กฎ Four Corners ไม่มีปีกำเนิดที่แน่นอน เพราะไม่ได้เกิดจากกฎหมายลายลักษณ์อักษรฉบับใดฉบับหนึ่ง หากแต่พัฒนาขึ้นทีละน้อยจากแนวคำพิพากษาของศาลคอมมอนลอว์อังกฤษ ซึ่งยึดถือหลักว่าหากสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรและมีถ้อยคำชัดเจน ก็ต้องแปลความตามตัวอักษร
การเรียกชื่อ 'Four Corners' และการใช้อย่างแพร่หลายเป็นลักษณะเฉพาะของระบบกฎหมายสหรัฐอเมริกา แต่รากฐานของหลักการนั้นเก่าแก่กว่าและมีต้นตอจากกฎหมายอังกฤษ
ในทางปฏิบัติ ศาลสหรัฐฯ จะเริ่มต้นตรวจสอบ 'สี่มุม' ของสัญญาก่อนเสมอเพื่อหาความตั้งใจของคู่สัญญา โดยอ้างอิงจากคำพิพากษาคดีสำคัญ เช่น Hol-Gar Mfg. Corp. v. United States และ Gould, Inc. v. United States
สำคัญที่ต้องเข้าใจ: กฎ Four Corners ไม่ได้ใช้อย่างเด็ดขาด ในปัจจุบัน ทั้งนี้:
กฎ Four Corners เป็นรากฐานสำคัญของกฎหมายสัญญาในระบบคอมมอนลอว์ ที่เน้นความศักดิ์สิทธิ์ของข้อความลายลักษณ์อักษรและความแน่นอนของสัญญา แม้ปัจจุบันจะมีข้อยกเว้นมากขึ้น แต่หลักการยังคงมีอิทธิพลอย่างมากต่อการตีความสัญญาในศาลสหรัฐฯ และประเทศที่ใช้ระบบคอมมอนลอว์