ทรัมป์–สีจิ้นผิง พบกันที่ปักกิ่ง ได้อะไรจากการประชุมครั้งนี้?

ในทางปฏิบัติ นักวิเคราะห์มองว่าการประชุมครั้งนี้เป็นความพยายาม “ประคองความสัมพันธ์” มากกว่าการเจรจาที่นำไปสู่ข้อตกลงสำคัญ

การค้าและข้อถกเถียงเรื่องภาษี

ประเด็นเศรษฐกิจหลักยังคงเป็นเรื่องการค้า อย่างไรก็ตาม การประชุมไม่ได้ประกาศข้อตกลงลดภาษีระหว่างสองประเทศอย่างเป็นทางการ

รายงานจากการประชุมระบุว่ามีการพูดถึงความขัดแย้งด้านภาษี แต่ไม่มีรายละเอียดหรือข้อตกลงลดภาษีที่ได้รับการยืนยันในผลสรุปอย่างเป็นทางการ

แทนที่จะเป็นการแก้ปัญหาโครงสร้างทางการค้า การประกาศทางเศรษฐกิจส่วนใหญ่เน้นที่การที่จีนจะเพิ่มการนำเข้าสินค้าจากสหรัฐฯ เช่น

• สินค้าเกษตร โดยเฉพาะถั่วเหลือง
• พลังงาน
• อาจรวมถึงเครื่องบินพาณิชย์

แนวทางลักษณะนี้มักถูกใช้ในความสัมพันธ์การค้าระหว่างสหรัฐฯ และจีน เพื่อช่วยลดดุลการค้าที่ไม่สมดุลโดยไม่ต้องแก้ไขข้อขัดแย้งเชิงโครงสร้าง เช่น นโยบายอุตสาหกรรม เทคโนโลยี หรือการเข้าถึงตลาด

ประเด็นซื้อเครื่องบิน Boeing

หนึ่งในข่าวที่ได้รับความสนใจมากที่สุดจากการประชุมคือเรื่องเครื่องบินพาณิชย์

ประธานาธิบดีทรัมป์กล่าวว่าจีนตกลงจะซื้อเครื่องบิน Boeing ประมาณ 200 ลำระหว่างการหารือ

อย่างไรก็ตาม หลังการประชุม ทางการจีนยังไม่ได้ยืนยันรายละเอียดของดีลดังกล่าว เช่น

• รุ่นของเครื่องบิน
• เงื่อนไขสัญญา
• ตารางการส่งมอบ

ด้วยเหตุนี้ นักวิเคราะห์จำนวนมากจึงมองว่าการประกาศดังกล่าวอาจเป็นเพียง “ความตั้งใจเบื้องต้น” มากกว่าข้อตกลงที่ลงนามเสร็จสมบูรณ์

ไต้หวัน: จุดตึงเครียดสำคัญที่สุด

ประเด็นที่อ่อนไหวที่สุดในการหารือคือไต้หวัน

ตามรายงานของสื่อรัฐจีนที่ถูกอ้างโดยสื่อสากล สีจิ้นผิงเตือนว่าหากประเด็นไต้หวันไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม อาจนำไปสู่ “การปะทะหรือแม้แต่ความขัดแย้ง” ระหว่างจีนกับสหรัฐฯ

จีนถือว่าไต้หวันเป็นประเด็นที่สำคัญที่สุดในความสัมพันธ์กับสหรัฐฯ ขณะที่วอชิงตันยังคงสนับสนุนไต้หวัน รวมถึงการขายอาวุธให้รัฐบาลไทเป ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดขัดแย้งหลักระหว่างสองประเทศ

ก่อนเดินทางออกจากปักกิ่ง ทรัมป์กล่าวว่าเขายังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะเดินหน้าขายอาวุธชุดใหญ่ให้ไต้หวันหรือไม่ แม้แพ็กเกจดังกล่าวจะถูกประกาศไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

ความไม่แน่นอนนี้สะท้อนว่าไต้หวันยังคงเป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งผลต่อการเจรจาทางการทูตระหว่างสองมหาอำนาจ

การพบกันครั้งต่อไป

แม้การประชุมครั้งนี้จะไม่มีความก้าวหน้าครั้งใหญ่ แต่ทั้งสองฝ่ายส่งสัญญาณว่าจะเดินหน้าการเจรจาต่อ

การพบกันที่ปักกิ่งถูกระบุว่าเป็นการประชุมครั้งแรกจากทั้งหมดสามครั้งที่ผู้นำทั้งสองมีแผนจะพบกันในปี 2026

การรักษาช่องทางการสื่อสารระดับผู้นำจึงถูกมองว่าเป็นยุทธศาสตร์สำคัญ เพื่อจัดการการแข่งขันระหว่างสองประเทศในด้านเศรษฐกิจ เทคโนโลยี และความมั่นคง

สรุปภาพรวม

การประชุมสุดยอดที่ปักกิ่งไม่ได้แก้ไขความขัดแย้งหลักระหว่างสหรัฐฯ และจีน

ผลลัพธ์ที่ได้จึงมีลักษณะเป็น

• คำมั่นเพิ่มการซื้อสินค้าอเมริกัน
• การหารือเรื่องการซื้อเครื่องบิน Boeing
• การรักษาช่องทางการทูตระหว่างผู้นำ

ขณะที่ประเด็นใหญ่ เช่น ภาษี เทคโนโลยี ไต้หวัน และการแข่งขันทางภูมิรัฐศาสตร์ ยังคงไม่ได้รับการแก้ไขอย่างเป็นรูปธรรม โดยความสำเร็จหลักของการประชุมครั้งนี้คือการป้องกันไม่ให้ความตึงเครียดระหว่างสองประเทศยกระดับขึ้นในระยะสั้น