Chang’e 7 ภารกิจจีนค้นหาน้ำแข็งที่ขั้วใต้ดวงจันทร์ ทำไมจึงซับซ้อนที่สุดครั้งหนึ่ง

รายงานบางฉบับอธิบายภารกิจนี้ว่ามีองค์ประกอบ 5 ส่วน แต่เมื่อพิจารณาประเภทยานหลักแล้ว จะเห็นเป็น 4 ระบบสำคัญข้างต้น ส่วนองค์ประกอบที่เพิ่มเติมคือชุดเครื่องมือวิทยาศาสตร์จากนานาชาติ

ทำไม “หุ่นยนต์กระโดด” จึงสำคัญ

บริเวณขั้วใต้ดวงจันทร์มีหลุมอุกกาบาตที่ลึก ชัน มืดสนิท และหนาวจัด รถสำรวจแบบล้ออาจไม่สามารถเดินทางลงไปได้อย่างปลอดภัย โดยเฉพาะพื้นที่ที่ไม่เคยได้รับแสงอาทิตย์และมีการสื่อสารกับโลกได้ยาก

โพรบกระโดดจึงถูกออกแบบให้ใช้การกระโดดที่ควบคุมทิศทางและลดแรงกระแทก เพื่อสำรวจภูมิประเทศเหล่านี้ ขณะเดียวกัน ยานโคจร ยานลงจอด รถสำรวจ และโพรบจะทำงานเสริมกัน ทั้งการสำรวจจากระยะไกลและการตรวจวัดบนพื้นผิว เพื่อค้นหาร่องรอยน้ำแข็งและสารระเหยอื่น ๆ

ภารกิจไม่ได้มุ่งเพียงการ “ไปให้ถึง” ขั้วใต้ดวงจันทร์ แต่ต้องประสานการทำงานของระบบที่เคลื่อนที่ได้หลายระบบในพื้นที่ซึ่งมีแสงจำกัด อุณหภูมิสุดขั้ว การสื่อสารที่ซับซ้อน และการกระจายตัวของน้ำแข็งที่ยังไม่แน่นอน

เครื่องมือวิทยาศาสตร์จากหลายประเทศ

องค์การอวกาศของจีนระบุว่ามีนักวิทยาศาสตร์และหน่วยงานจากอียิปต์ บาห์เรน อิตาลี รัสเซีย สวิตเซอร์แลนด์ ไทย และสมาคมหอดูดาวดวงจันทร์นานาชาติ ร่วมพัฒนาเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์สำหรับภารกิจนี้

ตัวอย่างเครื่องมือ ได้แก่

• แผงสะท้อนแสงเลเซอร์จากอิตาลี สำหรับการวัดตำแหน่งบนพื้นผิวดวงจันทร์อย่างแม่นยำและสนับสนุนการนำทางของยานโคจร
• เครื่องมือตรวจวัดฝุ่นดวงจันทร์และสนามไฟฟ้าจากรัสเซีย เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมพลาสมาบริเวณพื้นผิว
• กล้องโทรทรรศน์ดาราศาสตร์สำหรับสังเกตวัตถุท้องฟ้าจากพื้นผิวดวงจันทร์
• เครื่องมือถ่ายภาพและวิเคราะห์องค์ประกอบของพื้นผิวดวงจันทร์จากความร่วมมือระหว่างประเทศ

การนำกล้องโทรทรรศน์ไปไว้บนดวงจันทร์อาจช่วยให้การสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ทำได้โดยมีสิ่งรบกวนจากบรรยากาศโลกน้อยลง ขณะที่ข้อมูลจากพื้นที่ขั้วใต้จะช่วยให้นักวิทยาศาสตร์ประเมินตำแหน่งและลักษณะของแหล่งน้ำแข็งได้ละเอียดขึ้น

ก้าวต่อไปสู่สถานีวิจัยดวงจันทร์

Chang’e 7 มีบทบาทเป็นภารกิจลาดตระเวนและเก็บข้อมูลสำหรับโครงการ สถานีวิจัยดวงจันทร์นานาชาติ ที่จีนวางแผนจะพัฒนาต่อไป

ภารกิจ Chang’e 8 ซึ่งตั้งเป้าไว้ราวปี 2028 จะมุ่งทดสอบเทคโนโลยีการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่บนดวงจันทร์ รวมถึงแนวคิดด้านการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานในอนาคต ทั้ง Chang’e 7 และ Chang’e 8 จึงสนับสนุนเป้าหมายที่จีนประกาศไว้ในการส่งมนุษย์ลงจอดบนดวงจันทร์ภายในปี 2030

หาก Chang’e 7 ประสบความสำเร็จ ภารกิจนี้จะไม่ได้ให้เพียงคำตอบทางวิทยาศาสตร์เรื่องน้ำแข็งเท่านั้น แต่ยังเป็นการทดสอบวิธีควบคุมยานหลายประเภทในสภาพแวดล้อมที่ยากที่สุดแห่งหนึ่งของดวงจันทร์ ซึ่งอาจกำหนดแนวทางสำหรับภารกิจหุ่นยนต์และภารกิจมนุษย์ในอนาคต

ภารกิจอวกาศที่กลายเป็นประสบการณ์ท่องเที่ยว

การปล่อยจรวดจากเวิ่นชางยังเกิดขึ้นท่ามกลางความสนใจด้านอวกาศที่เพิ่มขึ้นในจีน สำนักข่าว Reuters รายงานว่ามีนักท่องเที่ยวหลายพันคนเดินทางไปยังชายหาดรอบฐานปล่อยยานอวกาศเวิ่นชางเพื่อชมการปล่อยจรวด ขณะที่สถานที่ท่องเที่ยวและศูนย์วัฒนธรรมหลายแห่งก็ใช้ธีมอวกาศ เช่น การให้เช่าชุดนักบินอวกาศและการจัดแสดงภาพลักษณ์ของนักบินอวกาศ

สำหรับ Chang’e 7 ความน่าตื่นเต้นไม่ได้อยู่ที่การเดินทางไปดวงจันทร์เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การส่ง “ทีมสำรวจหุ่นยนต์” หลายรูปแบบเข้าไปทำงานในพื้นที่ซึ่งมืด เย็น และอาจเป็นกุญแจสำคัญต่ออนาคตของการใช้ชีวิตและการทำวิจัยนอกโลก