เบน-กวีร์เรียกร้องให้สังหารคนในกาซาคืนละ 30–40 คน: เขามีอำนาจสั่งการได้แค่ไหน

ข้อมูลที่มีอยู่ยืนยันการแลกเปลี่ยนดังกล่าวและการสนับสนุนทางการเมืองของเบน-กวีร์ต่อกฎหมายนี้ แต่ยังไม่เพียงพอที่จะสรุปรายละเอียดทุกประการว่าเขาอธิบายวิธีการบังคับใช้กฎหมายดังกล่าวในพอดแคสต์อย่างไร

เบน-กวีร์ยังสนับสนุนสิ่งที่เขาเรียกว่า “การอพยพโดยสมัครใจ” ของชาวปาเลสไตน์ออกจากกาซา ก่อนหน้านี้ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม เขากล่าวว่าการทำลายฮามาสและการส่งเสริมให้ชาวปาเลสไตน์อพยพออกไปคือทางออกเดียวที่อิสราเอลควรยอมรับ พร้อมปฏิเสธข้อตกลงกับฮามาสผ่านคนกลาง

แนวคิดนี้สอดคล้องกับจุดยืนของเขาที่สนับสนุนการตั้งถิ่นฐานของอิสราเอลและการควบคุมกาซาในระยะยาว มากกว่าการถอนกำลังหรือการหาทางออกผ่านการเจรจา

เบน-กวีร์มีอำนาจจริงแค่ไหน

ในฐานะรัฐมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ เบน-กวีร์กำกับดูแลตำรวจอิสราเอลและกรมราชทัณฑ์อิสราเอล ทำให้เขามีบทบาทสำคัญต่อนโยบายตำรวจ เรือนจำ และการบริหารงานบังคับใช้กฎหมายภายในประเทศ

แต่ขอบเขตอำนาจของเขามีข้อจำกัดชัดเจน ดังนี้

• เขาไม่ได้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพอิสราเอล
• เขาไม่ได้กำหนดสายการบังคับบัญชาทางทหารของ IDF
• เขาไม่มีอำนาจตามกฎหมายในการสั่งโจมตีทางอากาศหรือปฏิบัติการอื่นของ IDF ในกาซา
• ศาลอิสราเอลยังเคยจำกัดความสามารถของเขาในการออกคำสั่งปฏิบัติการแก่ตำรวจในพื้นที่ โดยให้ผู้บัญชาการตำรวจเป็นผู้ตัดสินใจเรื่องภาคสนาม

ดังนั้น ถ้อยคำของเบน-กวีร์จึงไม่ใช่คำสั่งทางทหารโดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตาม คำพูดของเขายังมีน้ำหนักทางการเมือง เพราะเขาเป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรี ผู้นำพรรคขวาจัด และสมาชิกพรรคของเขาถือเป็นแรงสนับสนุนสำคัญต่อรัฐบาลผสมของเนทันยาฮู

อิทธิพลของเขาจึงเป็นอิทธิพลทางการเมืองและเชิงสถาบัน มากกว่าการควบคุมปฏิบัติการสงครามในกาซาโดยตรง

ถ้อยคำนี้เกี่ยวข้องกับคดีศาลโลกอย่างไร

แอฟริกาใต้ยื่นฟ้องอิสราเอลต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ หรือ ICJ ในข้อกล่าวหาละเมิดอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษอาชญากรรมฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ โดยเอกสารคำร้องของแอฟริกาใต้ระบุว่า ถ้อยแถลงของเจ้าหน้าที่การเมืองและเจ้าหน้าที่ทหารอิสราเอลอาจใช้เป็นข้อมูลประกอบการอนุมานเจตนาที่จะทำลายชาวปาเลสไตน์ในกาซาในฐานะกลุ่ม

อย่างไรก็ตาม ต้องแยกให้ชัดระหว่าง “มาตรการชั่วคราว” กับคำตัดสินชี้ขาดคดี ศาลโลกยังไม่ได้วินิจฉัยว่าอิสราเอลก่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แล้ว มาตรการชั่วคราวของศาลมุ่งคุ้มครองสิทธิที่ศาลเห็นว่าสามารถอ้างได้ภายใต้อนุสัญญาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และกำหนดให้อิสราเอลป้องกันการกระทำต้องห้าม รวมถึงการสังหารสมาชิกของกลุ่มที่ได้รับความคุ้มครอง ตลอดจนป้องกันและลงโทษการยุยงโดยตรงและเปิดเผยให้เกิดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

ด้วยเหตุนี้ แอฟริกาใต้หรือผู้เข้าร่วมคดีรายอื่นอาจยกถ้อยคำของเบน-กวีร์ขึ้นเป็นหลักฐานแวดล้อมเกี่ยวกับการลดทอนความเป็นมนุษย์ เจตนาที่อาจเกิดขึ้น หรือการยุยง แต่ถ้อยคำดังกล่าวเพียงอย่างเดียวไม่ใช่คำวินิจฉัยของ ICJ ว่าเบน-กวีร์มีความรับผิดทางอาญาเป็นรายบุคคล หรือว่าอิสราเอลมีความผิดฐานฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

อิสราเอลปฏิเสธข้อกล่าวหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และยืนยันว่าปฏิบัติการของตนมุ่งเป้าไปที่ฮามาส ไม่ใช่ชาวปาเลสไตน์ในฐานะกลุ่มที่ได้รับความคุ้มครอง

เหตุใดเรื่องนี้จึงมีความหมายทางการเมือง

ถ้อยคำในพอดแคสต์ช่วยตอกย้ำภาพลักษณ์ของเบน-กวีร์ในฐานะตัวแทนแนวคิดชาตินิยมสุดโต่ง ซึ่งสนับสนุนการใช้กำลังทางทหารอย่างเต็มที่ การควบคุมกาซาโดยอิสราเอลอย่างถาวร การตั้งถิ่นฐาน และการให้ชาวปาเลสไตน์ออกจากพื้นที่

สำนักข่าวบางแห่งรายงานว่าแนวคิดที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่ชายขอบกำลังมีบทบาทมากขึ้นก่อนการเลือกตั้งของอิสราเอลในวันที่ 27 ตุลาคม ขณะเดียวกัน สื่อภายในประเทศอิสราเอลกลับรายงานถึงพอดแคสต์ตอนนี้ค่อนข้างจำกัด

ความเคลื่อนไหวเช่นนี้อาจทำให้เบน-กวีร์มีอำนาจต่อรองมากขึ้นภายในรัฐบาลผสมของเนทันยาฮู แม้เขาจะไม่ได้เป็นผู้กำหนดปฏิบัติการทางทหารโดยตรงก็ตาม หากเนทันยาฮูพยายามประนีประนอมในประเด็นกาซา รัฐบาลอาจต้องเผชิญแรงต้านจากพรรคของเบน-กวีร์และฐานเสียงขวาจัด

ความเชื่อมโยงกับการเจรจาที่ชะงักงัน

ถ้อยแถลงดังกล่าวเกิดขึ้นท่ามกลางข้อพิพาทเรื่องลำดับขั้นของการปลดอาวุธฮามาสและการถอนกำลังอิสราเอล เจ้าหน้าที่อิสราเอลระบุว่าทหารจะไม่ถอนกำลัง หากฮามาสยังไม่มี “การปลดอาวุธอย่างแท้จริง” ขณะที่ฮามาสเชื่อมโยงการส่งมอบอาวุธหนักเข้ากับการยุติปฏิบัติการทางทหารของอิสราเอลและการถอนกำลังออกจากกาซา

กรอบข้อตกลงที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐฯ และเชื่อมโยงกับประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ มีรายงานว่าให้การปลดอาวุธฮามาสดำเนินควบคู่กับการถอนกำลังอิสราเอลเป็นระยะ แต่เนทันยาฮูปฏิเสธเงื่อนไขเรื่องการถอนกำลัง และยืนยันว่าอิสราเอลจะไม่ถอนทหารจนกว่าฮามาสจะถูกปลดอาวุธอย่างสมบูรณ์

จุดยืนของเบน-กวีร์แข็งกร้าวยิ่งกว่านั้น เขาคัดค้านข้อตกลงปลดอาวุธและถอนกำลัง เรียกข้อตกลงดังกล่าวว่ายอมรับไม่ได้ และสนับสนุนการควบคุมกาซาต่อไป การ “อพยพ” ของชาวปาเลสไตน์ และการตั้งถิ่นฐานของอิสราเอล

ภาพรวมจึงเป็นความตึงเครียดทางการเมืองสามด้าน ได้แก่ ฮามาสที่ผูกการปลดอาวุธไว้กับการถอนกำลังของอิสราเอล กรอบข้อเสนอของทรัมป์ที่เชื่อมโยงสองขั้นตอนนี้เข้าด้วยกัน และเนทันยาฮูที่ยืนยันว่าต้องปลดอาวุธก่อนจึงจะถอนกำลังได้ ส่วนเบน-กวีร์ปฏิเสธตั้งแต่ต้นต่อแนวคิดการถอนกำลังผ่านการเจรจา

ในบริบทนี้ คำพูดของเขาควรถูกมองว่าเป็นข้อเรียกร้องต่อสาธารณะให้ยกระดับความรุนแรงและคงการควบคุมกาซาไว้อย่างถาวร เขาอาจมีอำนาจต่อรองทางการเมืองสูง แต่ไม่ได้มีอำนาจบัญชาการปฏิบัติการของกองทัพอิสราเอล