เมื่อนำหลักฐานทั้งหมดมาพิจารณาร่วมกัน แหล่งกำเนิดนี้จึงน่าจะเป็นโครงสร้างหนาแน่นผิดปกติที่สร้างและแปรรูปแสงก่อนปล่อยออกมา มากกว่าจะเป็นเพียงกลุ่มดาวฤกษ์ธรรมดา ๆ
แบบจำลองที่สอดคล้องกับข้อมูลเสนอว่า MoM-BH*-1 มีหลุมดำมวลประมาณ 100,000 เท่าของดวงอาทิตย์อยู่ตรงกลาง และถูกล้อมด้วยชั้นก๊าซไฮโดรเจนหนาแน่นที่แทบไม่มีธาตุหนัก โดยชั้นก๊าซนี้มีขนาดใกล้เคียงระบบสุริยะ
เมื่อก๊าซตกลงสู่หลุมดำ พลังงานศักย์โน้มถ่วงจะเปลี่ยนเป็นพลังงานรูปแบบต่าง ๆ บริเวณใกล้หลุมดำ หากชั้นก๊าซมีความหนาแน่นมากพอ รังสีพลังงานสูงจะไม่สามารถพุ่งออกมาได้โดยตรงเหมือนกรณีจานพอกพูนมวลที่เปิดโล่ง ก๊าซจะดูดกลืน กระเจิง และแปรรูปพลังงานนั้น ก่อนปล่อยออกมาในช่วงคลื่นที่ยาวขึ้น
กระบวนการนี้อาจสร้างสิ่งที่เรียกว่า “โฟโตสเฟียร์เทียม” (pseudo-photosphere) ซึ่งเป็นพื้นผิวชั้นนอกที่ดูเย็นและมีสีแดงคล้ายดาวฤกษ์ ทั้งที่ภายในมีเครื่องยนต์พลังงานสูงอย่างหลุมดำกำลังดูดกลืนสสาร โครงสร้างเดียวกันนี้จึงอาจอธิบายได้ทั้งรูปลักษณ์แบบดาวฤกษ์ ความสว่างมหาศาล และรอยขาดบัลเมอร์ที่ลึกผิดปกติ
JWST พบแหล่งกำเนิดแสงสีแดงขนาดกะทัดรัดจำนวนมากในเอกภพยุคแรก วัตถุเหล่านี้ถูกเรียกว่า little red dots หรือ “จุดแดงเล็ก ๆ” ลักษณะและสเปกตรัมที่ไม่เหมือนใครทำให้นักดาราศาสตร์ยังถกเถียงกันว่าวัตถุเหล่านี้คืออะไรกันแน่
สมมติฐานดาวหลุมดำเสนอว่า little red dots บางส่วนอาจเป็นหลุมดำที่อายุน้อยกว่า มีขนาดเล็กกว่า หรือสว่างน้อยกว่า และยังถูกฝังอยู่ในชั้นก๊าซหนาแน่น MoM-BH*-1 อาจเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นเป็นพิเศษ เพราะหลุมดำที่ถูกห่อหุ้มอยู่ภายในอาจสว่างกว่ากาแล็กซีเจ้าบ้านโดยรอบจนแทบกลบแสงทั้งหมด
แบบจำลองนี้ยังอาจช่วยอธิบายเหตุใด little red dots จำนวนมากจึงไม่แสดงรังสีเอกซ์ที่ตรวจจับได้ โดยทั่วไปหลุมดำที่กำลังดูดกลืนสสารและเปิดเผยตัวจะปล่อยรังสีพลังงานสูง แต่ชั้นไฮโดรเจนที่หนามากอาจดูดกลืนหรือกักรังสีเหล่านั้นไว้ แล้วแปรรูปเป็นแสงในช่วงที่ตามองเห็นและอินฟราเรดแทน อย่างไรก็ตาม นี่เป็นคำอธิบายจากแบบจำลอง ไม่ใช่การตรวจพบรังสีเอกซ์โดยตรงจาก MoM-BH*-1
หลักฐานที่มีอยู่ยืนยันสิ่งที่ JWST ตรวจวัดได้ นั่นคือแสงและสเปกตรัมของวัตถุ แต่ยังไม่ได้แยกภาพของหลุมดำ ชั้นก๊าซ หรือกระบวนการพอกพูนมวลออกจากกันโดยตรง มวลหลุมดำ รูปทรงของชั้นก๊าซ และแหล่งพลังงานจึงเป็นค่าที่อนุมานจากการนำแบบจำลองทางฟิสิกส์มาเทียบกับข้อมูลสังเกตการณ์
ด้วยเหตุนี้ นักวิจัยจึงเสนอให้สถานการณ์ “หลุมดำที่ถูกห่อหุ้มด้วยก๊าซ” เป็นคำอธิบายที่มีความเป็นไปได้สูงที่สุด แต่ยังไม่ถือเป็นหลักฐานยืนยันว่าค้นพบวัตถุประเภทใหม่อย่างแน่นอน คำอธิบายอื่น ๆ เช่น ดาวฤกษ์ที่มีมวลมหาศาลและแทบไม่มีธาตุหนัก หรือโครงสร้างก๊าซหนาแน่นรูปแบบอื่น ยังไม่ถูกตัดออกทั้งหมด
การเก็บข้อมูลสเปกตรัมเพิ่มเติมจาก JWST รวมถึงการสังเกตวัตถุในเอกภพยุคแรกที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน จะช่วยทดสอบคำทำนายเฉพาะของแบบจำลองนี้ และบอกได้ว่าดาวหลุมดำเป็นประชากรวัตถุที่พบได้ทั่วไปหรือไม่
ในเวลานี้ MoM-BH*-1 จึงควรถูกเรียกว่า ผู้สมัครที่น่าสนใจอย่างยิ่ง—วัตถุที่ดูเหมือนดาวฤกษ์ แต่ให้พลังงานในแบบที่ใกล้เคียงหลุมดำ และอาจเป็นกุญแจสำคัญในการทำความเข้าใจจุดแดงเล็ก ๆ ที่ปรากฏอยู่ทั่วภาพสำรวจห้วงลึกของ JWST