สองคลิปไวรัลชี้ช่องโหว่ด้านความปลอดภัยของหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์

เหตุใดวิศวกรความปลอดภัยจึงชี้ว่าหุ่นยนต์สองขามีอันตรายแตกต่างโดยสิ้นเชิง

หุ่นยนต์อุตสาหกรรมแบบดั้งเดิม (ตามมาตรฐาน ISO 10218) เป็นแขนกลฐานยึดติดที่ถูกยึดไว้ภายในพื้นที่กั้นกันอันตราย โดยมีขอบเขตการเคลื่อนไหวที่จำกัดและคาดเดาได้ ในทางกลับกัน หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์กลับทำลายสมมติฐานพื้นฐานเกือบทั้งหมดของมาตรฐานความปลอดภัยที่มีอยู่ ^B

• ระยะเอื้อมและโมเมนตัมที่คาดเดาไม่ได้ ต่างจากแขนกลที่รู้ขอบเขตการเคลื่อนไหวแน่นอน หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ผสานการเดินสองขากับแขนขาที่เหมือนมนุษย์ ทำให้พื้นที่การเคลื่อนไหวขยายตัวอย่างพลวัตและคาดเดาไม่ได้ การเตะหรือเหวี่ยงด้วยความเร็วสูงของหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์สามารถส่งโมเมนตัมได้มากกว่าแขนกลที่อยู่ในกรงกั้นมาก ^AB
• อันตรายจากการล้มทับที่ไม่มีในหุ่นยนต์แบบยึดติด หุ่นยนต์สองขาอาศัยเสถียรภาพเชิงพลวัต (dynamic stability) — การทรงตัวที่ต้องทำงานตลอดเวลา หากไฟฟ้าดับ ข้อต่อทำงานผิดปกติ หรือซอฟต์แวร์มีปัญหาในขณะเคลื่อนที่ หุ่นยนต์จะล้มได้ ^NB เมื่อหุ่นยนต์หนักราว 200 ปอนด์ (ประมาณ 90 กิโลกรัม) ล้มทับ มันสามารถบดขยี้คนที่อยู่ข้างใต้ได้ อันตรายประเภทนี้ไม่มีอยู่ในโลกของหุ่นยนต์อุตสาหกรรมแบบดั้งเดิม ซึ่งหุ่นยนต์ถูกยึดติดกับพื้นและจะหยุดนิ่งเมื่อปิดเครื่อง ^B
• ไม่มีการ "หยุดอย่างปลอดภัย" ที่รับประกันได้ สำหรับหุ่นยนต์อุตสาหกรรมแบบติดตั้งกับที่ การหยุดฉุกเฉินก็แค่หยุดก้านแขน แต่สำหรับหุ่นยนต์ที่ต้องทรงตัวด้วยระบบพลวัต การตัดไฟอาจทำให้มันเสียการทรงตัวและล้มอย่างควบคุมไม่ได้ ซึ่งอาจอันตรายกว่าปล่อยให้มันเคลื่อนที่ต่อไป ^SN
• การล้มคือความเสี่ยงที่แก้ไม่หายโดยเนื้อแท้ งานวิจัยด้านวิชาการยืนยันว่า "การเดินสองขาทำให้หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์มีแนวโน้มที่จะล้มโดยธรรมชาติ" และ "ไม่มีวิธีการใดในปัจจุบันที่สามารถป้องกันการเสียการทรงตัวได้อย่างสมบูรณ์" แม้แต่วิธีควบคุมแบบป้องกันที่ดีที่สุดก็ไม่สามารถรับประกันความเสถียรได้ ^AW

ISO 25785-1: มาตรฐานความปลอดภัยเฉพาะตัวแรกสำหรับหุ่นยนต์แบบสมดุลจลน์

ชื่อเต็ม: "Robotics — Safety requirements for dynamically stable industrial mobile robots (legged, wheeled, or other forms of locomotion) — Part 1: Robots" ^S นับเป็นมาตรฐาน ISO ฉบับแรกที่ออกแบบมาเพื่อจัดการกับอันตรายเฉพาะของหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์และหุ่นยนต์แบบสมดุลจลน์อื่นๆ โดยเฉพาะ รวมถึงความเสี่ยงจากการล้ม การสูญเสียเสถียรภาพ และการเคลื่อนไหวที่ควบคุมไม่ได้หลังไฟดับ ซึ่งมาตรฐาน ISO 10218 ไม่ได้ครอบคลุม ^SB จนกว่ามาตรฐาน ISO 25785-1 จะประกาศใช้ หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ในโรงงานจะถูกกำกับดูแลด้วยมาตรฐานที่มีอยู่ซึ่งไม่เคยออกแบบมาสำหรับพวกมันเลย ^AB

บทสรุป: เหตุการณ์เตะเด็กที่ซินเจียงและหุ่นยนต์เต้นไม่หยุดที่คูเปอร์ติโนคือสัญญาณเตือนล่วงหน้าว่ากรอบการกำกับดูแลกำลังตามหลังการใช้งานจริงเป็นปีๆ หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์นำมาซึ่งอันตรายจากการล้มทับ ระยะเอื้อมที่คาดเดาไม่ได้ และพฤติกรรมหลังไฟดับที่ไม่สามารถควบคุมได้ ซึ่งมาตรฐานความปลอดภัยสำหรับหุ่นยนต์แบบยึดติดที่มีอยู่ไม่สามารถรองรับได้ มาตรฐานเฉพาะตัวแรกคือ ISO 25785-1 เพิ่งได้รับการอนุมัติให้พัฒนาเมื่อพฤษภาคม 2025 แต่จะไม่ประกาศใช้จนกว่าราวกลางปี 2028 ทำให้เกิดช่องว่างด้านความปลอดภัยนานหลายปีในขณะที่หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์เริ่มเข้ามาทำงานในโรงงานและพื้นที่สาธารณะแล้วในวันนี้