ชิ้นแรกคือกระดูกฝ่าเท้าชิ้นที่สาม (third metatarsal) บางส่วนของลูก ‘ที. เร็กซ์’ (หมายเลขตัวอย่าง RSKM P2416.82 จากชั้นหิน Frenchman Formation ในรัฐซัสแคตเชวัน ประเทศแคนาดา) และอีกชิ้นคือกระดูกที่คล้ายกันของลูก ‘กอร์โกซอรัส ลิเบรตัส’ (Gorgosaurus libratus) (หมายเลข TMP 1981.16.475 จากชั้นหิน Dinosaur Park Formation ในรัฐอัลเบอร์ตา) กระดูกที่เปราะบางเหล่านี้ถูกมองข้าม ติดป้ายผิด หรือถูกเก็บไว้ในลิ้นชักของพิพิธภัณฑ์หลายปี ก่อนที่ทีมวิจัยจะจำได้ว่ามันคืออะไร
“จากการสำรวจคอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์ เพื่อนร่วมงานและผมได้ค้นพบซากแรกของลูกเทอรันโนซอร์ที่เพิ่งฟักออกจากไข่” ลองริชประกาศ ScienceAlert กล่าวถึงการค้นพบนี้ว่า “หายากอย่างยิ่ง”
จากกระดูกของลูก ‘ที. เร็กซ์’ ทีมวิจัยประมาณว่าน้ำหนักของมันตอนมีชีวิตอยู่ประมาณ 2.5 กิโลกรัม (ประมาณ 5.5 ปอนด์) เทียบได้กับแมวบ้านตัวเล็ก ลูกไดโนเสาร์ตัวนี้มีอายุเพียงไม่กี่สัปดาห์ถึงไม่กี่เดือนเมื่อมันตาย
ซึ่งเล็กกว่าภาพจำในสื่อยอดนิยม รวมถึงในภาพยนตร์ Jurassic Park มากที่มักแสดงให้เห็นลูก ‘ที. เร็กซ์’ มีขนาดเท่าสุนัขหรือไก่งวง
ก่อนหน้านี้ การประมาณการโดยทั่วไปมักอ้างว่าลูกแรกเกิดมีขนาดเท่าสุนัขพันธุ์บอร์เดอร์ คอลลี่ (ยาวประมาณ 3 ฟุต) หรือไก่งวงตัวใหญ่ ซึ่งอิงจากการศึกษาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับญาติของเทอรันโนซอร์และกระดูกของตัวอ่อน หลักฐานฟอสซิลโดยตรงชิ้นใหม่นี้ได้ปรับภาพนั้นให้เล็กลงอย่างมีนัยสำคัญ
ทีมวิจัยใช้ความสัมพันธ์ของสัดส่วนระหว่างมวลกายและขนาดไข่ เพื่อประมาณว่าไข่ของ ‘ที. เร็กซ์’ มีขนาดเล็กกว่าที่เคยคาดไว้มาก ส่งผลให้ประมาณการจำนวนไข่ต่อรัง (clutch size) อยู่ที่ 15 ถึง 30 ฟอง พวกเขาประเมินว่าเป็นไปได้ที่อาจมีจำนวนมากกว่านี้ แต่ไม่น่าจะน้อยกว่า 15 ฟอง
ซึ่งชี้ให้เห็นถึงกลยุทธ์การสืบพันธุ์ที่เน้นปริมาณมากกว่าขนาดของไข่แต่ละฟอง
บางทีผลการค้นพบที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือพฤติกรรมของพ่อแม่ การวิเคราะห์เนื้อเยื่อกระดูก (histological analysis) จากกระดูกของลูกแรกเกิดไม่พบรอยหยุดการเจริญเติบโต (Lines of Arrested Growth หรือ LAGs) ซึ่งหมายความว่าลูกเติบโตอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วโดยไม่มีการหยุดชะงักตามฤดูกาลในช่วงเดือนแรกของชีวิต รูปแบบการเติบโตนี้สอดคล้องกับลักษณะของสัตว์ที่เรียกว่า ‘พรีโคเชียล’ (precocial) ซึ่งเป็นลูกสัตว์ที่สามารถเดิน หาอาหารเอง และหนีจากผู้ล่าได้ไม่นานหลังจากฟักออกจากไข่ คล้ายกับลูกไก่หรือลูกเป็ด
ผลการค้นพบชี้ให้เห็นว่า ‘ที. เร็กซ์’ นั้นแทบจะไม่มีการป้อนอาหารหรือปกป้องลูกเป็นเวลานานจากพ่อแม่เลย ตรงกันข้าม กลยุทธ์การสืบพันธุ์ของพวกมันเน้นการวางไข่จำนวนมากและลงทุนกับลูกแต่ละตัวน้อย คล้ายกับเต่าทะเล มากกว่านกนักล่าสมัยใหม่
นอกจากนี้ ผู้เขียนงานวิจัยยังตีความรอยสึกบนฟันของลูกแรกเกิดว่าเป็นหลักฐานว่ามันกินสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดใหญ่ ซึ่งยิ่งสนับสนุนแนวคิดที่ว่าพวกมันเป็นนักล่าที่กระตือรือร้นและพึ่งพาตนเองได้ตั้งแต่อายุยังน้อย
ฉากที่เป็นสัญลักษณ์ของ ‘ที. เร็กซ์’ ตัวใหญ่ที่คอยปกป้องรังและลูกของมัน ดูเหมือนจะเป็นเพียงเรื่องแต่ง “ปรากฏว่า จูราสสิก พาร์ค ผิดอีกแล้ว” รายงานหนึ่งระบุ แม้ว่างานวิจัยก่อนหน้านี้จะถกเถียงถึงขอบเขตการดูแลลูกของเทอรันโนซอร์ แต่งานศึกษานี้ให้หลักฐานฟอสซิลโดยตรงครั้งแรกที่แสดงให้เห็นว่าลูก ‘ที. เร็กซ์’ ต้องอยู่ด้วยตัวเองตั้งแต่เกิดเป็นส่วนใหญ่
ฟอสซิลลูก ‘ที. เร็กซ์’ ชิ้นแรกที่ได้รับการยืนยัน ซึ่งถูกค้นพบในลิ้นชักพิพิธภัณฑ์ เผยให้เห็นว่าลูกแรกเกิดมีขนาดตัวเท่าแมวบ้าน (ประมาณ 2.5 กก.) ไม่ใช่ขนาดเท่าสุนัขหรือไก่งวง รังแต่ละรังน่าจะมีไข่ขนาดเล็ก 15 ถึง 30 ฟอง และลูกแรกเกิดเป็นพรีโคเชียลที่พึ่งพาตนเองได้ตั้งแต่เกิด ซึ่งขัดแย้งกับภาพลักษณ์การเลี้ยงดูลูกอย่างใกล้ชิดที่ได้รับความนิยมในภาพยนตร์