ลำดับแรก: โรคหัด และ อีสุกอีใส
ทั้งสองโรคต้องคำนึงถึงความเสี่ยงทางอากาศ (airborne risk) โดยเฉพาะโรคหัดที่ต้องใช้ Airborne + Standard precautions ผู้ป่วยสงสัยไม่ควรรอในพื้นที่รอทั่วไป
ลำดับสอง: ฝีดาษวานร (Mpox), โรคมือเท้าปาก (HFMD), โรคกระเพาะอาหารอักเสบ
เน้น Contact precautions, สุขอนามัยมือ, การทำความสะอาดสิ่งแวดล้อม, การจัดการผ้าปูเตียง/สิ่งปนเปื้อน และการติดตามหลังสัมผัสเชื้อ สำหรับผู้ป่วยสงสัยฝีดาษวานร ต้องแจ้งทีมควบคุมการติดเชื้อทันที จัดห้องเดี่ยว และสวม PPE
ลำดับสาม: โควิด-19, ไข้หวัดใหญ่
ผู้ป่วยที่มีอาการทางเดินหายใจต้องสวมหน้ากากและแยกแต่เนิ่นๆ และใช้ Transmission-Based Precautions เพิ่มเติมจากการป้องกันมาตรฐาน (Standard Precautions) ตามการประเมินความเสี่ยง
ลำดับสี่: ไข้เลือดออก, โรคชิคุนกุนยา
จุดเน้นของการดูแลในโรงพยาบาลคือ ประวัติการเดินทาง การป้องกันยุง การรายงาน และการหลีกเลี่ยงไม่ให้ผู้ป่วยถูกยุงกัดในช่วงมีไข้ ไม่ใช่เพียงการแยกกักในหอผู้ป่วย
หลักการทั่วไป
มาตรการป้องกันมาตรฐาน (Standard Precautions) ครอบคลุมสุขอนามัยมือ การทำความสะอาดและฆ่าเชื้อสิ่งแวดล้อม ความปลอดภัยในการฉีดยาและการใช้ยา การประเมินความเสี่ยงและการใช้ PPE อย่างเหมาะสม และการลดการสัมผัสเลือดและสารคัดหลั่ง ส่วนการป้องกันตามการแพร่เชื้อ (Transmission-Based Precautions) ต้องใช้เพิ่มเติมจากการป้องกันมาตรฐานเมื่อสงสัยหรือยืนยันการติดเชื้อบางชนิด