga boylarından gelen verileri bir araya getiriyor:
Bu veri setleri birlikte değerlendirildiğinde, gazın nerede sıkıştığı, nerede galaksiden koptuğu ve hangi bölgelerde yeni yıldızların doğduğu izlenebiliyor. Araştırmacılar böylece ram basıncı ile kütleçekimsel etkileşimin yalnızca galaksinin şeklini değil, yıldız oluşum hızını da nasıl değiştirdiğini inceleyebiliyor .