ความขัดแย้งดังกล่าวทำให้เกิดแรงกระเพื่อมต่อเศรษฐกิจโลก ทั้งราคาน้ำมันที่พุ่งสูง ความผันผวนของตลาดพลังงาน และความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศ

การประชุมครั้งนี้ยังสะท้อนการขยายตัวของ BRICS ซึ่งปัจจุบันไม่ได้มีเพียงสมาชิกดั้งเดิมอย่าง บราซิล รัสเซีย อินเดีย จีน และแอฟริกาใต้ แต่ยังรวมถึงสมาชิกใหม่ เช่น อิหร่าน อียิปต์ เอธิโอเปีย อินโดนีเซีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ด้วย

ทำไมอิหร่านต้องการให้ BRICS ประณามสหรัฐและอิสราเอล

รัฐมนตรีต่างประเทศอิหร่าน อับบาส อารักชี (Abbas Araghchi) ใช้เวทีการประชุมเพื่อเรียกร้องให้ประเทศสมาชิก BRICS “ประณามอย่างชัดเจน” ต่อสิ่งที่เตหะรานกล่าวว่าเป็นการละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศโดยสหรัฐและอิสราเอล

สำหรับอิหร่าน การเรียกร้องนี้มีความหมายเชิงยุทธศาสตร์หลายประการ

• ต้องการให้ BRICS แสดงบทบาทปกป้องสมาชิกจากแรงกดดันทางทหารหรือมาตรการคว่ำบาตรจากตะวันตก
• เสริมภาพลักษณ์ของ BRICS ในฐานะเสียงของประเทศกำลังพัฒนา หรือ “Global South”
• สร้างการสนับสนุนทางการทูตในช่วงที่สงครามกระทบต่อเศรษฐกิจและสถานะภูมิรัฐศาสตร์ของอิหร่าน

อิหร่านยังย้ำว่า ช่องแคบฮอร์มุซ (Strait of Hormuz) ซึ่งเป็นเส้นทางขนส่งน้ำมันสำคัญของโลกยังเปิดให้เรือพาณิชย์ผ่านได้ หากมีการประสานงานกับกองทัพเรืออิหร่าน ซึ่งสะท้อนว่าเหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับความมั่นคงด้านพลังงานโลก

อินเดียต้องเดินเกมสมดุล

ในฐานะเจ้าภาพและประธาน BRICS ปี 2026 อินเดียอยู่ในตำแหน่งที่ละเอียดอ่อนทางการทูต

รัฐมนตรีต่างประเทศอินเดีย สุพรหมันยัม ใจชันการ์ (Subrahmanyam Jaishankar) เน้นว่าการคงไว้ซึ่ง “เส้นทางเดินเรือที่ปลอดภัยและไม่ถูกขัดขวาง” ผ่านน่านน้ำสากล เช่น ช่องแคบฮอร์มุซและทะเลแดง เป็นสิ่งสำคัญต่อเศรษฐกิจโลก

ถ้อยแถลงนี้สะท้อนจุดยืนของอินเดียที่ต้องการเน้นเสถียรภาพด้านการค้าและพลังงาน มากกว่าการออกแถลงการณ์ที่โจมตีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งโดยตรง

เหตุผลสำคัญคืออินเดียมีความสัมพันธ์เชิงยุทธศาสตร์หลายด้านพร้อมกัน เช่น

• ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจและความมั่นคงกับสหรัฐและประเทศตะวันตก
• ความสัมพันธ์ด้านพลังงานกับอิหร่าน
• ความร่วมมือกับประเทศอ่าวอาหรับและอิสราเอล

การเลือกข้างอย่างชัดเจนอาจทำให้สมดุลทางการทูตของอินเดียสั่นคลอน

ความเห็นต่างภายใน BRICS

ความยากในการออกแถลงการณ์ร่วมสะท้อนความแตกต่างของสมาชิกแต่ละประเทศ

จีนและรัสเซีย

สองประเทศนี้มักพร้อมวิจารณ์บทบาทของสหรัฐในเวทีระหว่างประเทศมากกว่า และมีการแข่งขันเชิงยุทธศาสตร์กับวอชิงตันอยู่แล้ว ทำให้มีแนวโน้มสนับสนุนถ้อยคำที่แข็งกร้าวมากขึ้น

อินเดีย

อินเดียยึดแนวทาง “ยุทธศาสตร์อิสระ” (strategic autonomy) จึงพยายามหลีกเลี่ยงการยืนข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในความขัดแย้งที่ตนมีผลประโยชน์กับทั้งสองฝ่าย

ประเทศอ่าวอาหรับ เช่น UAE และซาอุดีอาระเบีย

บทบาทของประเทศอ่าวอาหรับทำให้สมการซับซ้อนขึ้น สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ซึ่งเป็นสมาชิก BRICS อยู่ใกล้อิหร่านทางภูมิศาสตร์และมีข้อกังวลด้านความมั่นคงของตนเอง

เจ้าหน้าที่อิหร่านยังระบุว่ามีประเทศสมาชิก BRICS ใกล้เคียงประเทศหนึ่งกำลังผลักดันให้ถ้อยแถลงประณามเตหะราน ซึ่งสะท้อนความตึงเครียดภายในกลุ่ม

ส่วน ซาอุดีอาระเบีย บทบาทใน BRICS ยังถูกพูดถึงอย่างไม่แน่นอนในบางรายงาน แต่ความสัมพันธ์ด้านความมั่นคงและเศรษฐกิจกับสหรัฐทำให้ริยาดระมัดระวังต่อการสนับสนุนถ้อยคำที่ดูเข้าข้างอิหร่านมากเกินไป

ผลกระทบทางเศรษฐกิจ: น้ำมัน การขนส่ง และมาตรการคว่ำบาตร

การหารือในนิวเดลียังถูกกำหนดโดยผลกระทบทางเศรษฐกิจของสงคราม

• ราคาพลังงาน: ความขัดแย้งทำให้ราคาน้ำมันสูงขึ้นและเพิ่มความเสี่ยงต่ออุปทานจากตะวันออกกลาง
• เส้นทางเดินเรือ: ช่องแคบฮอร์มุซเป็นเส้นทางขนส่งน้ำมันสำคัญของโลก จึงเป็นจุดกังวลหลักด้านความมั่นคงทางทะเล
• มาตรการคว่ำบาตร: รัสเซียและอิหร่านถูกคว่ำบาตรอย่างหนัก ขณะที่ประเทศอย่างอินเดียหรือ UAE ยังมีความเชื่อมโยงทางการเงินกับเศรษฐกิจตะวันตก

ความแตกต่างเหล่านี้ทำให้การกำหนดนโยบายร่วมกันยากยิ่งขึ้น

BRICS ใหญ่ขึ้น แต่เห็นต่างมากขึ้น

การขยายสมาชิกทำให้ BRICS มีน้ำหนักทางเศรษฐกิจและประชากรมากขึ้น แต่ก็เพิ่มความหลากหลายของผลประโยชน์และพันธมิตรทางภูมิรัฐศาสตร์ของสมาชิก

ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสงครามจริง ความแตกต่างเหล่านี้ทำให้การหาฉันทามติยากกว่าเดิม

ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้: การทูตแบบระมัดระวัง

ด้วยความเห็นต่างภายใน ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ

• แถลงการณ์ที่ใช้ถ้อยคำระมัดระวัง
• การเรียกร้องให้ลดความตึงเครียด
• การเน้นความสำคัญของกฎหมายระหว่างประเทศ
• การปกป้องเส้นทางเดินเรือและเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ

แนวทางนี้ช่วยให้ BRICS สามารถเน้นความร่วมมือทางเศรษฐกิจและเสถียรภาพโลกได้ โดยไม่บังคับให้สมาชิกต้องเลือกข้างในหนึ่งในวิกฤตภูมิรัฐศาสตร์ที่รุนแรงที่สุดของปัจจุบัน

ท้ายที่สุด การประชุมที่นิวเดลีจึงสะท้อนทั้ง ศักยภาพและข้อจำกัดของ BRICS ที่ขยายตัว — เป็นกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาที่มีอิทธิพลมากขึ้น แต่ยังต้องหาวิธีสร้างเสียงร่วมกันเมื่อเผชิญวิกฤตระดับโลก

ความขัดแย้งดังกล่าวทำให้เกิดแรงกระเพื่อมต่อเศรษฐกิจโลก ทั้งราคาน้ำมันที่พุ่งสูง ความผันผวนของตลาดพลังงาน และความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศ

การประชุมครั้งนี้ยังสะท้อนการขยายตัวของ BRICS ซึ่งปัจจุบันไม่ได้มีเพียงสมาชิกดั้งเดิมอย่าง บราซิล รัสเซีย อินเดีย จีน และแอฟริกาใต้ แต่ยังรวมถึงสมาชิกใหม่ เช่น อิหร่าน อียิปต์ เอธิโอเปีย อินโดนีเซีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ด้วย

ทำไมอิหร่านต้องการให้ BRICS ประณามสหรัฐและอิสราเอล

รัฐมนตรีต่างประเทศอิหร่าน อับบาส อารักชี (Abbas Araghchi) ใช้เวทีการประชุมเพื่อเรียกร้องให้ประเทศสมาชิก BRICS “ประณามอย่างชัดเจน” ต่อสิ่งที่เตหะรานกล่าวว่าเป็นการละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศโดยสหรัฐและอิสราเอล

สำหรับอิหร่าน การเรียกร้องนี้มีความหมายเชิงยุทธศาสตร์หลายประการ

• ต้องการให้ BRICS แสดงบทบาทปกป้องสมาชิกจากแรงกดดันทางทหารหรือมาตรการคว่ำบาตรจากตะวันตก
• เสริมภาพลักษณ์ของ BRICS ในฐานะเสียงของประเทศกำลังพัฒนา หรือ “Global South”
• สร้างการสนับสนุนทางการทูตในช่วงที่สงครามกระทบต่อเศรษฐกิจและสถานะภูมิรัฐศาสตร์ของอิหร่าน

อิหร่านยังย้ำว่า ช่องแคบฮอร์มุซ (Strait of Hormuz) ซึ่งเป็นเส้นทางขนส่งน้ำมันสำคัญของโลกยังเปิดให้เรือพาณิชย์ผ่านได้ หากมีการประสานงานกับกองทัพเรืออิหร่าน ซึ่งสะท้อนว่าเหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับความมั่นคงด้านพลังงานโลก

อินเดียต้องเดินเกมสมดุล

ในฐานะเจ้าภาพและประธาน BRICS ปี 2026 อินเดียอยู่ในตำแหน่งที่ละเอียดอ่อนทางการทูต

รัฐมนตรีต่างประเทศอินเดีย สุพรหมันยัม ใจชันการ์ (Subrahmanyam Jaishankar) เน้นว่าการคงไว้ซึ่ง “เส้นทางเดินเรือที่ปลอดภัยและไม่ถูกขัดขวาง” ผ่านน่านน้ำสากล เช่น ช่องแคบฮอร์มุซและทะเลแดง เป็นสิ่งสำคัญต่อเศรษฐกิจโลก

ถ้อยแถลงนี้สะท้อนจุดยืนของอินเดียที่ต้องการเน้นเสถียรภาพด้านการค้าและพลังงาน มากกว่าการออกแถลงการณ์ที่โจมตีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งโดยตรง

เหตุผลสำคัญคืออินเดียมีความสัมพันธ์เชิงยุทธศาสตร์หลายด้านพร้อมกัน เช่น

• ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจและความมั่นคงกับสหรัฐและประเทศตะวันตก
• ความสัมพันธ์ด้านพลังงานกับอิหร่าน
• ความร่วมมือกับประเทศอ่าวอาหรับและอิสราเอล

การเลือกข้างอย่างชัดเจนอาจทำให้สมดุลทางการทูตของอินเดียสั่นคลอน

ความเห็นต่างภายใน BRICS

ความยากในการออกแถลงการณ์ร่วมสะท้อนความแตกต่างของสมาชิกแต่ละประเทศ

จีนและรัสเซีย

สองประเทศนี้มักพร้อมวิจารณ์บทบาทของสหรัฐในเวทีระหว่างประเทศมากกว่า และมีการแข่งขันเชิงยุทธศาสตร์กับวอชิงตันอยู่แล้ว ทำให้มีแนวโน้มสนับสนุนถ้อยคำที่แข็งกร้าวมากขึ้น

อินเดีย

อินเดียยึดแนวทาง “ยุทธศาสตร์อิสระ” (strategic autonomy) จึงพยายามหลีกเลี่ยงการยืนข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในความขัดแย้งที่ตนมีผลประโยชน์กับทั้งสองฝ่าย

ประเทศอ่าวอาหรับ เช่น UAE และซาอุดีอาระเบีย

บทบาทของประเทศอ่าวอาหรับทำให้สมการซับซ้อนขึ้น สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ซึ่งเป็นสมาชิก BRICS อยู่ใกล้อิหร่านทางภูมิศาสตร์และมีข้อกังวลด้านความมั่นคงของตนเอง

เจ้าหน้าที่อิหร่านยังระบุว่ามีประเทศสมาชิก BRICS ใกล้เคียงประเทศหนึ่งกำลังผลักดันให้ถ้อยแถลงประณามเตหะราน ซึ่งสะท้อนความตึงเครียดภายในกลุ่ม

ส่วน ซาอุดีอาระเบีย บทบาทใน BRICS ยังถูกพูดถึงอย่างไม่แน่นอนในบางรายงาน แต่ความสัมพันธ์ด้านความมั่นคงและเศรษฐกิจกับสหรัฐทำให้ริยาดระมัดระวังต่อการสนับสนุนถ้อยคำที่ดูเข้าข้างอิหร่านมากเกินไป

ผลกระทบทางเศรษฐกิจ: น้ำมัน การขนส่ง และมาตรการคว่ำบาตร

การหารือในนิวเดลียังถูกกำหนดโดยผลกระทบทางเศรษฐกิจของสงคราม

• ราคาพลังงาน: ความขัดแย้งทำให้ราคาน้ำมันสูงขึ้นและเพิ่มความเสี่ยงต่ออุปทานจากตะวันออกกลาง
• เส้นทางเดินเรือ: ช่องแคบฮอร์มุซเป็นเส้นทางขนส่งน้ำมันสำคัญของโลก จึงเป็นจุดกังวลหลักด้านความมั่นคงทางทะเล
• มาตรการคว่ำบาตร: รัสเซียและอิหร่านถูกคว่ำบาตรอย่างหนัก ขณะที่ประเทศอย่างอินเดียหรือ UAE ยังมีความเชื่อมโยงทางการเงินกับเศรษฐกิจตะวันตก

ความแตกต่างเหล่านี้ทำให้การกำหนดนโยบายร่วมกันยากยิ่งขึ้น

BRICS ใหญ่ขึ้น แต่เห็นต่างมากขึ้น

การขยายสมาชิกทำให้ BRICS มีน้ำหนักทางเศรษฐกิจและประชากรมากขึ้น แต่ก็เพิ่มความหลากหลายของผลประโยชน์และพันธมิตรทางภูมิรัฐศาสตร์ของสมาชิก

ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสงครามจริง ความแตกต่างเหล่านี้ทำให้การหาฉันทามติยากกว่าเดิม

ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้: การทูตแบบระมัดระวัง

ด้วยความเห็นต่างภายใน ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ

• แถลงการณ์ที่ใช้ถ้อยคำระมัดระวัง
• การเรียกร้องให้ลดความตึงเครียด
• การเน้นความสำคัญของกฎหมายระหว่างประเทศ
• การปกป้องเส้นทางเดินเรือและเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ

แนวทางนี้ช่วยให้ BRICS สามารถเน้นความร่วมมือทางเศรษฐกิจและเสถียรภาพโลกได้ โดยไม่บังคับให้สมาชิกต้องเลือกข้างในหนึ่งในวิกฤตภูมิรัฐศาสตร์ที่รุนแรงที่สุดของปัจจุบัน

ท้ายที่สุด การประชุมที่นิวเดลีจึงสะท้อนทั้ง ศักยภาพและข้อจำกัดของ BRICS ที่ขยายตัว — เป็นกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาที่มีอิทธิพลมากขึ้น แต่ยังต้องหาวิธีสร้างเสียงร่วมกันเมื่อเผชิญวิกฤตระดับโลก