เหตุผลที่ JPMorgan ปรับลดคาดการณ์ราคาทอง

ปัจจัยสำคัญคือ ความสนใจของนักลงทุนที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งสะท้อนผ่านหลายตัวชี้วัดในตลาดการเงิน

สัญญาณดีมานด์ที่อ่อนตัว ได้แก่

• ปริมาณสถานะคงค้าง (open interest) และการซื้อขายในตลาดทองคำฟิวเจอร์ส COMEX ลดลง
• กองทุนบริหารเงิน (managed funds) ลดการถือครองสุทธิ
• เงินทุนไหลเข้าสู่ ETF ที่อิงกับทองคำยังอยู่ในระดับจำกัด

สัญญาณเหล่านี้ชี้ว่า ทั้งนักลงทุนสถาบันและนักเก็งกำไรกำลังลดการมีส่วนร่วมในตลาด ทำให้แนวโน้มราคาที่เคยคาดไว้ก่อนหน้านี้ดู “มองบวกเกินไป” สำหรับระยะสั้น

สถาบันการเงินอื่น ๆ หลายแห่งก็ปรับลดคาดการณ์ระยะใกล้ด้วยเหตุผลคล้ายกัน คือดีมานด์นักลงทุนชะลอพร้อมกับภาวะดอกเบี้ยที่ยังสูง

ปัจจัยมหภาคที่กดดันราคาทอง

การอ่อนตัวของราคาทองจากจุดสูงช่วงต้นปีเกิดขึ้นพร้อมกับปัจจัยเศรษฐกิจมหภาคหลายอย่างที่มักกดดันราคาทอง

อัตราผลตอบแทนพันธบัตรและ real yield สูงขึ้น
ทองคำไม่ให้ดอกเบี้ยหรือกระแสเงินสด ดังนั้นเมื่อ real yield สูงขึ้น นักลงทุนมีแรงจูงใจไปถือสินทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนมากกว่า ทำให้ต้นทุนโอกาสของการถือทองเพิ่มขึ้น

ค่าเงินดอลลาร์แข็งค่า
ทองคำถูกกำหนดราคาเป็นดอลลาร์สหรัฐ เมื่อดอลลาร์แข็ง ผู้ซื้อที่ใช้สกุลเงินอื่นจะต้องจ่ายแพงขึ้น ทำให้ดีมานด์จากต่างประเทศลดลง

คาดการณ์ดอกเบี้ยสูงยาวนาน (higher-for-longer)
ตลาดเริ่มประเมินว่าธนาคารกลางสหรัฐ (Federal Reserve) อาจต้องคงดอกเบี้ยในระดับสูงนานกว่าที่คาดไว้ก่อนหน้า ซึ่งโดยปกติจะหนุนค่าเงินดอลลาร์และพันธบัตร และกดดันราคาทอง

ปัจจัยเหล่านี้ช่วยอธิบายว่าทำไมราคาทองจึงปรับลง แม้ภาพใหญ่ของตลาดยังคงถูกมองว่าเป็นขาขึ้น

ทำไม JPMorgan ยังมองทองคำเป็นขาขึ้นระยะยาว

แม้ปรับลดคาดการณ์ ธนาคารยังคง มุมมองเชิงบวกต่อทองคำในระยะยาว โดยเชื่อว่าปัจจัยเชิงโครงสร้างที่หนุนราคายังไม่เปลี่ยนแปลง

หนึ่งในแรงขับเคลื่อนหลักคือ การซื้อทองของธนาคารกลางทั่วโลก ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

หลายประเทศกำลังพยายาม กระจายทุนสำรองระหว่างประเทศออกจากเงินดอลลาร์ และเพิ่มสัดส่วนทองคำในพอร์ตสำรองของตน แนวโน้มนี้ถือเป็นแรงหนุนสำคัญต่อราคาทองในระยะยาว

ด้วยเหตุนี้ JPMorgan มองว่าการปรับฐานล่าสุดอาจเป็นเพียงช่วงพักฐานของตลาดมากกว่าจะเป็นการสิ้นสุดของรอบขาขึ้น

โอกาสรีบาวด์ในครึ่งหลังของปี 2026

แม้คาดการณ์ราคาเฉลี่ยถูกปรับลด แต่นักวิเคราะห์ยังเชื่อว่าราคาทองมีโอกาส ฟื้นตัวภายในปี 2026 หากแรงกดดันมหภาคเริ่มคลี่คลาย

ปัจจัยที่อาจช่วยผลักดันราคาในช่วงครึ่งหลังของปี ได้แก่

• การซื้อทองคำต่อเนื่องของธนาคารกลาง
• แนวโน้มการกระจายทุนสำรองออกจากดอลลาร์
• การกลับมาของการลงทุนทองจากนักลงทุนตะวันตก

หากเงินทุนไหลกลับเข้าสู่ตลาดพร้อมกับสภาพการเงินที่ผ่อนคลายขึ้น ราคาทองอาจกลับมามีโมเมนตัมขาขึ้นอีกครั้ง

มุมมองต่อโลหะเงิน (Silver)

นอกจากทองคำ JPMorgan ยังมีมุมมองเชิงบวกต่อ โลหะเงิน ด้วย แม้ปัจจัยขับเคลื่อนจะต่างออกไปเล็กน้อย

ธนาคารคาดว่าราคาเงินอาจเฉลี่ยราว 81 ดอลลาร์ต่อออนซ์ในปี 2026 โดยได้รับแรงหนุนจากอุปทานที่ตึงตัวและดีมานด์ที่แข็งแกร่งในตลาด

นักวิเคราะห์มองว่าตลาดเงินกำลังสร้าง ฐานราคาที่สูงขึ้นในเชิงโครงสร้าง มากกว่าจะเป็นเพียงการเก็งกำไรระยะสั้นเหมือนในบางรอบของอดีต

สรุป

การที่ JPMorgan ปรับลดคาดการณ์ราคาทองปี 2026 สะท้อนแรงกดดันระยะสั้น เช่น ดีมานด์นักลงทุนที่อ่อนลง อัตราผลตอบแทนพันธบัตรสูง และดอลลาร์แข็งค่า

แต่ในมุมมองของธนาคาร ปัจจัยระยะยาวที่หนุนทองคำ—โดยเฉพาะการซื้อของธนาคารกลางและการกระจายทุนสำรอง—ยังคงอยู่ ทำให้ภาพรวมของตลาดกระทิงทองคำยังไม่จบลง

เหตุผลที่ JPMorgan ปรับลดคาดการณ์ราคาทอง

ปัจจัยสำคัญคือ ความสนใจของนักลงทุนที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งสะท้อนผ่านหลายตัวชี้วัดในตลาดการเงิน

สัญญาณดีมานด์ที่อ่อนตัว ได้แก่

• ปริมาณสถานะคงค้าง (open interest) และการซื้อขายในตลาดทองคำฟิวเจอร์ส COMEX ลดลง
• กองทุนบริหารเงิน (managed funds) ลดการถือครองสุทธิ
• เงินทุนไหลเข้าสู่ ETF ที่อิงกับทองคำยังอยู่ในระดับจำกัด

สัญญาณเหล่านี้ชี้ว่า ทั้งนักลงทุนสถาบันและนักเก็งกำไรกำลังลดการมีส่วนร่วมในตลาด ทำให้แนวโน้มราคาที่เคยคาดไว้ก่อนหน้านี้ดู “มองบวกเกินไป” สำหรับระยะสั้น

สถาบันการเงินอื่น ๆ หลายแห่งก็ปรับลดคาดการณ์ระยะใกล้ด้วยเหตุผลคล้ายกัน คือดีมานด์นักลงทุนชะลอพร้อมกับภาวะดอกเบี้ยที่ยังสูง

ปัจจัยมหภาคที่กดดันราคาทอง

การอ่อนตัวของราคาทองจากจุดสูงช่วงต้นปีเกิดขึ้นพร้อมกับปัจจัยเศรษฐกิจมหภาคหลายอย่างที่มักกดดันราคาทอง

อัตราผลตอบแทนพันธบัตรและ real yield สูงขึ้น
ทองคำไม่ให้ดอกเบี้ยหรือกระแสเงินสด ดังนั้นเมื่อ real yield สูงขึ้น นักลงทุนมีแรงจูงใจไปถือสินทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนมากกว่า ทำให้ต้นทุนโอกาสของการถือทองเพิ่มขึ้น

ค่าเงินดอลลาร์แข็งค่า
ทองคำถูกกำหนดราคาเป็นดอลลาร์สหรัฐ เมื่อดอลลาร์แข็ง ผู้ซื้อที่ใช้สกุลเงินอื่นจะต้องจ่ายแพงขึ้น ทำให้ดีมานด์จากต่างประเทศลดลง

คาดการณ์ดอกเบี้ยสูงยาวนาน (higher-for-longer)
ตลาดเริ่มประเมินว่าธนาคารกลางสหรัฐ (Federal Reserve) อาจต้องคงดอกเบี้ยในระดับสูงนานกว่าที่คาดไว้ก่อนหน้า ซึ่งโดยปกติจะหนุนค่าเงินดอลลาร์และพันธบัตร และกดดันราคาทอง

ปัจจัยเหล่านี้ช่วยอธิบายว่าทำไมราคาทองจึงปรับลง แม้ภาพใหญ่ของตลาดยังคงถูกมองว่าเป็นขาขึ้น

ทำไม JPMorgan ยังมองทองคำเป็นขาขึ้นระยะยาว

แม้ปรับลดคาดการณ์ ธนาคารยังคง มุมมองเชิงบวกต่อทองคำในระยะยาว โดยเชื่อว่าปัจจัยเชิงโครงสร้างที่หนุนราคายังไม่เปลี่ยนแปลง

หนึ่งในแรงขับเคลื่อนหลักคือ การซื้อทองของธนาคารกลางทั่วโลก ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

หลายประเทศกำลังพยายาม กระจายทุนสำรองระหว่างประเทศออกจากเงินดอลลาร์ และเพิ่มสัดส่วนทองคำในพอร์ตสำรองของตน แนวโน้มนี้ถือเป็นแรงหนุนสำคัญต่อราคาทองในระยะยาว

ด้วยเหตุนี้ JPMorgan มองว่าการปรับฐานล่าสุดอาจเป็นเพียงช่วงพักฐานของตลาดมากกว่าจะเป็นการสิ้นสุดของรอบขาขึ้น

โอกาสรีบาวด์ในครึ่งหลังของปี 2026

แม้คาดการณ์ราคาเฉลี่ยถูกปรับลด แต่นักวิเคราะห์ยังเชื่อว่าราคาทองมีโอกาส ฟื้นตัวภายในปี 2026 หากแรงกดดันมหภาคเริ่มคลี่คลาย

ปัจจัยที่อาจช่วยผลักดันราคาในช่วงครึ่งหลังของปี ได้แก่

• การซื้อทองคำต่อเนื่องของธนาคารกลาง
• แนวโน้มการกระจายทุนสำรองออกจากดอลลาร์
• การกลับมาของการลงทุนทองจากนักลงทุนตะวันตก

หากเงินทุนไหลกลับเข้าสู่ตลาดพร้อมกับสภาพการเงินที่ผ่อนคลายขึ้น ราคาทองอาจกลับมามีโมเมนตัมขาขึ้นอีกครั้ง

มุมมองต่อโลหะเงิน (Silver)

นอกจากทองคำ JPMorgan ยังมีมุมมองเชิงบวกต่อ โลหะเงิน ด้วย แม้ปัจจัยขับเคลื่อนจะต่างออกไปเล็กน้อย

ธนาคารคาดว่าราคาเงินอาจเฉลี่ยราว 81 ดอลลาร์ต่อออนซ์ในปี 2026 โดยได้รับแรงหนุนจากอุปทานที่ตึงตัวและดีมานด์ที่แข็งแกร่งในตลาด

นักวิเคราะห์มองว่าตลาดเงินกำลังสร้าง ฐานราคาที่สูงขึ้นในเชิงโครงสร้าง มากกว่าจะเป็นเพียงการเก็งกำไรระยะสั้นเหมือนในบางรอบของอดีต

สรุป

การที่ JPMorgan ปรับลดคาดการณ์ราคาทองปี 2026 สะท้อนแรงกดดันระยะสั้น เช่น ดีมานด์นักลงทุนที่อ่อนลง อัตราผลตอบแทนพันธบัตรสูง และดอลลาร์แข็งค่า

แต่ในมุมมองของธนาคาร ปัจจัยระยะยาวที่หนุนทองคำ—โดยเฉพาะการซื้อของธนาคารกลางและการกระจายทุนสำรอง—ยังคงอยู่ ทำให้ภาพรวมของตลาดกระทิงทองคำยังไม่จบลง