Honda, Çinli Elektrikli Araç Üreticileriyle Rekabet İçin Maliyet Yapısını Yeniliyor

Honda’ın Çinli elektrikli araç üreticilerinin yarattığı fiyat baskısına yanıtı, tek bir yeni modelden ibaret değil. Şirket; araç başına parça maliyetini düşürmeyi, daha fazla parçayı standartlaştırmayı, uygun durumlarda düşük maliyetli Çin tedarikine erişimi genişletmeyi, kısa vadede hibrit modellere ağırlık vermeyi ve araç yazılımının pahalı temelini Nissan’la paylaşmayı hedefliyor.

Bu adımın arkasında hem rekabet hem bilanço baskısı var. Honda, EV işindeki yeniden yapılandırma giderlerinin etkisiyle borsada işlem gören bir şirket olarak yaklaşık 70 yıldaki ilk yıllık zararını açıkladı ve uzun vadeli elektrikli araç satış hedefini kaldırdı. 18 Şirketin amacı, gelecekteki elektrikli ve yazılım ağırlıklı araçları daha erişilebilir maliyetle üretebilmek; bunu yaparken de yeni nesil teknoloji yatırımlarından tamamen çekilmemek.

2030’a kadar 1,5 trilyon yen tasarruf hedefi

Reuters’ın gördüğü şirket içi belgelere göre Honda, 2030’a kadar kümülatif 1,5 trilyon yen, yani yaklaşık 9,4 milyar dolar maliyet tasarrufu hedefliyor. Tedarikçilere üç alanda yaklaşık %30 maliyet düşüşü hedefi iletildi:

• Preslenmiş ve dövme parçalar
• Elektrik ve işlevsel parçalar
• Yazılım tanımlı araçlarla (SDV) ilgili parçalar 1

SDV, aracın işlevlerinin giderek daha büyük bölümünün yazılım ve elektronik mimari tarafından belirlendiği yeni nesil otomobil yaklaşımını ifade ediyor. Honda’nın hedef aldığı üç grup, hem geleneksel mekanik aksamı hem de modern araçların maliyetini belirleyen elektronik-yazılım altyapısını kapsıyor. Plan, küresel pazarlarda fiyat rekabetini sertleştiren Çinli üreticilerin maliyet avantajına karşı hazırlanmış durumda. 1

Tedarik zincirinde ne değişecek?

Plan yalnızca birinci kademe tedarikçilerden daha düşük fiyat istemekten ibaret değil. Honda’nın, bu firmalardan malzeme ve parça tedarik yöntemlerini yeniden değerlendirmelerini; ikinci ve üçüncü kademe tedarikçilerden gelen standart parçaların kullanımını artırmalarını istediği bildiriliyor. 8

Ayrıca, mümkün olan alanlarda daha düşük fiyatlı Çin üretimi parçaların kullanımının genişletilmesi de gündemde. Ancak bu, tüm tedarikin Çin’e kaydırılması anlamına gelmiyor. Haberlerdeki plana göre Honda, güvenlik performansı ve jeopolitik riskleri değerlendirmeyi sürdürecek. Araç performansını güçlü biçimde etkileyen veya özgün teknoloji gerektiren parçalarda ise belirlenmiş tedarikçilerle ortak geliştirme yaklaşımının devam etmesi öngörülüyor. 8

Özetle Honda, standartlaştırılabilen ve rekabetçi biçimde tedarik edilebilen parçalarla; mühendislik denetimi, kalite güvencesi ve tedarik sürekliliğinin daha kritik olduğu parçaları birbirinden ayırmaya çalışıyor.

Neden şimdi?

Honda’nın EV stratejisinde yeniden ayarlamaya gitmesinin temel nedeni, elektrikli araç talebinin önceki beklentilerinin altında kalması. Mart 2026’da sona eren mali yılda şirket 414,3 milyar yen faaliyet zararı açıkladı; EV bağlantılı zararların toplamı 1,45 trilyon yene ulaştı. Aynı dönemde Honda, uzun vadeli EV satış hedefini de iptal etti. 18

Şirket, mart ayında Kuzey Amerika’da üretilmesi planlanan üç elektrikli modelin geliştirilmesini ve pazara sunulmasını iptal ettiğini duyurmuştu. Honda bu kararın arka planında değişen piyasa koşullarını, otomotiv işindeki zayıflayan kârlılığı ve ABD gümrük vergilerinin etkisini göstermişti. 26

Bu nedenle strateji, elektrifikasyondan bütünüyle vazgeçmekten çok kaynakların yeniden dağıtılması olarak görülmeli. Honda, geliştirme ve üretim kaynaklarının daha büyük bölümünü hibrit araçlara ayırırken; ilerideki EV’lerin ve SDV’lerin temelini oluşturacak bileşenler ile yazılımda da maliyet indirmeye çalışıyor. 2218

Nissan’la ortak yazılım: Ölçeği büyütme ayağı

Honda ve Nissan, 31 Ağustos’ta yeni nesil yazılım tanımlı araçlar için birden fazla temel elektronik kontrol ünitesini (ECU), araç içi işletim sistemini, ara katman yazılımının belirli bölümlerini ve araç kontrol yazılımını standartlaştırmak üzere ortak geliştirme anlaşması imzaladı. Ortak geliştirilecek elektrik-elektronik mimarisinin, iki şirketin de yeni nesil araçlarında 2029 mali yılından itibaren kullanılması planlanıyor. 30

Bu iş birliği, Honda’nın tedarikçi maliyet programının yazılım tarafındaki tamamlayıcısı niteliğinde. Temel donanım ve yazılım katmanlarının standartlaştırılması; mükerrer mühendislik çalışmalarını azaltabilir, geliştirme kaynaklarını daha verimli kullanmayı sağlayabilir ve ortak parçalarda ölçek etkisi yaratabilir. Honda ve Nissan da anlaşmanın hedefini geliştirme kaynaklarının en iyi şekilde kullanılması ve maliyetlerin azaltılması olarak açıkladı. 30

Anlaşma bir şirket birleşmesi değil. İki marka, gelecekteki araçların altındaki ortak teknik katmanı birlikte kurmayı; kendi modellerini ve marka özelliklerini ise bu tabanın üzerinde ayrı ayrı geliştirmeyi amaçlıyor.

Gümrük vergileri ve yatırım ihtiyacı baskıyı artırıyor

Honda’nın maliyet kampanyası, ABD’deki gümrük vergilerine maruz kalınan ve aynı anda batarya, elektronik, yazılım ile araç kontrol sistemlerine yatırım yapılması gereken bir dönemde yürütülüyor. Şirket, EV planlarını yeniden değerlendirirken otomotiv işinin kârlılığını olumsuz etkileyen unsurlar arasında gümrük vergilerinin etkisini de saydı. 26

Burada denge kurmak kolay değil: Daha düşük maliyetli tedarik ve standartlaştırma, kâr marjlarını koruyup geliştirme bütçesi yaratabilir. Buna karşılık tedarikçi marjları üzerinde baskı oluşturabilir, daha alt kademe tedarikçilere bağımlılığı artırabilir ve tedarik zincirine jeopolitik karmaşıklık ekleyebilir. Honda’nın güvenlik ve jeopolitik riskler konusundaki temkinli yaklaşımı bu yüzden planın tali değil, merkezi unsurlarından biri. 8

Stratejinin özeti: İki cephede maliyet rekabeti

Honda maliyet farkını iki kanaldan kapatmaya çalışıyor:

1. Araç donanımı: Fiyat görüşmeleri, standartlaştırma ve daha esnek tedarik yoluyla parça maliyetlerini düşürmek.
2. Araç yazılımı: Yazılım tanımlı araçların yüksek maliyetli temel katmanını Nissan’la paylaşarak her altyapı sistemini tek başına geliştirmemek.

Hibritler, EV yeniden yapılandırmasından sonra Honda için yakın vadeli ticari köprü işlevi görüyor. Daha düşük maliyetli bileşenler ve ortak SDV geliştirmesi ise sonraki elektrikli ve yazılım yoğun modellerin ekonomisini iyileştirmeyi amaçlıyor. 1830

Asıl soru uygulamada yatıyor. Büyük parça gruplarında yaklaşık %30 maliyet indirimi son derece iddialı bir hedef. Olası kazanımların kalite, tedarikçi kapasitesi, arz dayanıklılığı ve jeopolitik risklerle dengelenmesi gerekecek. Bu nedenle Honda’nın hamlesi, EV’lerden basit bir geri çekilişten ziyade maliyet rekabetçiliğini yeniden kurma girişimi olarak okunmalı. 18