สลดแต่มีหวัง! พบ 5 ชีวิต ติดถ้ำน้ำท่วมในลาว แข่งกับมรสุมช่วยออกมา

มิคโกะ ปาซี นักดำน้ำชาวฟินแลนด์ หนึ่งในทีมกู้ภัยที่เคยร่วมภารกิจดังระดับโลกมาก่อน สรุปโมเมนต์แห่งความโล่งใจและอันตรายที่ซ้อนอยู่ข้างหน้าว่า “นี่เป็นเพียงความโล่งใจชั่วคราว เพราะผู้รอดชีวิตทั้ง 5 คนยังอยู่ในห้องสุดท้ายของปฏิบัติการ” ซึ่งก็คือการพาทุกคนออกมาอย่างปลอดภัยนั่นเอง

จุดเปลี่ยนในความมืด: 8 วันแห่งการรอคอย จบลงด้วยแสงไฟฉาย

คนหาทองทั้ง 7 คนนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มใหญ่ที่ได้รับรายงานว่าถูกว่าจ้างโดยบริษัทที่มีนักลงทุนจีน เพื่อเข้าไปหาทองคำในถ้ำ โดยได้ค่าจ้างวันละ 150 บาท มีคนงาน 3 คนที่หนีออกมาก่อนที่น้ำจะปิดทางออก แต่ที่เหลืออีก 7 คนถูกขังไว้ข้างใน

ทีมกู้ภัยจากลาว ไทย และผู้เชี่ยวชาญระดับนานาชาติ รวมถึงมิคโกะ ปาซี ใช้เวลาหลายวันนำทางในระบบถ้ำที่ไม่เคยมีแผนที่มาก่อน จนกระทั่งเวลาประมาณ 16.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น ของวันที่ 27 พฤษภาคม นักดำน้ำก็ไปถึงตัวผู้รอดชีวิตทั้ง 5 คน ซึ่งนั่งรวมกันบนโขดหินสูงในห้องโถงดินเล็กๆ พวกเขามีชีวิตรอดมาได้กว่าแปดวันโดยไม่มีอาหารเลยแม้แต่น้อย วิดีโอจากทีมนักดำน้ำเผยให้เห็นช่วงเวลาสะเทือนอารมณ์ เมื่อทีมกู้ภัยส่องไฟเข้าไปในโพรงถ้ำและบอกกับพวกเขาว่า “สิ่งสำคัญคือพวกคุณยังมีชีวิตอยู่”

โจทย์หินของการพาตัวออกจากถ้ำไร้แผนที่

ทีมกู้ภัยอธิบายว่าสถานการณ์นี้คือ “การแข่งขันกับเวลา” ความท้าทายที่ทำให้การพาตัวออกมาอย่างรวดเร็วเป็นไปอย่างยากลำบากมีดังนี้:

• ทางเดินแคบๆ ที่จมอยู่ใต้น้ำ: ผู้รอดชีวิตอยู่ลึกเข้าไปหลายร้อยเมตรในระบบถ้ำที่มีน้ำท่วมขังบางส่วนหรือทั้งหมด ทางเดินแคบเกินกว่าจะใช้เรือหรือเครื่องจักรหนักได้ นั่นหมายความว่าการพาตัวออกมาจะต้องคลานหรือดำน้ำเท่านั้น
• ทัศนวิสัยเกือบเป็นศูนย์: น้ำที่ท่วมมีโคลนข้น ทำให้นักดำน้ำที่ช่ำชองยังนำทางใต้น้ำได้อย่างยากลำบาก
• นาฬิกามรสุม: ลาวกำลังอยู่ในกลางฤดูมรสุม ฝนที่ตกลงมาอีกอาจทำให้น้ำสูงขึ้นอีก ท่วมช่องอากาศที่ผู้รอดชีวิตอาศัยจนมิด หรือทำให้เส้นทางที่ถูกน้ำท่วมไม่สามารถผ่านได้เลย
• ไม่มีแผนที่ ไม่มีที่ว่างให้พลาด: ระบบถ้ำแห่งนี้ไม่เคยมีการทำแผนที่ไว้ นักดำน้ำต้องวางเชือกนำทางไปทีละขั้น ซึ่งเป็นกระบวนการที่ช้าและอันตรายมาก มีเจ้าหน้าที่กู้ภัยคนหนึ่งกล่าวว่า “ที่นี่ไม่มีแผนที่เลย” พร้อมเสริมว่าการดำน้ำใต้น้ำนั้นยากสุดขีด

แผนช่วยเหลือ: สูบน้ำ ดำน้ำ หรือหาทางออกใหม่

จนถึงวันที่ 29 พฤษภาคม ผู้รอดชีวิตทั้งห้ายังคงอยู่ในถ้ำ และปฏิบัติการมุ่งเน้นไปที่หลายแนวทาง โดยการสูบน้ำออกคือลำดับความสำคัญเร่งด่วนที่สุด

1. การสูบน้ำออกอย่างหนักหน่วง

นี่คือแผนหลัก เครื่องสูบน้ำกำลังสูงถูกขนย้ายมายังที่เกิดเหตุ และทีมกู้ภัยทำงานตลอดเวลาเพื่อลดระดับน้ำ เป้าหมายคือการระบายน้ำออกให้มากพอที่คนเหล่านี้จะสามารถเดินหรือถูกหามออกมาทางส่วนบนที่แห้งกว่าของถ้ำได้ โดยไม่ต้องดำน้ำ เค็งขจร บงกชวงศ์ อาสาสมัครกู้ภัยไทย แสดงความหวังในวันที่ 28 พฤษภาคมว่า หากพวกเขาสามารถสูบน้ำออกได้เพียงพอในชั่วข้ามคืน ผู้รอดชีวิตก็จะคลานออกมาได้ด้วยตัวเอง

2. การพาตัวออกมาด้วยการดำน้ำ

ถ้าการสูบน้ำล้มเหลวหรือทำได้ไม่ทันฝนที่ตกลงมาใหม่ ทีมกู้ภัยอาจพยายามนำตัวผู้ประสบภัยออกมาโดยการนำทางพวกเขาผ่านส่วนที่ถูกน้ำท่วมด้วยอุปกรณ์ดำน้ำ วิธีนี้ถูกมองว่าเป็นทางเลือกสุดท้าย เพราะไม่มีชาวบ้านที่ติดถ้ำคนไหนมีประสบการณ์ดำน้ำมาก่อน การนำทางคนที่อ่อนล้าและอาจตื่นตระหนกผ่านทางเดินใต้น้ำที่แคบ มืดสนิท และเต็มไปด้วยเศษซาก เป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง มีการร้องขอเปลสนามแบบพิเศษสำหรับถ้ำแคบและถังออกซิเจนเพิ่มเติมมาเป็นแผนสำรองไว้แล้ว

3. การค้นหาทางออกอื่น

ทีมต่างๆ ยังได้สำรวจบนพื้นผิวเพื่อหาช่องเปิดอื่นๆ หรือทางเดินที่สูงกว่า ซึ่งอาจเป็นเส้นทางที่แห้งหรือสะดวกกว่าในการเข้าถึงผู้รอดชีวิต

กลยุทธ์นี้ชวนให้นึกถึงปฏิบัติการช่วยชีวิต 13 หมูป่า ออกจากถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอนในไทยเมื่อปี 2018 ซึ่งท้ายที่สุดแล้วทั้งการสูบน้ำและการสอนเด็กๆ ให้ดำน้ำ ล้วนเป็นสิ่งที่จำเป็น ผู้เชี่ยวชาญระดับนานาชาติหลายคนที่เคยเข้าร่วมภารกิจนั้นได้มาร่วมภารกิจที่ลาวครั้งนี้แล้ว

ภาพรวมปฏิบัติการ: อีกสองชีวิตที่ยังตามหา

การค้นหาชายอีกสองคนที่ยังไร้วี่แววยังคงดำเนินต่อไป พวกเขาอาจอยู่ในห้องโถงที่ลึกและยังไม่มีการสำรวจ หรืออาจไม่รอดชีวิตตั้งแต่ช่วงแรกที่น้ำท่วม ปฏิบัติการกู้ภัยข้ามชาติครั้งนี้ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ทางการลาว กลุ่มอาสาสมัครต่างๆ เช่น หน่วยกู้ภัยอาสาเพื่อประชาชน ทีมกู้ภัยจากไทย รวมถึงกลุ่มกู้ภัยเมตตาธรรม ผู้เชี่ยวชาญดำน้ำในถ้ำจากฟินแลนด์ และผู้เชี่ยวชาญจากจีน

รัฐบาลลาวได้ออกมายืนยันอย่างเป็นทางการถึงปฏิบัติการค้นหานี้เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ผ่านสำนักข่าวสารประเทศลาว (ขปล.) และกำลังประสานงานตอบสนองเหตุฉุกเฉินที่กำลังดำเนินอยู่อย่างต่อเนื่อง สถานการณ์เบื้องหน้ายังคงเปราะบางสูง เมื่อพายุฝนฤดูมรสุมเป็นภัยคุกคามต่อเนื่อง และสภาพถ้ำที่เต็มไปด้วยอันตรายจำกัดทุกการเคลื่อนไหว โอกาสในการนำตัวชายทั้งห้าคนออกมาอย่างปลอดภัยจึงมีน้อย และกำลังลดลงเรื่อยๆ