ฮ่องกงกำลังค่อย ๆ เปลี่ยนจากซอฟต์แวร์ตะวันตกไปสู่เทคโนโลยีจีนแผ่นดินใหญ่

ในอดีต เครื่องมือจากบริษัทเทคโนโลยีสหรัฐถือเป็นมาตรฐานขององค์กรในฮ่องกง ตัวอย่างเช่น Microsoft SharePoint ที่ใช้สำหรับสร้างอินทราเน็ต การจัดการเอกสาร และการทำงานร่วมกันภายในองค์กร

แต่ตัวอย่างล่าสุดสะท้อนว่าภาพนี้เริ่มเปลี่ยน ในปี 2026 มีรายงานว่าหน่วยงานหนึ่งของกองกำลังตำรวจฮ่องกงได้เปลี่ยนจาก Microsoft SharePoint ไปใช้แพลตฟอร์มองค์กรจากจีนแผ่นดินใหญ่ชื่อ Seeyon

แนวโน้มการเปลี่ยนผู้ให้บริการมักเกิดขึ้นในระบบประเภทต่อไปนี้

• ระบบจัดการเอกสารและเนื้อหาองค์กร
• ระบบเวิร์กโฟลว์และการอนุมัติภายใน
• แพลตฟอร์มทำงานร่วมกันและอินทราเน็ต

ระบบเหล่านี้มีความสำคัญต่อการทำงานประจำวัน แต่เปลี่ยนผู้ให้บริการได้ง่ายกว่าระบบระดับโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ระบบปฏิบัติการหรือคลาวด์ระดับโลก

ยังไม่มีนโยบายห้ามใช้เทคโนโลยีตะวันตก

แม้จะมีตัวอย่างการเปลี่ยนซอฟต์แวร์เกิดขึ้น แต่ฮ่องกง ยังไม่ได้ประกาศนโยบายอย่างเป็นทางการ ที่บังคับให้หน่วยงานรัฐเลิกใช้เทคโนโลยีตะวันตกทั้งหมด

นักวิเคราะห์ชี้ว่าการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในปัจจุบันมาจากการตัดสินใจด้านการจัดซื้อและความเหมาะสมของระบบ มากกว่าคำสั่งเชิงนโยบายจากรัฐบาล

ในความเป็นจริง บริษัทข้ามชาติและภาคการเงินจำนวนมากในฮ่องกงยังคงพึ่งพาคลาวด์ เครื่องมือพัฒนา และซอฟต์แวร์เพิ่มประสิทธิภาพจากบริษัทตะวันตกอย่างหนัก ทำให้เทคโนโลยีเหล่านี้ยังคงมีบทบาทสำคัญในระบบดิจิทัลของเมือง

โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลของรัฐบาลกำลังขยายตัว

พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงด้านผู้ให้บริการซอฟต์แวร์ ฮ่องกงยังลงทุนอย่างมากในโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่ใช้ร่วมกันของภาครัฐ

องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่

Government Cloud Infrastructure Services (GCIS) และ Big Data Analytics Platform ซึ่งช่วยให้หน่วยงานรัฐแชร์ทรัพยากรคอมพิวติ้ง เชื่อมต่อระบบ และพัฒนาโครงการ AI หรือวิเคราะห์ข้อมูลร่วมกันได้ โดยภายในปลายปี 2024 แพลตฟอร์มเหล่านี้รองรับบริการรัฐบาลดิจิทัลหลายร้อยบริการแล้ว

อีกระบบสำคัญคือ iAM Smart แพลตฟอร์มยืนยันตัวตนดิจิทัลของทั้งเมือง ซึ่งช่วยให้ประชาชนเข้าสู่บริการออนไลน์ ทำธุรกรรม และลงนามดิจิทัลได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ภายในปี 2025 ทุกหน่วยงานของรัฐได้ใช้ระบบนี้เป็นช่องทางเดียวสำหรับเข้าถึงบริการภาครัฐ

โครงสร้างพื้นฐานแบบรวมศูนย์เหล่านี้ทำให้รัฐบาลสามารถเพิ่มบริการดิจิทัลใหม่ ๆ หรือเปลี่ยนผู้ให้บริการซอฟต์แวร์ได้ง่ายขึ้นในระดับแอปพลิเคชัน

การเชื่อมโยงกับ Greater Bay Area เป็นแรงผลักสำคัญ

อีกแรงผลักสำคัญของการเปลี่ยนแปลงคือการผสานเศรษฐกิจของฮ่องกงกับภูมิภาค Greater Bay Area (GBA) ซึ่งประกอบด้วยมณฑลกวางตุ้ง ฮ่องกง และมาเก๊า

นโยบายความร่วมมือในภูมิภาคนี้มุ่งให้เกิดการไหลเวียนของทุน ข้อมูล บุคลากร และนวัตกรรมระหว่างเมืองต่าง ๆ มากขึ้น รวมถึงการพัฒนาเขตความร่วมมือวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซินเจิ้น–ฮ่องกง

เมื่อองค์กรในฮ่องกงทำงานใกล้ชิดกับบริษัทหรือสถาบันจากจีนแผ่นดินใหญ่มากขึ้น การใช้แพลตฟอร์มซอฟต์แวร์จากจีนก็อาจทำให้การเชื่อมต่อระบบ การปฏิบัติตามมาตรฐาน และการทำงานข้ามพรมแดนง่ายขึ้น

ภูมิรัฐศาสตร์และความเสี่ยงด้านเทคโนโลยี

การแข่งขันทางเทคโนโลยีระหว่างสหรัฐและจีนทำให้หลายองค์กรเริ่มพิจารณาความเสี่ยงของห่วงโซ่อุปทานดิจิทัล

ในฮ่องกง การถกเถียงด้านนโยบายเทคโนโลยีมักกล่าวถึงความจำเป็นในการ กระจายความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ เพื่อลดการพึ่งพาผู้ให้บริการจากประเทศใดประเทศหนึ่งมากเกินไป

สำหรับหน่วยงานรัฐและองค์กรขนาดใหญ่ การมีตัวเลือกเทคโนโลยีจากหลายภูมิภาคจึงถูกมองว่าเป็นการป้องกันความเสี่ยงจากข้อจำกัดด้านการส่งออก เทคโนโลยี การคว่ำบาตร หรือข้อพิพาททางการเมืองในอนาคต

ภาพรวมที่กำลังก่อตัว: โครงสร้างเทคโนโลยีแบบผสม

แนวโน้มที่เป็นไปได้มากที่สุดในอนาคตไม่ใช่การหายไปของเทคโนโลยีตะวันตกจากฮ่องกง แต่เป็นการเกิด ระบบเทคโนโลยีแบบสองขั้วที่อยู่ร่วมกัน

ในทางปฏิบัติอาจเห็นรูปแบบดังนี้

• ซอฟต์แวร์จากจีนแผ่นดินใหญ่มีบทบาทมากขึ้นในหน่วยงานรัฐหรือกิจกรรมที่เชื่อมโยงกับจีน
• เครื่องมือจากตะวันตกยังคงครองตลาดในภาคการเงินโลก บริษัทข้ามชาติ และธุรกิจที่เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจระหว่างประเทศ
• โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลของรัฐบาลช่วยให้ระบบจากสองระบบนิเวศทำงานร่วมกันได้

ภาพใหญ่ของการเปลี่ยนแปลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในฮ่องกงจึงไม่ใช่การ “ลบเทคโนโลยีตะวันตกออก” อย่างฉับพลัน แต่เป็น การปรับสมดุลของระบบดิจิทัล ที่เคยถูกครอบงำโดยบริษัทตะวันตกมานาน

แรงผลักหลักของการเปลี่ยนแปลงนี้มีสามประการ

1. การเติบโตของผู้พัฒนาซอฟต์แวร์องค์กรจากจีนแผ่นดินใหญ่
2. การลงทุนของรัฐบาลในโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลและรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์
3. ความจำเป็นในการลดความเสี่ยงจากความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์

ผลลัพธ์คือภูมิทัศน์เทคโนโลยีของฮ่องกงกำลังเปลี่ยนจากระบบที่เคยพึ่งพาตะวันตกอย่างชัดเจน ไปสู่ระบบที่มีทั้งแพลตฟอร์มตะวันตกและจีนแข่งขันและอยู่ร่วมกันมากขึ้น