Bitki Doku Kültürü ve Yenilebilir Aşılar Rehberi

Besin Gereksinimleri (Nutritional Requirements)

Bir bitki doku kültürü besin ortamı tipik olarak şunları içerir:

• Makro Besinler: N, P, K, Ca, Mg, S (yüksek miktarda gerekli)
• Mikro Besinler: Fe, Mn, Zn, B, Cu, Mo (eser miktarda gerekli)
• Karbon/ Enerji Kaynağı: Sukroz (genellikle %2-3)
• Vitaminler: Tiamin (B1), Nikotinik asit, Piridoksin (B6), myo-inositol
• Amino Asitler / Azot Takviyeleri: Glisin, Glutamin, Asparajin
• Bitki Büyüme Düzenleyicileri (PGR'ler): Oksinler (kök oluşumu) ve Sitokininler (sürgün oluşumu)
• Katılaştırıcı Ajan: Agar
• pH: Genellikle 5.6 – 5.8

Önemli Kural: Oksin/Sitokinin Dengesi

• Yüksek Oksin + Düşük Sitokinin = KÖK oluşumu
• Düşük Oksin + Yüksek Sitokinin = SÜRGÜN oluşumu
• Oksin ≈ Sitokinin = KALLUS oluşumu

Büyüme ve Bakım (Growth & Maintenance)

Kültürlerin sağlıklı kalması için şu faktörler kontrol edilmelidir:

• Sıcaklık: Genellikle 25°C civarı
• Işık: Kontrollü fotoperiyot (aydınlık/karanlık süresi)
• pH: 5.6 – 5.8 arası
• Nem: Kültür odasında kontrollü nem
• Sterilite (Aseptik Koşul): Tüm işlemler steril olmalıdır
• Alt Kültüre Alma (Sub-culturing): Taze besin ortamına periyodik aktarım

Bitki Doku Kültürünün Farmakognozideki Uygulamaları

1. Mikroçoğaltım: Bitkilerin hızlı ve kitlesel üretimi (örn. muz, süs bitkileri)
2. Hastalıksız Bitki Üretimi: Meristem kültürü ile virüslerden arındırma (örn. patates, şeker kamışı)
3. İkincil Metabolit Üretimi: Kallus, süspansiyon ve kök kültürlerinden biyoaktif bileşiklerin (örn. alkaloitler, glikozitler) üretimi
4. Nesli Tükenmekte Olan Türlerin Korunması: Nadir tıbbi bitkilerin in-vitro korunması
5. Genetik Mühendislik / Transgenik Bitkiler: Gen aktarımı ile yenilebilir aşı bitkileri gibi yeni özellikler kazandırma

Yenilebilir Aşılar (Edible Vaccines)

Yenilebilir aşılar, belirli bir patojene ait antijen proteinini üretecek şekilde genetiği değiştirilmiş (transgenik) bitkilerin yenilebilir kısımlarının (meyve, yaprak, yumru) tüketilmesiyle ağız yoluyla bağışıklık kazanılmasını hedefleyen bir teknolojidir .

Nasıl Çalışır?

1. Hedef hastalık için antijen proteini belirlenir.
2. Antijeni kodlayan gen, patojenden izole edilir.
3. Bu gen, bitki DNA'sına aktarılır → Transgenik bitki oluşturulur.
4. Transgenik bitki büyür ve yenilebilir kısımlarında antijen proteini üretir.
5. İnsan bu bitkiyi tükettiğinde, antijen ağız yoluyla alınır ve bağışıklık sistemi uyarılır.

Kullanılan Bitkiler ve Hedef Hastalıklar

Avantajları

• Düşük Maliyet: Bitki yetiştirme maliyeti düşüktür.
• Kolay Saklama ve Dağıtım: Soğuk zincir gereksinimini azaltabilir.
• İğnesiz Uygulama: Ağız yoluyla alınır, enjeksiyon korkusu ve enfeksiyon riski yoktur.
• Mukozal Bağışıklık: Ağız yoluyla alındığı için mukozal bağışıklığı da uyarabilir.

Dezavantajları ve Zorlukları

• Doz Kontrolü Zorluğu: Bitki dokusundaki antijen miktarı değişkendir.
• Oral Tolerans Riski: Sürekli tüketim bağışıklık sistemini baskılayabilir.
• Pişirme Sırasında Bozulma: Isı, antijeni bozabilir, bu nedenle çiğ tüketilen bitkiler (muz, domates) tercih edilir.
• Güvenlik ve Düzenleme: Genetiği değiştirilmiş organizmalar (GDO) ile ilgili kaygılar ve sıkı düzenlemeler.

Sınav İçin Kısa Notlar

• 2 Puanlık Sorular İçin:
  • Kültür türlerine 2 örnek: Tohum Kültürü, Meristem Kültürü.
  • Makro besinlere 2 örnek: Azot (N), Potasyum (K).
  • Mikro besinlere 2 örnek: Demir (Fe), Çinko (Zn).
  • Büyüme düzenleyicilere 2 örnek: Oksin, Sitokinin.
  • Uygulamalara 2 örnek: Mikroçoğaltım, Hastalıksız bitki üretimi.
• 5 Puanlık Soru (En Önemli Konu): Yenilebilir Aşılar – Tanımı, çalışma prensibi, avantajları ve dezavantajları ile birlikte yaz.
• 10 Puanlık Soru: Bitki doku kültürünün tanımı, 10 kültür türünü kısaca açıklama, besin gereksinimleri, büyüme ve bakım faktörleri ve uygulamaları.

Bu rehber, Ünite 3'teki tüm konuları kapsamaktadır. Ezberlemek yerine mantığını anlamaya çalışın. Özellikle yenilebilir aşılar konusuna iyi çalışın.