แผนการของสหรัฐฯ ที่จะโดดเดี่ยวอิหร่านในงานศพ ‘คาเมเนอี’ — และเหตุผลที่มันไม่เป็นผล

แล้วชาติใดบ้างที่ ‘ถอนตัว’?

หลักฐานที่มีอยู่ ไม่ได้ระบุชื่อประเทศที่ถอนตัวอย่างชัดเจน ว่าเป็นเพราะแรงกดดันของสหรัฐฯ โดยตรง มีรายละเอียดที่น่าสนใจดังนี้:

• ไม่มีผู้นำชาติตะวันตกคนใดเข้าร่วม — แต่ส่วนหนึ่งเป็นเพราะอิหร่านเองก็ ‘ไม่เชิญ’ ผู้นำยุโรปและตะวันตก โดยระบุว่าประเทศที่มีท่าที ‘ไม่เหมาะสม’ ต่อการโจมตีของสหรัฐฯ-อิสราเอลนั้นไม่ได้อยู่ในบัญชีผู้ได้รับเชิญ
• ไม่มีประมุขแห่งรัฐจากมหาอำนาจโลกรายใดเข้าร่วม รวมถึงรัสเซีย จีน และอินเดีย รัสเซียส่ง ดมิทรี เมดเวเดฟ (Dmitry Medvedev) อดีตประธานาธิบดี ในฐานะ ‘ทูตพิเศษ’ จีนส่งสมาชิกรัฐสภาอาวุโสแทนประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ส่วนอินเดียปฏิเสธในระดับนายกรัฐมนตรี แม้จะได้รับการเชิญอย่างเป็นทางการจากประธานาธิบดีเปเซชเคียนของอิหร่านก็ตาม
• นายกรัฐมนตรีเชห์บาซ ชารีฟ (Shehbaz Sharif) แห่งปากีสถาน เป็นผู้นำรัฐบาลเพียงคนเดียวที่เดินทางมาร่วมงาน
• ช่องว่างของข้อมูล: แหล่งข่าวที่เปิดเผย ไม่ได้ยืนยัน ว่ามีประเทศใดบ้างที่ ‘ถอนตัว’ หลังจากถูกสหรัฐฯ กดดัน การที่ผู้นำระดับสูงจากจีน รัสเซีย และอินเดียไม่มา อาจเป็นผลจากแรงกดดันของสหรัฐฯ การคำนวณทางการทูตของพวกเขาเอง หรือทั้งสองอย่างรวมกัน

งานศพดำเนินไปอย่างไรแม้จะมีแรงกดดัน?

แม้จะไม่มีผู้นำโลกระดับสูง แต่พิธีศพก็ยังคงยิ่งใหญ่:

• ช่วงเวลา: พิธีศพหลายวันเริ่มตั้งแต่วันที่ 3-4 กรกฎาคม ค.ศ. 2026 ในกรุงเตหะราน และสิ้นสุดด้วยการฝังศพในวันที่ 9 กรกฎาคม ที่เมืองมัชฮัด (Mashhad) เดิมทีกำหนดจัดในเดือนมีนาคม แต่ถูกเลื่อนหลายครั้งเนื่องจากสงคราม
• ผู้เข้าร่วม: อิหร่านระบุว่ามีคณะผู้แทนจาก มากกว่า 100 ประเทศ เข้าร่วม ในขณะที่รายงานอื่นๆ ระบุว่ามีประมาณ 30-40 ประเทศที่ส่งคณะผู้แทนอย่างเป็นทางการ ผู้ไว้อาลัยชาวอิหร่านนับล้านคนเข้าร่วมในประเทศ
• บุคคลสำคัญ: ผู้มีตำแหน่งสูงสุดคือ นายกรัฐมนตรีเชห์บาซ ชารีฟแห่งปากีสถาน ส่วนรัสเซียส่ง ดมิทรี เมดเวเดฟ จีนส่งสมาชิกรัฐสภาอาวุโส และมีคณะผู้แทนจากทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน (กลุ่มตอลิบาน) และประเทศนอกตะวันตกอื่นๆ
• มุมมองของอิหร่าน: กระทรวงการต่างประเทศอิหร่านแถลงว่า ไม่ได้เชิญประเทศยุโรป ที่ประณามการโจมตีทางอากาศ ดังนั้น การที่พวกเขาไม่มา จึงเป็นเพราะการตัดสินใจของเตหะรานเอง มิใช่เพียงผลจากแรงกดดันของสหรัฐฯ
• บริบทด้านความปลอดภัย: ผู้เชี่ยวชาญมองว่างานศพครั้งนี้คือ ‘การเดิมพันครั้งใหญ่’ ว่าข้อตกลงหยุดยิงและสันติภาพที่กำลังจะเกิดขึ้นกับสหรัฐฯ จะยั่งยืน เนื่องจากการรวมตัวของผู้นำอิหร่านในที่เดียวถือเป็นความเสี่ยงด้านความมั่นคงอย่างมาก

สรุป: สหรัฐฯ ดำเนินการรณรงค์ทางการทูตที่ประสานงานกันผ่านคำสั่งลับของรูบิโอ แต่ไม่มีหลักฐานยืนยันว่ามีประเทศใด ‘ถอนตัว’ เพียงเพราะแคมเปญนี้โดยตรง งานศพยังคงมีคณะผู้แทนจากหลายสิบประเทศเข้าร่วม (นำโดยปากีสถาน รัสเซีย จีน ในระดับต่ำกว่าประมุขแห่งรัฐ) และประชาชนนับล้านคนร่วมไว้อาลัย ขณะที่ชาติตะวันตกไม่ได้มาร่วม ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะอิหร่านเลือกที่จะไม่เชิญพวกเขา