ฟอสซิลไดโนเสาร์สี่ปีกชี้ว่าเส้นทางสู่อากาศอาจมีมากกว่าหนึ่งทาง

Norellraptor barsboldi เป็นไดโนเสาร์กลุ่มไมโครแรปทอรีนขนาดเล็ก มีขน และเป็นที่รู้จักจากฟอสซิลเกือบสมบูรณ์ที่พบใกล้เมืองลามาตง ในมณฑลเหลียวหนิงของจีน ลักษณะขนยาวทั้งที่แขนและขาทำให้มันมีรูปร่างคล้ายมีปีกสี่ปีก ฟอสซิลนี้เพิ่มหลักฐานว่าไมโครแรปทอรีนกับสายวิวัฒนาการที่นำไปสู่นกสมัยใหม่อาจพัฒนาลักษณะเกี่ยวกับการบินคนละเส้นทางกัน อย่างไรก็ตาม ฟอสซิลเพียงชิ้นเดียวยังบอกไม่ได้แน่ชัดว่ามันบินอย่างไร หรือบินได้ต่อเนื่องหรือไม่ 81011

ฟอสซิลเกือบสมบูรณ์จากเหลียวหนิง

เกษตรกรพบฟอสซิลใกล้เมืองลามาตง ก่อนบริจาคให้พิพิธภัณฑ์แห่งมหาวิทยาลัย Hebei GEO ในปี 2023 ตัวอย่างมีความยาวประมาณ 57 เซนติเมตร และเก็บรักษากระดูกไว้ได้มาก รวมถึงรอยพิมพ์ของขน นักวิจัยเปรียบเทียบลักษณะทางกายวิภาคกับไดโนเสาร์ที่เกี่ยวข้อง เพื่อจำแนกให้เป็นชนิดใหม่และวางตำแหน่งบนแผนผังวิวัฒนาการ 811

ฟอสซิลมาจากชั้นหินจิ่วฝอถัง ซึ่งอยู่ในกลุ่มหินยุคครีเทเชียสตอนต้นของเหลียวหนิง รายงานหนึ่งระบุช่วงอายุโดยกว้างไว้ที่ประมาณ 100–145 ล้านปี ขณะที่อีกรายงานระบุว่าชั้นหินที่พบฟอสซิลมีอายุราว 120 ล้านปี ตัวเลขเหล่านี้เป็นการประมาณอายุของชั้นหิน ไม่ใช่วันที่แน่นอนของสัตว์ตัวนี้ 81113

ขนสี่ตำแหน่ง แต่ไม่ได้แปลว่าบินแบบนก

เช่นเดียวกับไมโครแรปทอรีนชนิดอื่น Norellraptor มีขนยาวบนขาหน้าและขาหลัง จึงเกิดเป็นโครงร่างแบบ “สี่ปีก” ซึ่งต่างจากนกสมัยใหม่ที่มีปีกสองข้าง รอยพิมพ์ขนที่เก็บรักษาไว้ช่วยยืนยันลักษณะดังกล่าว แต่ไม่ได้ให้ภาพขนทั่วทั้งตัวอย่างครบถ้วน 1011

หางยาวที่มีขน รวมถึงฟันและกรงเล็บที่มีลักษณะเหมาะกับสัตว์นักล่า ช่วยให้เห็นภาพไดโนเสาร์ตัวเล็กที่มีทั้งลักษณะเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ในอากาศและลักษณะของผู้ล่า แต่หลักฐานเหล่านี้ยังไม่ชี้ขาดว่ามันกระพือปีกบินได้ หรือเคลื่อนที่ในอากาศด้วยวิธีใด 1113

กระดูกยังให้เบาะแสเรื่องวัยและการเติบโต รายงานระบุว่าจากการตรวจสอบกระดูก นักวิจัยประเมินว่ามันมีอายุราวสามปีเมื่อตาย ข้อมูลนี้ช่วยให้ศึกษาพัฒนาการของสัตว์ได้ แต่ฟอสซิลเพียงตัวอย่างเดียวไม่อาจบอกความหลากหลายด้านการเติบโตของทั้งชนิดได้ 47

หลักฐานของวิวัฒนาการคนละเส้นทาง

นักวิจัยนำการเปลี่ยนแปลงทางกายวิภาคบนสายวิวัฒนาการของไมโครแรปทอรีนไปเปรียบเทียบกับสายวิวัฒนาการของนก ผลวิเคราะห์พบว่า ในบรรดาการเปลี่ยนแปลง 194 รายการที่ระบุในวิวัฒนาการของไมโครแรปทอรีน ราว 30% เกิดขึ้นในสายวิวัฒนาการของนกด้วย แต่ลักษณะที่พบร่วมกันเหล่านั้นปรากฏขึ้นในลำดับที่ต่างกัน 10

รูปแบบนี้สนับสนุนภาพวิวัฒนาการที่แตกแขนง กล่าวคือ ลักษณะเกี่ยวกับการบินคล้ายกันอาจค่อย ๆ เกิดขึ้นอย่างอิสระในกลุ่มที่เกี่ยวข้องกันแต่แยกสายวิวัฒนาการ ไม่จำเป็นต้องสืบทอดชุดอวัยวะสำหรับบินที่สมบูรณ์มาจากบรรพบุรุษที่บินได้เพียงกลุ่มเดียว หลักฐานชี้ถึงวิธีที่ลักษณะต่าง ๆ ประกอบกันในแต่ละสาย ไม่ได้ยืนยันความสามารถในการบินของ Norellraptor โดยตรง 81011