สงครามจีน–ญี่ปุ่น: จากศึกชิงอิทธิพลในเกาหลีสู่สงครามเต็มรูปแบบ

คำว่า สงครามจีน–ญี่ปุ่น โดยทั่วไปหมายถึงความขัดแย้งครั้งใหญ่ระหว่างจีนกับญี่ปุ่นสองครั้ง ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 1894–95 โดยมีเกาหลีเป็นพื้นที่แข่งขันด้านอิทธิพล ส่วนครั้งที่สองเริ่มเป็นสงครามเต็มรูปแบบในปี 1937 ต่อเนื่องไปจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง และสิ้นสุดเมื่อญี่ปุ่นยอมแพ้ในปี 1945 91

สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (1894–95)

ชนวนของสงครามครั้งแรกคือการแข่งขันระหว่างจีนราชวงศ์ชิงกับญี่ปุ่นเพื่อมีอิทธิพลในเกาหลี ความขัดแย้งปะทุขึ้นหลังเกิดการลุกฮือในเกาหลี และทั้งสองฝ่ายเข้าไปเกี่ยวข้องในพื้นที่ 9

ญี่ปุ่นชนะการรบครั้งสำคัญทั้งทางบกและทางทะเล สงครามยุติลงด้วย สนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ในเดือนเมษายน 1895 ภายใต้สนธิสัญญานี้ จีนยอมรับเอกราชของเกาหลี ซึ่งเดิมมีความสัมพันธ์กับจีนในฐานะรัฐบรรณาการ และยกไต้หวันกับหมู่เกาะเผิงหูให้ญี่ปุ่น 910

สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (1937–45)

ก่อนสงครามเต็มรูปแบบ ญี่ปุ่นขยายอำนาจในจีนและเข้ายึดครองแมนจูเรียในปี 1931 อย่างไรก็ตาม การยึดครองครั้งนั้นเป็นเหตุการณ์ก่อนหน้า ไม่ใช่จุดเริ่มต้นที่มักใช้อ้างถึงสำหรับสงครามเต็มรูปแบบ

ในเดือนกรกฎาคม 1937 การปะทะระหว่างทหารจีนกับญี่ปุ่นใกล้สะพานมาร์โคโปโล นอกกรุงปักกิ่งในปัจจุบัน ลุกลามเป็นสงครามระหว่างสองประเทศ 18

ช่วงแรกกองทัพญี่ปุ่นรุกคืบและยึดพื้นที่ได้อย่างรวดเร็วถึงปลายปี 1938 หลังจากนั้นสถานการณ์เข้าสู่ภาวะชะงักงันยืดเยื้อ ก่อนเข้าสู่ช่วงท้ายของสงคราม 4 ความขัดแย้งกลายเป็นส่วนหนึ่งของสงครามโลกครั้งที่สอง และจบลงเมื่อญี่ปุ่นยอมแพ้ในปี 1945 14

ทำไมบางแหล่งจึงพูดถึงปี 1931 และบางแหล่งพูดถึงปี 1937?

สองปีนี้หมายถึงคนละจุดสำคัญที่เกี่ยวเนื่องกัน: ปี 1931 คือช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองแมนจูเรีย ส่วน ปี 1937 คือจุดเริ่มต้นของสงครามเต็มรูปแบบ หลังเหตุการณ์สะพานมาร์โคโปโล การแยกสองช่วงนี้ให้ชัดช่วยอธิบายได้ว่าเหตุใดบางประวัติศาสตร์จึงเล่าความขัดแย้งต่อเนื่องย้อนไปถึงปี 1931 ขณะที่มักกำหนดให้สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองเริ่มในปี 1937 18