En güçlü kurumsal eleştiri, Amazon, Game, Sainsbury's ve HMV gibi İngiltere'nin önde gelen video oyunu perakendecilerini temsil eden Dijital Eğlence ve Perakende Birliği'nden (ERA) geldi. ERA, Sony'nin kararını "tüketici tercihi yerine kurumsal rahatlığın zaferi" olarak nitelendirdi . Birlik, hamlenin tüketici çıkarlarından ziyade Sony'nin kârlılığına hizmet ettiğini savundu
.
ERA'nın açıklaması, "Diskleri kaldırmak ilerleme değildir" vurgusunu yaptı . Birlik ayrıca, bu kararın fiziksel perakende pazarını mahvedeceği uyarısında bulundu. Fiziksel pazar, bir zamanlar çoğunluk kanalıyken şimdi oyun satışlarının küçük bir kısmını oluştursa da, hala yüksek cadde ekonomisinin kritik bir parçası.
Önemli İngiltere perakendecisi Game ise ayrı bir açıklamayla "boş durmayacağını" belirtti ve İngiliz yüksek caddeleri için önemli sonuçlar doğuracağı uyarısında bulundu . Bağımsız bir perakendeci tarafından change.org'da başlatılan "Diski Öldürmeyin" (Don't Kill the Disc) imza kampanyası bir hafta içinde 200.000 imzayı aştı
.
Shawn Layden, Sony Interactive Entertainment Worldwide Studios'un eski başkanı ve 32 yıllık Sony emektarı, şirketin bu hamleyi neden yaptığına dair en yetkili açıklamayı yaptı. Duyuruyu takip eden röportajlarında Layden, kararı "oldukça dramatik" ve tamamen ekonomik saiklerle alınmış "dümdüz bir Excel tablosu kararı" olarak tanımladı .
Röportajlarından öne çıkan noktalar:
Disk duyurusu, Sony'nin StudioCanal ile olan lisans anlaşmasının sona ermesi nedeniyle İngiltere'deki PlayStation kullanıcılarının dijital kütüphanelerinden 551'den fazla satın alınmış film ve TV şovunu kalıcı olarak sileceğini açıklamasından sadece günler sonra geldi . Sony, bu işlem için herhangi bir geri ödeme, tazminat veya özür sunmuyor
.
Etkilenen yapımlar arasında onlarca yıllık sinema tarihinden önemli filmler yer alıyor: Terminatör 2: Kıyamet Günü, Paddington, Paddington 2, Pan'ın Labirenti, Sıcak Kafa (Hot Fuzz), Kıyamet (Apocalypse Now), Rambo, Total Recall ve Bridget Jones'un Günlüğü .
Eleştirmenler iki olayı hemen ilişkilendirdi. Ars Technica'nın manşeti "Sony, kütüphanelerden dijital içeriği siliyor; satın aldıklarımıza sahip olmadığımızı hatırlıyoruz" şeklindeydi . TechRadar ise durumu "bu yasa dışı olmalı" olarak nitelendirdi ve tartışmanın, güvenilir tek sahiplik formatı olarak 4K Blu-ray'lere olan ilgiyi yeniden canlandırdığını belirtti
.
Birçokları için film silme olayı, tamamen dijital bir geleceğin risklerinin canlı bir gösterimiydi — "satın aldığınız" içerik, lisans anlaşmaları sona erdiğinde iptal edilebiliyor. Zamanlama, Sony'nin daha geniş dijital-ilk stratejisine karşı bir tüketici tepkisi dalgasını körükledi. Oyuncular ve gazeteciler, disklerden vazgeçmenin gerçek sahipliğin son kalıntısından da vazgeçmek anlamına geldiğini savundu .
Sony'nin fiziksel oyun diski üretimini sonlandırma kararı, hem kurumsal bir Excel tablosu hesaplaması hem de oyun endüstrisi için bir dönüm noktasıdır. Hamle, inkar edilemez bir ekonomik gerçeklik tarafından yönlendirildi: Fiziksel oyun satın alan ~%20'lik müşteri kitlesi, kârın yalnızca ~%5'ini oluşturuyor ve bu da tüm üretim ve dağıtım ekosistemini Sony'nin gözünde harcanabilir kılıyor. Ancak satın alınan dijital filmlerin eşzamanlı olarak silinmesi, tamamen dijital geleceğin rahatsız edici gerçeğini ortaya çıkardı: Dijital satın aldığınızda, hiçbir şeye sahip olmuyorsunuz.
Oyuncular için seçim giderek keskinleşiyor: Dijital kolaylığı kucaklayıp kütüphanenizin iptal edilebileceğini kabul etmek ya da fiziksel medya hâlâ varken onun için mücadele etmek. PS6'nın büyük olasılıkla tamamen dijital bir konsol olması ve disk üretiminin bitiş tarihinin belirlenmiş olmasıyla, bu seçim çok uzun süre mevcut olmayabilir.