หัวใจของคดีไม่ได้อยู่ที่ข้อผิดพลาดของ AI เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่คำถามว่า ในทางกฎหมายแล้ว AI Overviews เป็นเพียงผลการค้นหาที่รวบรวมจากเว็บไซต์อื่น หรือเป็นเนื้อหาที่ Google สร้างและเผยแพร่เอง ศาลมิวนิกเลือกคำตอบอย่างหลัง ซึ่งอาจมีผลต่อบริษัทเทคโนโลยีทุกแห่งที่นำ generative AI มาใช้ตอบคำค้นหา

AI Overviews กล่าวหาอะไรผิดพลาด

คดีนี้เกิดจากการที่ผู้ใช้ค้นหาคำค้นหาบางประเภท แล้ว AI Overviews เชื่อมโยงสำนักพิมพ์สองแห่งในเมืองมิวนิกเข้ากับการหลอกลวงทางธุรกิจ กับดักสมัครสมาชิกแบบเสียเงินโดยไม่ตั้งใจ (Abofallen) และแนวทางการทำธุรกิจที่น่าสงสัย

ในบางกรณี ระบบสรุปข้อความในทำนองว่า บริษัทดังกล่าว “เป็นที่รู้จักจากแนวทางการทำธุรกิจที่น่าสงสัย และมักถูกมองว่าเป็นมิจฉาชีพ”

ศาลพบว่า AI สับสนระหว่างผู้ฟ้องคดีกับบริษัทอื่นที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่เป็นปัญหา ที่สำคัญคือ แหล่งข้อมูลที่ AI Overviews ลิงก์ไปไม่ได้กล่าวหาหรือสร้างความเชื่อมโยงดังกล่าวเลย ข้อความนั้นเกิดจากการนำข้อมูลของบุคคลที่สามซึ่งไม่เกี่ยวข้องมาผสมและตีความใหม่โดยระบบ AI

สำนักพิมพ์ทั้งสองแห่งส่งหนังสือขอให้ Google ยุติการเผยแพร่ข้อความดังกล่าวตั้งแต่ช่วงต้นปี 2026 แต่ Google ไม่ได้นำ AI Overviews ออกหรือแก้ไขข้อมูล จนนำไปสู่การฟ้องร้อง

ศาลมองว่า AI Overviews เป็น “เนื้อหาของ Google”

ศาลแยก AI Overviews ออกจากผลการค้นหาแบบเดิมอย่างชัดเจน โดยระบุว่าฟีเจอร์นี้สร้าง “ข้อความที่เป็นอิสระ เป็นข้อมูลใหม่ และมีเนื้อหาสาระสำคัญ” ไม่ใช่เพียงการคัดลอกหรือรวบรวมเนื้อหาจากเว็บไซต์อื่น

เหตุผลของศาลคือ Google เป็นผู้พัฒนา AI นำฟีเจอร์นี้ให้ผู้ใช้บริการ และเป็นเจ้าของอัลกอริทึมที่สร้างคำตอบ ดังนั้นบริษัทจึงต้องรับผิดชอบต่อเนื้อหาที่ระบบผลิตขึ้น คำอธิบายในคำสั่งของศาลสรุปหลักคิดนี้ไว้ว่า “Google สร้าง AI ขึ้นมา Google นำมาให้ผู้ใช้ ดังนั้น Google จึงเป็นเจ้าของสิ่งที่ AI สร้าง”

ประเด็นนี้มีความสำคัญทางกฎหมายอย่างมาก ภายใต้กฎหมายเยอรมนีและยุโรป เสิร์ชเอนจินแบบดั้งเดิมอาจได้รับความคุ้มครองในระดับจำกัดจากความรับผิดในฐานะตัวกลาง เมื่อทำหน้าที่แสดงหรือลิงก์ไปยังเนื้อหาของบุคคลที่สาม แต่ศาลเห็นว่าความคุ้มครองดังกล่าวไม่ครอบคลุมกรณีที่แพลตฟอร์มสร้างข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่ด้วยตัวเอง

เหตุใดศาลจึงไม่รับฟังข้อโต้แย้งของ Google

Google โต้แย้งว่า AI Overviews ควรถูกมองเหมือนผลการค้นหาแบบทั่วไป บริษัทเพียงจัดหาลิงก์ไปยังแหล่งข้อมูล และผู้ใช้ควรกดเข้าไปตรวจสอบข้อเท็จจริงจากหน้าเว็บต้นทางเอง

ศาลปฏิเสธเหตุผลนี้ด้วยประเด็นสำคัญหลายข้อ

หนึ่ง รูปแบบการนำเสนอไม่ได้เป็นเพียงรายการลิงก์ AI Overviews แสดงเป็นกล่องคำตอบขนาดเด่นอยู่ด้านบนสุดของผลการค้นหา การออกแบบเช่นนี้สื่อว่าคำตอบมีความครบถ้วนและมีน้ำหนักในตัวเอง การคาดหวังให้ผู้ใช้เปิดลิงก์ทุกแหล่งเพื่อตรวจสอบคำกล่าวอ้างทุกประโยคจึงไม่ใช่ความคาดหวังที่สมเหตุสมผล และยังขัดกับจุดประสงค์ของฟีเจอร์ที่ต้องการสรุปคำตอบให้ผู้ใช้โดยตรง

สอง AI Overviews สร้างข้อความใหม่ ระบบไม่ได้แค่แสดงคำกล่าวหาที่มีอยู่แล้วในเว็บไซต์ต้นทาง ข้อความที่เชื่อมโยงสำนักพิมพ์กับการหลอกลวงไม่ปรากฏในแหล่งข้อมูลที่ลิงก์ไว้ และบางข้อกล่าวหาไม่ปรากฏแม้แต่ในผลการค้นหาที่เกี่ยวข้อง ศาลจึงถือว่านี่คือข้อความของ Google เอง ไม่ใช่คำพูดของแหล่งข้อมูลอื่น

สาม หลักคุ้มครองเดิมของเสิร์ชเอนจินใช้กับกรณีนี้ไม่ได้ ศาลแยกความแตกต่างระหว่างผลการค้นหาแบบเดิม ซึ่งมักถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า “ลิงก์สีน้ำเงินสิบรายการ” กับบทสรุปที่สร้างโดย generative AI และเห็นว่าแนวคำตัดสินที่เคยจำกัดความรับผิดของเสิร์ชเอนจินไม่ควรถูกขยายให้ครอบคลุมข้อความที่ AI สร้างขึ้นใหม่

คำสั่งคุ้มครองชั่วคราวกำหนดอะไรบ้าง

คำสั่งของศาลกำหนดให้ Google ต้องดำเนินการดังนี้

• ยุติและห้ามเผยแพร่ซ้ำ ข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริงที่เป็นเท็จเกี่ยวกับสำนักพิมพ์สองแห่งในคำตอบของ AI Overviews
• นำ AI Overviews ที่มีข้อความหมิ่นประมาทดังกล่าวออก

หากฝ่าฝืน Google อาจถูกศาลสั่งปรับสูงสุด 250,000 ยูโร หรืออาจมีบทลงโทษถึงขั้นจำคุกผู้แทนทางกฎหมายของบริษัทในเยอรมนีสำหรับการฝ่าฝืนแต่ละครั้ง

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว (einstweilige Verfügung) ที่ออกในกระบวนการเร่งด่วน ไม่ใช่คำพิพากษาสุดท้ายหลังการพิจารณาคดีเต็มรูปแบบ คดีหลักยังอยู่ระหว่างรอคำตัดสิน

คำสั่งนี้มีผลโดยตรงในเยอรมนีและเฉพาะกับคู่กรณีในคดีดังกล่าวเท่านั้น แต่เหตุผลที่ศาลใช้มีแนวโน้มถูกนำไปอ้างอิงในคดีอื่นทั่วสหภาพยุโรป

ผลสะเทือนต่อบริการค้นหาด้วย AI ในยุโรป

เส้นแบ่งใหม่ระหว่าง “ตัวกลาง” กับ “ผู้เผยแพร่เนื้อหา”

คดีนี้ส่งสัญญาณว่า การคุ้มครองความรับผิดสำหรับตัวกลางตามกรอบกฎหมายยุโรป เช่น e-Commerce Directive และ Digital Services Act อาจไม่ได้ครอบคลุมบทสรุปที่สร้างโดย AI โดยอัตโนมัติ ศาลในประเทศสมาชิกอื่นอาจมองว่าบทสรุปดังกล่าวเป็นเนื้อหาของแพลตฟอร์มเอง และทำให้บริษัทต้องรับผิดโดยตรงต่อการหมิ่นประมาท ข้อกล่าวอ้างข้อเท็จจริงที่เป็นเท็จ หรือการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม

บริษัทที่ให้บริการ AI อาจต้องรับผิดชอบต่อคำตอบของระบบ

การจัดให้ Google เป็นผู้ก่อให้เกิดการละเมิดโดยตรง (unmittelbarer Störer) แทนที่จะเป็นเพียงตัวกลาง อาจสร้างแนวทางให้บริษัทอื่นที่ให้บริการค้นหาหรือคำตอบด้วย AI ต้องรับผิดชอบต่อความถูกต้องและความชอบด้วยกฎหมายของข้อความที่ระบบสร้างขึ้นด้วยเช่นกัน หลักคิดนี้อาจเกี่ยวข้องกับบริการอย่าง Bing Copilot ของ Microsoft รวมถึงเครื่องมือค้นหาด้วย AI อื่น ๆ ที่ให้บริการในยุโรป

สำนักพิมพ์และเจ้าของชื่อเสียงมีช่องทางเรียกร้องที่ตรงขึ้น

ก่อนหน้านี้ ผู้ที่ได้รับความเสียหายจากข้อมูลเท็จที่ AI สร้างขึ้นอาจต้องย้อนหาต้นทางของข้อกล่าวหาและดำเนินการกับผู้เผยแพร่ข้อมูลต้นทาง แต่เหตุผลของศาลมิวนิกเปิดช่องทางที่ตรงกว่าในการเรียกร้องให้แพลตฟอร์ม AI รับผิดชอบต่อสิ่งที่โมเดลของตนผลิตขึ้น ช่วยเพิ่มอำนาจต่อรองให้สำนักพิมพ์และผู้สร้างเนื้อหาที่ได้รับผลกระทบจากข้อมูลหลอนของ AI

แรงกดดันให้พัฒนาระบบป้องกันที่เข้มงวดขึ้น

ในทางปฏิบัติ Google และผู้ให้บริการรายอื่นอาจต้องเพิ่มมาตรการคัดกรองเนื้อหา ระบบตรวจสอบข้อเท็จจริง และช่องทางนำข้อมูลออกอย่างรวดเร็วสำหรับคำตอบที่สร้างโดย AI เพราะข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริงที่ผิดพลาดแต่ละรายการอาจนำไปสู่ความเสี่ยงทางกฎหมาย

ศาลกำลังวางกรอบก่อนกฎระเบียบจะชัดเจน

คำสั่งนี้เกิดขึ้นในช่วงที่ยุโรปกำลังเดินหน้าบังคับใช้กฎหมาย AI ของสหภาพยุโรปและ Digital Services Act จึงทำให้ศาลเข้ามามีบทบาทกำหนดแนวทางความรับผิดของผลลัพธ์จาก generative AI ก่อนที่กรอบการบังคับใช้ของหน่วยงานกำกับดูแลจะมีความชัดเจนเต็มที่ คดีนี้อาจกระตุ้นให้เกิดการฟ้องร้องในลักษณะเดียวกันในประเทศสมาชิกอื่น และเพิ่มแรงกดดันให้ผู้กำกับดูแลและฝ่ายนิติบัญญัติเร่งกำหนดหลักเกณฑ์

คำสั่งของศาลมิวนิกยังเป็นเพียงมาตรการชั่วคราว ขอบเขตผลทางกฎหมายในท้ายที่สุดจะขึ้นอยู่กับคำพิพากษาในคดีหลักและกระบวนการอุทธรณ์ แต่หลักการสำคัญของคดีนี้ชัดเจน: เมื่อแพลตฟอร์มใช้ AI สร้างข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริง แพลตฟอร์มอาจไม่สามารถอ้างได้อีกต่อไปว่าเป็นเพียงผู้ส่งต่อข้อมูลจากเว็บไซต์อื่น และอาจต้องรับผิดชอบต่อทุกถ้อยคำที่ระบบเผยแพร่ออกมา

หัวใจของคดีไม่ได้อยู่ที่ข้อผิดพลาดของ AI เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่คำถามว่า ในทางกฎหมายแล้ว AI Overviews เป็นเพียงผลการค้นหาที่รวบรวมจากเว็บไซต์อื่น หรือเป็นเนื้อหาที่ Google สร้างและเผยแพร่เอง ศาลมิวนิกเลือกคำตอบอย่างหลัง ซึ่งอาจมีผลต่อบริษัทเทคโนโลยีทุกแห่งที่นำ generative AI มาใช้ตอบคำค้นหา

AI Overviews กล่าวหาอะไรผิดพลาด

คดีนี้เกิดจากการที่ผู้ใช้ค้นหาคำค้นหาบางประเภท แล้ว AI Overviews เชื่อมโยงสำนักพิมพ์สองแห่งในเมืองมิวนิกเข้ากับการหลอกลวงทางธุรกิจ กับดักสมัครสมาชิกแบบเสียเงินโดยไม่ตั้งใจ (Abofallen) และแนวทางการทำธุรกิจที่น่าสงสัย

ในบางกรณี ระบบสรุปข้อความในทำนองว่า บริษัทดังกล่าว “เป็นที่รู้จักจากแนวทางการทำธุรกิจที่น่าสงสัย และมักถูกมองว่าเป็นมิจฉาชีพ”

ศาลพบว่า AI สับสนระหว่างผู้ฟ้องคดีกับบริษัทอื่นที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่เป็นปัญหา ที่สำคัญคือ แหล่งข้อมูลที่ AI Overviews ลิงก์ไปไม่ได้กล่าวหาหรือสร้างความเชื่อมโยงดังกล่าวเลย ข้อความนั้นเกิดจากการนำข้อมูลของบุคคลที่สามซึ่งไม่เกี่ยวข้องมาผสมและตีความใหม่โดยระบบ AI

สำนักพิมพ์ทั้งสองแห่งส่งหนังสือขอให้ Google ยุติการเผยแพร่ข้อความดังกล่าวตั้งแต่ช่วงต้นปี 2026 แต่ Google ไม่ได้นำ AI Overviews ออกหรือแก้ไขข้อมูล จนนำไปสู่การฟ้องร้อง

ศาลมองว่า AI Overviews เป็น “เนื้อหาของ Google”

ศาลแยก AI Overviews ออกจากผลการค้นหาแบบเดิมอย่างชัดเจน โดยระบุว่าฟีเจอร์นี้สร้าง “ข้อความที่เป็นอิสระ เป็นข้อมูลใหม่ และมีเนื้อหาสาระสำคัญ” ไม่ใช่เพียงการคัดลอกหรือรวบรวมเนื้อหาจากเว็บไซต์อื่น

เหตุผลของศาลคือ Google เป็นผู้พัฒนา AI นำฟีเจอร์นี้ให้ผู้ใช้บริการ และเป็นเจ้าของอัลกอริทึมที่สร้างคำตอบ ดังนั้นบริษัทจึงต้องรับผิดชอบต่อเนื้อหาที่ระบบผลิตขึ้น คำอธิบายในคำสั่งของศาลสรุปหลักคิดนี้ไว้ว่า “Google สร้าง AI ขึ้นมา Google นำมาให้ผู้ใช้ ดังนั้น Google จึงเป็นเจ้าของสิ่งที่ AI สร้าง”

ประเด็นนี้มีความสำคัญทางกฎหมายอย่างมาก ภายใต้กฎหมายเยอรมนีและยุโรป เสิร์ชเอนจินแบบดั้งเดิมอาจได้รับความคุ้มครองในระดับจำกัดจากความรับผิดในฐานะตัวกลาง เมื่อทำหน้าที่แสดงหรือลิงก์ไปยังเนื้อหาของบุคคลที่สาม แต่ศาลเห็นว่าความคุ้มครองดังกล่าวไม่ครอบคลุมกรณีที่แพลตฟอร์มสร้างข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่ด้วยตัวเอง

เหตุใดศาลจึงไม่รับฟังข้อโต้แย้งของ Google

Google โต้แย้งว่า AI Overviews ควรถูกมองเหมือนผลการค้นหาแบบทั่วไป บริษัทเพียงจัดหาลิงก์ไปยังแหล่งข้อมูล และผู้ใช้ควรกดเข้าไปตรวจสอบข้อเท็จจริงจากหน้าเว็บต้นทางเอง

ศาลปฏิเสธเหตุผลนี้ด้วยประเด็นสำคัญหลายข้อ

หนึ่ง รูปแบบการนำเสนอไม่ได้เป็นเพียงรายการลิงก์ AI Overviews แสดงเป็นกล่องคำตอบขนาดเด่นอยู่ด้านบนสุดของผลการค้นหา การออกแบบเช่นนี้สื่อว่าคำตอบมีความครบถ้วนและมีน้ำหนักในตัวเอง การคาดหวังให้ผู้ใช้เปิดลิงก์ทุกแหล่งเพื่อตรวจสอบคำกล่าวอ้างทุกประโยคจึงไม่ใช่ความคาดหวังที่สมเหตุสมผล และยังขัดกับจุดประสงค์ของฟีเจอร์ที่ต้องการสรุปคำตอบให้ผู้ใช้โดยตรง

สอง AI Overviews สร้างข้อความใหม่ ระบบไม่ได้แค่แสดงคำกล่าวหาที่มีอยู่แล้วในเว็บไซต์ต้นทาง ข้อความที่เชื่อมโยงสำนักพิมพ์กับการหลอกลวงไม่ปรากฏในแหล่งข้อมูลที่ลิงก์ไว้ และบางข้อกล่าวหาไม่ปรากฏแม้แต่ในผลการค้นหาที่เกี่ยวข้อง ศาลจึงถือว่านี่คือข้อความของ Google เอง ไม่ใช่คำพูดของแหล่งข้อมูลอื่น

สาม หลักคุ้มครองเดิมของเสิร์ชเอนจินใช้กับกรณีนี้ไม่ได้ ศาลแยกความแตกต่างระหว่างผลการค้นหาแบบเดิม ซึ่งมักถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า “ลิงก์สีน้ำเงินสิบรายการ” กับบทสรุปที่สร้างโดย generative AI และเห็นว่าแนวคำตัดสินที่เคยจำกัดความรับผิดของเสิร์ชเอนจินไม่ควรถูกขยายให้ครอบคลุมข้อความที่ AI สร้างขึ้นใหม่

คำสั่งคุ้มครองชั่วคราวกำหนดอะไรบ้าง

คำสั่งของศาลกำหนดให้ Google ต้องดำเนินการดังนี้

• ยุติและห้ามเผยแพร่ซ้ำ ข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริงที่เป็นเท็จเกี่ยวกับสำนักพิมพ์สองแห่งในคำตอบของ AI Overviews
• นำ AI Overviews ที่มีข้อความหมิ่นประมาทดังกล่าวออก

หากฝ่าฝืน Google อาจถูกศาลสั่งปรับสูงสุด 250,000 ยูโร หรืออาจมีบทลงโทษถึงขั้นจำคุกผู้แทนทางกฎหมายของบริษัทในเยอรมนีสำหรับการฝ่าฝืนแต่ละครั้ง

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว (einstweilige Verfügung) ที่ออกในกระบวนการเร่งด่วน ไม่ใช่คำพิพากษาสุดท้ายหลังการพิจารณาคดีเต็มรูปแบบ คดีหลักยังอยู่ระหว่างรอคำตัดสิน

คำสั่งนี้มีผลโดยตรงในเยอรมนีและเฉพาะกับคู่กรณีในคดีดังกล่าวเท่านั้น แต่เหตุผลที่ศาลใช้มีแนวโน้มถูกนำไปอ้างอิงในคดีอื่นทั่วสหภาพยุโรป

ผลสะเทือนต่อบริการค้นหาด้วย AI ในยุโรป

เส้นแบ่งใหม่ระหว่าง “ตัวกลาง” กับ “ผู้เผยแพร่เนื้อหา”

คดีนี้ส่งสัญญาณว่า การคุ้มครองความรับผิดสำหรับตัวกลางตามกรอบกฎหมายยุโรป เช่น e-Commerce Directive และ Digital Services Act อาจไม่ได้ครอบคลุมบทสรุปที่สร้างโดย AI โดยอัตโนมัติ ศาลในประเทศสมาชิกอื่นอาจมองว่าบทสรุปดังกล่าวเป็นเนื้อหาของแพลตฟอร์มเอง และทำให้บริษัทต้องรับผิดโดยตรงต่อการหมิ่นประมาท ข้อกล่าวอ้างข้อเท็จจริงที่เป็นเท็จ หรือการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม

บริษัทที่ให้บริการ AI อาจต้องรับผิดชอบต่อคำตอบของระบบ

การจัดให้ Google เป็นผู้ก่อให้เกิดการละเมิดโดยตรง (unmittelbarer Störer) แทนที่จะเป็นเพียงตัวกลาง อาจสร้างแนวทางให้บริษัทอื่นที่ให้บริการค้นหาหรือคำตอบด้วย AI ต้องรับผิดชอบต่อความถูกต้องและความชอบด้วยกฎหมายของข้อความที่ระบบสร้างขึ้นด้วยเช่นกัน หลักคิดนี้อาจเกี่ยวข้องกับบริการอย่าง Bing Copilot ของ Microsoft รวมถึงเครื่องมือค้นหาด้วย AI อื่น ๆ ที่ให้บริการในยุโรป

สำนักพิมพ์และเจ้าของชื่อเสียงมีช่องทางเรียกร้องที่ตรงขึ้น

ก่อนหน้านี้ ผู้ที่ได้รับความเสียหายจากข้อมูลเท็จที่ AI สร้างขึ้นอาจต้องย้อนหาต้นทางของข้อกล่าวหาและดำเนินการกับผู้เผยแพร่ข้อมูลต้นทาง แต่เหตุผลของศาลมิวนิกเปิดช่องทางที่ตรงกว่าในการเรียกร้องให้แพลตฟอร์ม AI รับผิดชอบต่อสิ่งที่โมเดลของตนผลิตขึ้น ช่วยเพิ่มอำนาจต่อรองให้สำนักพิมพ์และผู้สร้างเนื้อหาที่ได้รับผลกระทบจากข้อมูลหลอนของ AI

แรงกดดันให้พัฒนาระบบป้องกันที่เข้มงวดขึ้น

ในทางปฏิบัติ Google และผู้ให้บริการรายอื่นอาจต้องเพิ่มมาตรการคัดกรองเนื้อหา ระบบตรวจสอบข้อเท็จจริง และช่องทางนำข้อมูลออกอย่างรวดเร็วสำหรับคำตอบที่สร้างโดย AI เพราะข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริงที่ผิดพลาดแต่ละรายการอาจนำไปสู่ความเสี่ยงทางกฎหมาย

ศาลกำลังวางกรอบก่อนกฎระเบียบจะชัดเจน

คำสั่งนี้เกิดขึ้นในช่วงที่ยุโรปกำลังเดินหน้าบังคับใช้กฎหมาย AI ของสหภาพยุโรปและ Digital Services Act จึงทำให้ศาลเข้ามามีบทบาทกำหนดแนวทางความรับผิดของผลลัพธ์จาก generative AI ก่อนที่กรอบการบังคับใช้ของหน่วยงานกำกับดูแลจะมีความชัดเจนเต็มที่ คดีนี้อาจกระตุ้นให้เกิดการฟ้องร้องในลักษณะเดียวกันในประเทศสมาชิกอื่น และเพิ่มแรงกดดันให้ผู้กำกับดูแลและฝ่ายนิติบัญญัติเร่งกำหนดหลักเกณฑ์

คำสั่งของศาลมิวนิกยังเป็นเพียงมาตรการชั่วคราว ขอบเขตผลทางกฎหมายในท้ายที่สุดจะขึ้นอยู่กับคำพิพากษาในคดีหลักและกระบวนการอุทธรณ์ แต่หลักการสำคัญของคดีนี้ชัดเจน: เมื่อแพลตฟอร์มใช้ AI สร้างข้อความกล่าวอ้างข้อเท็จจริง แพลตฟอร์มอาจไม่สามารถอ้างได้อีกต่อไปว่าเป็นเพียงผู้ส่งต่อข้อมูลจากเว็บไซต์อื่น และอาจต้องรับผิดชอบต่อทุกถ้อยคำที่ระบบเผยแพร่ออกมา