SpaceX o gün için fırlatmayı iptal etti ve sorunu çözerek roketi ertesi akşam başarılı bir şekilde fırlatmayı başardı.
Roket nihayet fırlatıldığında, Super Heavy güçlendiricisi ve Ship 39 üst kademesinden oluşan istiflenmiş araç, rampayı başarıyla temizledi ve yükseliş aşamasına geçti.
Yükseliş sırasında Starship, altı Raptor motorundan birini kaybetti, ancak araç normal şekilde çalışmaya devam etti ve planlanan yörüngesinde kaldı.
Roket, yörünge altı bir uçuş yoluna ulaştı ve görev boyunca canlı video yayını yaparak yeni V3 tasarımının gelişmiş yeteneklerini sergiledi.
Kademe ayrılmasından sonra, Super Heavy güçlendiricisinin Meksika Körfezi'ndeki simüle edilmiş bir iniş bölgesine yönlendirilmek üzere bir dizi yanma manevrası yapması gerekiyordu.
Ancak bu dönüş manevrası başarılı olmadı. Raporlar, güçlendiricinin motorlarının iniş sırasında gerekli olan sürekli yanma için düzgün şekilde yeniden ateşlenemediğini, bunun sonucunda aracın kontrollü bir iniş yapmak yerine suya çakıldığını gösteriyor.
Güçlendirici kurtarılamadı ve Körfez'e çarptıktan sonra büyük olasılıkla patladı.
Bu hayal kırıklığı yaratsa da, görev profili güçlendiricinin kurtarılmasını gerektirmiyordu, bu nedenle arıza uçuşun geri kalanının devam etmesini engellemedi.
Üst kademe Ship 39, testin temel hedeflerinin çoğuna ulaştı.
Yörünge altı uçuşu sırasında, uzay aracı başarıyla 22 adet sahte Starlink uydusu yerleştirdi ve gelecekteki operasyonel fırlatmalar için yük dağıtım sistemlerini doğruladı.
Ardından araç, kalkıştan yaklaşık bir saat sonra Dünya atmosferine yeniden giriş yaptı. Isı kalkanı iyi performans gösterdi ve uzay aracı, iki motor kullanarak bir iniş yanması gerçekleştirdikten sonra Hint Okyanusu'na iniş yaptı.
Uzay aracı inişin ardından devrilip parçalandı; bu, SpaceX aracı kurtarmayı planlamadığı için bu test için beklenen bir sonuçtu.
Güçlendirici arızasına rağmen, bu uçuş SpaceX'in uzun vadeli stratejisi için birkaç kritik yeteneği gösterdi.
İlk olarak, yükseltilmiş Starship'in şunları yapabildiğini gösterdi:
Bu dönüm noktaları, Starship'in SpaceX'in ticari işinin büyük bir parçası olan büyük Starlink uydusu gruplarını yerleştirme planı için çok önemlidir.
Test ayrıca, şirketin potansiyel bir Nasdaq halka arzına hazırlandığı bir dönemde gerçekleşti. Raporda, halka arzın 2026 yılının ortası için hedeflendiği ve hisse senedinin “SPCX” koduyla işlem göreceği belirtiliyor. Bu nedenle Starship'teki teknik ilerleme, yatırımcı güveni için özellikle önemlidir.
Son olarak, Starship geliştirmesi NASA'nın Artemis programıyla yakından bağlantılıdır. NASA, Artemis III ve Artemis IV gibi gelecekteki görevler sırasında astronotları Ay yörüngesinden Ay yüzeyine taşımak için Starship'in bir Ay iniş aracı versiyonunu (Starship Human Landing System - HLS) geliştirmek üzere SpaceX ile çalışıyor.
NASA şu anda Artemis IV görevi için 2028 yılının başını hedefliyor. Bu görevin, mürettebatlı bir Ay yüzeyine inişi içermesi bekleniyor.
SpaceX'in ilk Starship V3 fırlatması hem ilerlemeyi hem de tamamlanmamış işleri gösterdi. Üst kademe, uydu yerleştirme ve yeniden giriş de dahil olmak üzere amaçlanan görevlerinin çoğunu yerine getirdi, ancak Super Heavy güçlendiricisinin başarısız dönüşü, tam yeniden kullanılabilirliğe ulaşmadaki devam eden zorlukların altını çizdi.
SpaceX için bu test, programa yeni bir ivme kazandırdı: yeni aracın yeteneklerini gösterirken, Starship'in rutin fırlatmaları, büyük ölçekli uydu yerleştirmeleri ve nihayetinde Ay ve Mars görevlerini desteklemeden önce çözülmesi gereken mühendislik sorunlarını da belirledi.