กล้อง JWST เผยภาพ 'หีบสมบัติ' กระจุกดาวทารกอายุ 1.3 ล้านปี ในเนบิวลาคาริน่า

ภายใน 'หีบสมบัติ': กระจุกดาวทารก

สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในเมฆฝุ่นนี้คือกระจุกดาวฤกษ์อายุน้อย (young star cluster) ที่มีความน่าสนใจยิ่ง:

• จำนวนดาว: มีดาวฤกษ์รวมทั้งหมดประมาณ 70 ดวง
• อายุ: กระจุกดาวนี้มีอายุประมาณ 1.3 ล้านปี ซึ่งถือว่ายังเด็กมาก (ก่อนหน้านี้มีประมาณการว่าอาจอายุเพียง 100,000 ปี)
• ดาวฤกษ์มวลมากที่สุด: ดาวที่มีมวลมากที่สุดในกระจุกคือดาวฤกษ์ชนิด O-type (O-type star) ซึ่งหายากมาก โดยมีมวลประมาณ 19 เท่าของมวลดวงอาทิตย์
• จานก่อตัวดาวเคราะห์: ดาวฤกษ์จำนวนมากในกระจุกยังคงถูกห่อหุ้มด้วยจานฝุ่นที่เรียกว่า 'circumstellar discs' ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของดาวเคราะห์ในอนาคต

อะไรเป็นผู้สลักรูปร่าง?

รูปร่างอันเป็นเอกลักษณ์ของ 'หีบสมบัติ' ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ห่างออกไปเพียง 39 ปีแสง (ในแนวเส้นสายตา) มีระบบดาว Eta Carinae (อีตาคาริน่า) ซึ่งเป็นหนึ่งในดาวฤกษ์ที่สว่างและมีมวลมากที่สุดในทางช้างเผือก โดยดาวหลักมีมวลมากถึง 100 เท่าดวงอาทิตย์ และมีความสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์ถึง 5 ล้านเท่า . รังสีอัลตราไวโอเลตที่รุนแรงจาก Eta Carinae พร้อมกับกระจุกดาว Trumpler 16 ที่อยู่ใกล้เคียง ได้พัดพาและกัดเซาะก้อนเมฆฝุ่น ทำให้เกิดเป็นรูปทรงคล้ายหีบสมบัติที่เราเห็น .

โปรแกรมการสังเกตการณ์

การสังเกตการณ์นี้ดำเนินการภายใต้โปรแกรม JWST observing programme #5408 ซึ่งนำโดย Principal Investigator M. Reiter โปรแกรมนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่าดาวฤกษ์อายุน้อยในเนบิวลาคาริน่าดึงก๊าซจากสภาพแวดล้อมโดยรอบและขับมันออกไปผ่านกระแสลม ('outflows') ได้อย่างไร .

ไขปริศนาจักรวาล: กาแล็กซี 'รั่วไหล' กับ Cosmic Reionization

นอกเหนือจากภาพ 'หีบสมบัติ' อันน่าตื่นตาแล้ว ยังมีงานวิจัยชิ้นสำคัญที่ใช้ข้อมูลจาก JWST ซึ่งถูกเผยแพร่บน arXiv เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2026 (arXiv:2607.22834) โดยทีมนักวิจัยนำโดย Emma Giovinazzo แห่งมหาวิทยาลัยเจนีวา (University of Geneva) .

งานวิจัยนี้วิเคราะห์สเปกตรัมจากกล้อง NIRSpec บน JWST ของกาแล็กซีจำนวน 1,428 แห่ง ที่มีค่าเรดชิฟต์ (redshift) z = 5–10 ซึ่งหมายถึงช่วงเวลาประมาณ 500 ล้านปี ถึง 1 พันล้านปีหลังจากบิ๊กแบง

ข้อค้นพบสำคัญ:

• แค่ 20% ของกาแล็กซีเท่านั้นที่เป็น 'ผู้รั่วไหลรายสำคัญ': นั่นคือกาแล็กซีที่ปล่อยอนุภาคโฟตอนที่ทำให้เกิดการแตกตัวเป็นไอออน (Lyman continuum photons) ออกมามากกว่า 10% ของที่ผลิตได้
• ผู้รั่วไหลเหล่านี้ผลิตอนุภาคได้ถึง 87%: แม้จะเป็นส่วนน้อย แต่กาแล็กซีกลุ่มนี้ผลิตอนุภาคที่ทำให้เกิดการแตกตัวเป็นไอออนถึง 87% ซึ่งเพียงพอต่อการผลักดันกระบวนการ 'cosmic reionization' (การแตกตัวเป็นไอออนของเอกภพ) ในยุคแรกเริ่มเกือบทั้งหมด
• ช่วงเวลาเกิด Cosmic Reionization: การศึกษานี้ประเมินว่ากระบวนการดังกล่าวเกิดขึ้นที่ค่าเรดชิฟต์ประมาณ 6–8 ซึ่งสอดคล้องกับข้อจำกัดที่ได้จากการศึกษารังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล (CMB) และข้อมูลควาซาร์ (quasar)

ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการทำความเข้าใจว่ากาแล็กซีประเภทใดที่มีประสิทธิภาพสูงในการรั่วไหลของรังสีที่ทำให้เกิดการแตกตัวเป็นไอออนนั้นเป็นกุญแจสำคัญ มากกว่าการดูค่าเฉลี่ยของประชากรกาแล็กซีทั้งหมด .

สรุป

ภาพ 'Treasure Chest' จาก JWST ไม่เพียงแต่สร้างความประทับใจด้วยความงาม แต่ยังเป็นห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญในการศึกษาการเกิดดาวฤกษ์ พร้อมกันนั้น งานวิจัยคู่ขนานกำลังปฏิวัติความเข้าใจของเราเกี่ยวกับบทบาทของกาแล็กซี 'รั่วไหล' ในการสร้างเอกภพที่เราอาศัยอยู่ในปัจจุบัน

Image credit: ESA/Webb, NASA & CSA, M. Reiter