Anglo American ขายเหมืองถ่านหินออสเตรเลียให้ Dhilmar ดีลใหญ่ 3.875 พันล้านดอลลาร์

โมเดลแบบ earnout นี้ทำให้ Anglo American ยังมีโอกาสได้รับผลตอบแทนเพิ่ม หากราคาถ่านหินสำหรับอุตสาหกรรมเหล็กยังแข็งแกร่ง ขณะที่ผู้ซื้อไม่ต้องจ่ายเงินจำนวนมากทั้งหมดตั้งแต่ต้น.

ดีลยังต้องผ่านการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแล และคาดว่าจะ ปิดธุรกรรมได้ภายในไตรมาสแรกของปี 2027

สินทรัพย์ที่อยู่ในดีล

ธุรกรรมนี้ครอบคลุม พอร์ตเหมืองถ่านหินสำหรับการผลิตเหล็กของ Anglo American ในออสเตรเลีย ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ Bowen Basin รัฐควีนส์แลนด์ หนึ่งในแหล่งถ่านหินเมทัลลูร์จิคัลที่สำคัญที่สุดของโลก

สินทรัพย์ในดีลรวมถึง

• เหมืองใต้ดิน Moranbah North ในควีนส์แลนด์ ซึ่งเคยต้องหยุดดำเนินการหลังเกิดเหตุไฟไหม้ในปี 2025

เหมืองเหล่านี้ผลิตถ่านหินคุณภาพสูงที่ใช้ในกระบวนการผลิตเหล็กแบบเตาถลุง (blast furnace) ซึ่งเป็นวัตถุดิบสำคัญของอุตสาหกรรมเหล็กโลก.

เหตุผลที่ Anglo American ถอนตัวจากถ่านหิน

การขายครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ระยะยาวของบริษัทในการ ปรับโครงสร้างพอร์ตสินทรัพย์ให้เรียบง่ายและเน้นโลหะที่มีความต้องการเพิ่มขึ้นในอนาคต โดยเฉพาะโลหะที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนผ่านพลังงานและการใช้ไฟฟ้าในระบบเศรษฐกิจ

ผลลัพธ์ของการขายมีหลายด้าน

• ลดการถือครองสินทรัพย์ที่มีการปล่อยคาร์บอนสูง
• ทำให้โครงสร้างธุรกิจเรียบง่ายขึ้น
• ปลดล็อกเงินทุนสำหรับโลหะเชิงกลยุทธ์ เช่น ทองแดง

ทองแดงเป็นโลหะสำคัญต่อการสร้าง โครงข่ายไฟฟ้า ระบบพลังงานหมุนเวียน และการใช้พลังงานไฟฟ้าในอุตสาหกรรมและยานยนต์ ซึ่งคาดว่าจะมีความต้องการเพิ่มขึ้นอย่างมากในทศวรรษหน้า.

รายงานในอุตสาหกรรมยังเชื่อมโยงการปรับพอร์ตนี้กับแผนเชิงกลยุทธ์ของ Anglo American ที่กำลังวางตำแหน่งตัวเองเพื่อ การควบรวมกับ Teck Resources จากแคนาดา ซึ่งอาจทำให้บริษัทกลายเป็นผู้เล่นรายใหญ่ด้านทองแดงระดับโลก

ทำไมดีล Peabody ถึงล่มก่อนหน้านี้

ก่อนหน้านี้ Anglo American เคยตกลงขายสินทรัพย์เดียวกันให้กับ Peabody Energy มูลค่าประมาณ 3.8 พันล้านดอลลาร์ ในปลายปี 2024

อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงดังกล่าวล้มเหลวหลังเกิดเหตุ ไฟไหม้ในเหมือง Moranbah North ซึ่งทำให้ Peabody อ้างว่าเหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็น “การเปลี่ยนแปลงเชิงลบที่มีนัยสำคัญ” (material adverse change) ตามเงื่อนไขในสัญญา และใช้เป็นเหตุผลถอนตัวจากดีล

Anglo American ไม่เห็นด้วยกับการตีความดังกล่าว และเดินหน้าเข้าสู่กระบวนการอนุญาโตตุลาการเพื่อเรียกร้องค่าเสียหาย ส่งผลให้บริษัทต้องกลับมาหาผู้ซื้อรายใหม่ จนเกิดข้อตกลงกับ Dhilmar ในปี 2026

แผนใช้เงินจากการขาย

Anglo American ระบุว่าเงินสดจากดีลนี้จะถูกใช้ เพื่อลดหนี้สุทธิของบริษัทเป็นหลัก

การลดภาระหนี้จะช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นทางการเงิน และเปิดทางให้บริษัทสามารถ

• ลงทุนในโครงการเหมืองทองแดงและโลหะสำคัญอื่น
• ปรับโครงสร้างพอร์ตธุรกิจเพิ่มเติม
• พัฒนาโครงการเหมืองระยะยาวที่สอดคล้องกับความต้องการในอนาคต

สิ่งที่ดีลนี้สะท้อนต่ออุตสาหกรรมเหมืองโลก

การขายเหมืองให้ Dhilmar ยังสะท้อนแนวโน้มสำคัญของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ทั่วโลก

1. บริษัทเหมืองขนาดใหญ่กำลังโฟกัสสินทรัพย์มากขึ้น
หลายบริษัทเลือกลดจำนวนสินค้าโภคภัณฑ์ที่ถือครอง และเน้นเฉพาะสินทรัพย์ที่มีศักยภาพระยะยาว

2. โลหะสำหรับการเปลี่ยนผ่านพลังงานกำลังมาแรง
ทองแดงและโลหะที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้างพื้นฐานพลังงานสะอาดได้รับการลงทุนเพิ่ม

3. สินทรัพย์ถ่านหินย้ายไปอยู่กับผู้เล่นเฉพาะทาง
เมื่อบริษัทเหมืองขนาดใหญ่ถอนตัวจากถ่านหิน สินทรัพย์เหล่านี้มักถูกซื้อโดยผู้ดำเนินการเฉพาะทางหรือบริษัทเอกชนที่ยังมองเห็นโอกาสในตลาด

สำหรับ Anglo American ดีลนี้จึงถือเป็น ก้าวสุดท้ายของการปรับโครงสร้างธุรกิจครั้งใหญ่ เพื่อมุ่งไปสู่โลหะที่คาดว่าจะมีบทบาทสำคัญในเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำในอนาคต.