• เรือบรรทุกน้ำมันที่ไม่ใช่ของรัสเซีย ที่ใช้ท่าเรือ Novorossiysk
• โครงสร้างพื้นฐานของ Caspian Pipeline Consortium (CPC) ซึ่งรวมถึงท่าเทียบเรือเดินทะเล ท่อส่งน้ำมัน และสิ่งอำนวยความสะดวกที่เกี่ยวข้องที่ท่าเรือเดียวกัน

CPC เป็นเส้นทางส่งออกน้ำมันดิบที่สำคัญของคาซัคสถาน โดยประมาณ 1% ของอุปทานน้ำมันทั่วโลก ไหลผ่านเส้นทางนี้ การโจมตีของยูเครนในเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาได้ทำให้การขนถ่ายน้ำมันของ CPC หยุดชะงักไปถึง หนึ่งในห้า ของกำลังการผลิตทั้งหมด ส่งผลให้การจราจรของเรือบรรทุกน้ำมันต้องหยุดชะงักชั่วคราว

ข้อกังวลของสหรัฐฯ: ตลาดน้ำมันและธุรกิจอเมริกัน

ในการสนทนาทางโทรศัพท์กับประธานาธิบดีเซเลนสกีเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม รองประธานาธิบดีแวนซ์ได้ชี้แจงข้อกังวลหลักสองประการของสหรัฐฯ :

1. การหยุดชะงักของตลาดน้ำมันโลก: การโจมตีดังกล่าวทำให้ราคาและเส้นทางอุปทานไม่เสถียร ในขณะที่ตลาดพลังงานอยู่ภายใต้แรงกดดันอย่างหนักอยู่แล้ว

2. ความเสียหายต่อบริษัทอเมริกัน: วอชิงตันอ้างถึงภัยคุกคามต่อ Chevron และ ExxonMobil อย่างชัดเจน ซึ่งมีเงินลงทุนจำนวนมหาศาลในแหล่งน้ำมัน Tengiz ของคาซัคสถาน และต้องพึ่งพาท่อส่งน้ำมัน CPC และเส้นทางส่งออกในทะเลดำเพื่อลำเลียงน้ำมันดิบของพวกเขา จุดยืนของสหรัฐฯ คือการโจมตีเรือบรรทุกน้ำมันและท่าเทียบเรือดังกล่าวเท่ากับเป็นการสร้างความเสียหายต่อผู้ถือหุ้นและผลประโยชน์ของบริษัทอเมริกัน

เงื่อนไขเฉพาะของข้อตกลง

ข้อตกลงดังกล่าว ซึ่งรายงานโดย Bloomberg และ Financial Times ประกอบด้วยเงื่อนไขสำคัญหลายประการ :

• ยูเครนตกลง ที่จะไม่โจมตีโครงสร้างพื้นฐานของ CPC รวมถึงท่าเทียบเรือเดินทะเลและท่อส่งน้ำมันที่ Novorossiysk
• ยูเครนตกลง ที่จะไม่โจมตีเรือบรรทุกน้ำมันที่ไม่ใช่ของรัสเซีย ที่ใช้ท่าเรือ โดยมีเงื่อนไข ว่าเรือเหล่านั้น ไม่ได้ถูกคว่ำบาตรโดยสหรัฐฯ หรือกำลังขนส่งน้ำมันของรัสเซีย
• ยูเครนได้จัดตั้ง จุดติดต่อประสานงาน เพื่อให้ผู้ให้บริการขนส่งเชิงพาณิชย์สามารถสื่อสารข้อมูลเพื่อรับประกันความปลอดภัยแก่เรือของตน
• การหยุดนี้ มีเงื่อนไข: หากเรือลำใดถูกคว่ำบาตรโดยสหรัฐฯ หรือกำลังขนส่งน้ำมันดิบของรัสเซีย เรือลำนั้นยังคงเป็นเป้าหมายทางทหารที่ถูกต้องตามกฎหมาย

เบื้องหลังปัจจัยใบอนุญาตผลิตขีปนาวุธแพทริออต

สถานะของใบอนุญาตการผลิตขีปนาวุธแพทริออตเป็นปัจจัยแวดล้อมที่สำคัญในการสนทนาระหว่างแวนซ์และเซเลนสกี แม้ว่าจะไม่มีรายงานโดยตรงที่ระบุว่าเป็นการแลกเปลี่ยนโดยตรงแบบ ' quid pro quo' ก็ตาม

เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ประธานาธิบดีทรัมป์เสนอให้ยูเครนได้รับใบอนุญาตในการผลิตขีปนาวุธสกัดกั้นแพทริออต PAC-3 ซึ่งเป็นรางวัลเชิงยุทธศาสตร์ครั้งใหญ่สำหรับเคียฟที่กำลังเผชิญปัญหาขาดแคลนขีปนาวุธสกัดกั้นสำหรับป้องกันภัยทางอากาศอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม ภายในวันที่ 31 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่มีการโทรศัพท์ระหว่างแวนซ์กับเซเลนสกี ทรัมป์ก็กลับลำ โดยระบุว่าสหรัฐฯ "ยังไม่ได้ตกลง" และเทคโนโลยีดังกล่าว "เป็นสิ่งยากที่จะมอบให้" ต่อมาเจ้าหน้าที่ยูเครนยืนยันว่าพวกเขากำลังอยู่ระหว่างการหารือกับกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ แต่การผลิตจริงจะต้องใช้เวลา 12 เดือนถึง 5 ปี กว่าจะดำเนินการได้

แม้ว่าจะไม่มีการเชื่อมโยงที่ได้รับการยืนยัน แต่การที่เหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกันนั้นน่าสนใจ: คำขอให้หยุดโจมตีเรือบรรทุกน้ำมันเกิดขึ้นในขณะที่ข้อตกลงใบอนุญาตแพทริออตกำลังมีความไม่แน่นอน เคียฟมีแรงจูงใจอย่างมากที่จะรักษาการสนับสนุนทางการเมืองและอุตสาหกรรมจากสหรัฐฯ ไว้ ในขณะที่การเจรจาเหล่านั้นยังคงไม่ได้รับการแก้ไข

สิ่งที่ยังไม่หยุด: การรณรงค์ในวงกว้างต่อพลังงานรัสเซีย

การหยุดนี้มีขอบเขตแคบและเฉพาะเจาะจงทางภูมิศาสตร์อย่างยิ่ง ยูเครน ไม่ได้หยุดการรณรงค์ในวงกว้าง ต่อโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงานของรัสเซีย :

• ใน เดือนกรกฎาคม 2026 เพียงเดือนเดียว ยูเครนโจมตีโรงกลั่นน้ำมัน เรือบรรทุกน้ำมัน และโครงสร้างพื้นฐานทางทะเล/ท่อส่งน้ำมันของรัสเซียขนาดใหญ่ อย่างน้อย 30 ครั้ง ทั่วประเทศรัสเซีย
• การโจมตียังคงดำเนินต่อไปต่อ เรือบรรทุกน้ำมันที่ชักธงรัสเซีย, โครงสร้างพื้นฐานน้ำมันของรัสเซีย ในทะเลบอลติกและทะเลอะซอฟ และ โรงกลั่นน้ำมันที่อยู่ลึกเข้าไปในรัสเซีย
• เคียฟจัดตั้งกองบัญชาการใหม่ชื่อ "พิสัยโจมตีระยะไกล" ในเดือนกรกฎาคมเพื่อเพิ่มความรุนแรงของการรณรงค์นี้โดยเฉพาะ
• กองกำลังยูเครนขยายการโจมตีเข้าไปใน ทะเลอะซอฟ โจมตีเรือบรรทุกน้ำมัน เรือลากจูง และเรือข้ามฟาก
• การโจมตีด้วยโดรนต่อ การขนถ่ายน้ำมันดิบของรัสเซีย ที่ท่าเรือ Ust-Luga และ Primorsk ในทะเลบอลติกยังคงดำเนินต่อไปตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงสิงหาคม 2026

โดยสรุป ยูเครนได้กำหนดข้อยกเว้นแคบๆ สำหรับเรือบรรทุกน้ำมันที่ไม่ใช่ของรัสเซียและโครงสร้างพื้นฐาน CPC ที่ท่าเรือแห่งเดียว แต่ยังคงโจมตี เรือบรรทุกน้ำมันที่ชักธงรัสเซีย ท่อส่งน้ำมัน โรงกลั่น และท่าเรือส่งออกของรัสเซีย อย่างต่อเนื่องทั่วทั้งทะเลบอลติก ทะเลดำ และทะเลอะซอฟ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์เพื่อตัดรายได้จากสงครามของรัสเซีย

• เรือบรรทุกน้ำมันที่ไม่ใช่ของรัสเซีย ที่ใช้ท่าเรือ Novorossiysk
• โครงสร้างพื้นฐานของ Caspian Pipeline Consortium (CPC) ซึ่งรวมถึงท่าเทียบเรือเดินทะเล ท่อส่งน้ำมัน และสิ่งอำนวยความสะดวกที่เกี่ยวข้องที่ท่าเรือเดียวกัน

CPC เป็นเส้นทางส่งออกน้ำมันดิบที่สำคัญของคาซัคสถาน โดยประมาณ 1% ของอุปทานน้ำมันทั่วโลก ไหลผ่านเส้นทางนี้ การโจมตีของยูเครนในเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาได้ทำให้การขนถ่ายน้ำมันของ CPC หยุดชะงักไปถึง หนึ่งในห้า ของกำลังการผลิตทั้งหมด ส่งผลให้การจราจรของเรือบรรทุกน้ำมันต้องหยุดชะงักชั่วคราว

ข้อกังวลของสหรัฐฯ: ตลาดน้ำมันและธุรกิจอเมริกัน

ในการสนทนาทางโทรศัพท์กับประธานาธิบดีเซเลนสกีเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม รองประธานาธิบดีแวนซ์ได้ชี้แจงข้อกังวลหลักสองประการของสหรัฐฯ :

1. การหยุดชะงักของตลาดน้ำมันโลก: การโจมตีดังกล่าวทำให้ราคาและเส้นทางอุปทานไม่เสถียร ในขณะที่ตลาดพลังงานอยู่ภายใต้แรงกดดันอย่างหนักอยู่แล้ว

2. ความเสียหายต่อบริษัทอเมริกัน: วอชิงตันอ้างถึงภัยคุกคามต่อ Chevron และ ExxonMobil อย่างชัดเจน ซึ่งมีเงินลงทุนจำนวนมหาศาลในแหล่งน้ำมัน Tengiz ของคาซัคสถาน และต้องพึ่งพาท่อส่งน้ำมัน CPC และเส้นทางส่งออกในทะเลดำเพื่อลำเลียงน้ำมันดิบของพวกเขา จุดยืนของสหรัฐฯ คือการโจมตีเรือบรรทุกน้ำมันและท่าเทียบเรือดังกล่าวเท่ากับเป็นการสร้างความเสียหายต่อผู้ถือหุ้นและผลประโยชน์ของบริษัทอเมริกัน

เงื่อนไขเฉพาะของข้อตกลง

ข้อตกลงดังกล่าว ซึ่งรายงานโดย Bloomberg และ Financial Times ประกอบด้วยเงื่อนไขสำคัญหลายประการ :

• ยูเครนตกลง ที่จะไม่โจมตีโครงสร้างพื้นฐานของ CPC รวมถึงท่าเทียบเรือเดินทะเลและท่อส่งน้ำมันที่ Novorossiysk
• ยูเครนตกลง ที่จะไม่โจมตีเรือบรรทุกน้ำมันที่ไม่ใช่ของรัสเซีย ที่ใช้ท่าเรือ โดยมีเงื่อนไข ว่าเรือเหล่านั้น ไม่ได้ถูกคว่ำบาตรโดยสหรัฐฯ หรือกำลังขนส่งน้ำมันของรัสเซีย
• ยูเครนได้จัดตั้ง จุดติดต่อประสานงาน เพื่อให้ผู้ให้บริการขนส่งเชิงพาณิชย์สามารถสื่อสารข้อมูลเพื่อรับประกันความปลอดภัยแก่เรือของตน
• การหยุดนี้ มีเงื่อนไข: หากเรือลำใดถูกคว่ำบาตรโดยสหรัฐฯ หรือกำลังขนส่งน้ำมันดิบของรัสเซีย เรือลำนั้นยังคงเป็นเป้าหมายทางทหารที่ถูกต้องตามกฎหมาย

เบื้องหลังปัจจัยใบอนุญาตผลิตขีปนาวุธแพทริออต

สถานะของใบอนุญาตการผลิตขีปนาวุธแพทริออตเป็นปัจจัยแวดล้อมที่สำคัญในการสนทนาระหว่างแวนซ์และเซเลนสกี แม้ว่าจะไม่มีรายงานโดยตรงที่ระบุว่าเป็นการแลกเปลี่ยนโดยตรงแบบ ' quid pro quo' ก็ตาม

เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ประธานาธิบดีทรัมป์เสนอให้ยูเครนได้รับใบอนุญาตในการผลิตขีปนาวุธสกัดกั้นแพทริออต PAC-3 ซึ่งเป็นรางวัลเชิงยุทธศาสตร์ครั้งใหญ่สำหรับเคียฟที่กำลังเผชิญปัญหาขาดแคลนขีปนาวุธสกัดกั้นสำหรับป้องกันภัยทางอากาศอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม ภายในวันที่ 31 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่มีการโทรศัพท์ระหว่างแวนซ์กับเซเลนสกี ทรัมป์ก็กลับลำ โดยระบุว่าสหรัฐฯ "ยังไม่ได้ตกลง" และเทคโนโลยีดังกล่าว "เป็นสิ่งยากที่จะมอบให้" ต่อมาเจ้าหน้าที่ยูเครนยืนยันว่าพวกเขากำลังอยู่ระหว่างการหารือกับกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ แต่การผลิตจริงจะต้องใช้เวลา 12 เดือนถึง 5 ปี กว่าจะดำเนินการได้

แม้ว่าจะไม่มีการเชื่อมโยงที่ได้รับการยืนยัน แต่การที่เหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกันนั้นน่าสนใจ: คำขอให้หยุดโจมตีเรือบรรทุกน้ำมันเกิดขึ้นในขณะที่ข้อตกลงใบอนุญาตแพทริออตกำลังมีความไม่แน่นอน เคียฟมีแรงจูงใจอย่างมากที่จะรักษาการสนับสนุนทางการเมืองและอุตสาหกรรมจากสหรัฐฯ ไว้ ในขณะที่การเจรจาเหล่านั้นยังคงไม่ได้รับการแก้ไข

สิ่งที่ยังไม่หยุด: การรณรงค์ในวงกว้างต่อพลังงานรัสเซีย

การหยุดนี้มีขอบเขตแคบและเฉพาะเจาะจงทางภูมิศาสตร์อย่างยิ่ง ยูเครน ไม่ได้หยุดการรณรงค์ในวงกว้าง ต่อโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงานของรัสเซีย :

• ใน เดือนกรกฎาคม 2026 เพียงเดือนเดียว ยูเครนโจมตีโรงกลั่นน้ำมัน เรือบรรทุกน้ำมัน และโครงสร้างพื้นฐานทางทะเล/ท่อส่งน้ำมันของรัสเซียขนาดใหญ่ อย่างน้อย 30 ครั้ง ทั่วประเทศรัสเซีย
• การโจมตียังคงดำเนินต่อไปต่อ เรือบรรทุกน้ำมันที่ชักธงรัสเซีย, โครงสร้างพื้นฐานน้ำมันของรัสเซีย ในทะเลบอลติกและทะเลอะซอฟ และ โรงกลั่นน้ำมันที่อยู่ลึกเข้าไปในรัสเซีย
• เคียฟจัดตั้งกองบัญชาการใหม่ชื่อ "พิสัยโจมตีระยะไกล" ในเดือนกรกฎาคมเพื่อเพิ่มความรุนแรงของการรณรงค์นี้โดยเฉพาะ
• กองกำลังยูเครนขยายการโจมตีเข้าไปใน ทะเลอะซอฟ โจมตีเรือบรรทุกน้ำมัน เรือลากจูง และเรือข้ามฟาก
• การโจมตีด้วยโดรนต่อ การขนถ่ายน้ำมันดิบของรัสเซีย ที่ท่าเรือ Ust-Luga และ Primorsk ในทะเลบอลติกยังคงดำเนินต่อไปตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงสิงหาคม 2026

โดยสรุป ยูเครนได้กำหนดข้อยกเว้นแคบๆ สำหรับเรือบรรทุกน้ำมันที่ไม่ใช่ของรัสเซียและโครงสร้างพื้นฐาน CPC ที่ท่าเรือแห่งเดียว แต่ยังคงโจมตี เรือบรรทุกน้ำมันที่ชักธงรัสเซีย ท่อส่งน้ำมัน โรงกลั่น และท่าเรือส่งออกของรัสเซีย อย่างต่อเนื่องทั่วทั้งทะเลบอลติก ทะเลดำ และทะเลอะซอฟ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์เพื่อตัดรายได้จากสงครามของรัสเซีย