การเปลี่ยนแปลงของไมโครไบโอมในลำไส้: ภาวะอ้วนปรับเปลี่ยนองค์ประกอบของจุลินทรีย์ในลำไส้ ซึ่งส่งผลต่อผลลัพธ์ของการรักษาด้วย ICI แบคทีเรียหลายชนิดที่พบมากขึ้นในภาวะอ้วนมีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพของ ICI ที่ดีขึ้น
การเหนี่ยวนำ PD-1 ในเซลล์ Macrophage: การศึกษาในปี 2024 ที่ตีพิมพ์ใน Nature แสดงให้เห็นว่า ภาวะอ้วนเหนี่ยวนำให้เกิดการแสดงออกของ PD-1 บนเซลล์ Macrophage ซึ่งสามารถกดภูมิคุ้มกันต้านมะเร็งได้ — แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างสภาพแวดล้อมที่ตอบสนองต่อ PD-1/PD-L1 บล็อคเกอร์ได้ดีขึ้น
ข้อควรระวังที่สำคัญ: ปัจจุบันยังไม่มีงานศึกษาใดที่เชื่อมโยงทั้งสามองค์ประกอบนี้ (อาหารไขมันสูง, L. johnsonii, และ Desaminotyrosine/DAT) เข้าด้วยกันเป็นกลไกเดียว หลักฐานที่มีอยู่เป็นแนวทางการวิจัยที่แยกจากกันแต่สนับสนุนซึ่งกันและกัน:
สรุป: หลักฐานสนับสนุนอย่างชัดเจนว่าอาหารไขมันสูงช่วยเพิ่มจำนวน L. johnsonii และ L. johnsonii ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ ICI ได้โดยอิสระ (น่าจะผ่าน IPA หรือ Nicotinic Acid) ในขณะเดียวกัน เมแทบอไลต์จากจุลินทรีย์ Desaminotyrosine ก็ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ ICI เช่นกันผ่านสัญญาณ Type I Interferon ความสัมพันธ์แบบสามทางที่คุณอธิบาย (อาหารไขมันสูง → L. johnsonii → DAT → เสริม ICI) ยังไม่ได้รับการยืนยันในเอกสารวิชาการที่มีระบบตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิว่าเป็นกลไกเดียวที่สอดคล้องกัน — ซึ่งอาจเป็นการรวมกันของสองวิถีทางของไมโครไบโอม-ICI ที่แตกต่างกัน