ฟิลิปปินส์: 4.1% (ลดลงจาก 5.8%)

S&P ได้ปรับลดคาดการณ์การเติบโตทางเศรษฐกิจของฟิลิปปินส์ในปี 2026 ลงอย่างมากเหลือ 4.1% ซึ่งลดลงจากประมาณการก่อนหน้าที่ 5.8% อย่างมีนัยสำคัญ ปัจจัยขับเคลื่อนหลักที่ถูกอ้างถึง:

• อุปสงค์ผู้บริโภคที่ซบเซา — การบริโภคภาคเอกชนที่อ่อนแอส่งผลกระทบต่อเครื่องยนต์หลักของ GDP ฟิลิปปินส์
• การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่ลดลงอย่างต่อเนื่อง — การชะลอตัวของการใช้จ่ายด้านโครงสร้างพื้นฐานสาธารณะ ซึ่งก่อนหน้านี้ S&P เคยมองว่าเป็นเพียงชั่วคราว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นอุปสรรคต่อการเติบโตในระยะใกล้
• ต้นทุนพลังงานที่สูง — ราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นจากความขัดแย้งในตะวันออกกลางส่งผลให้ต้นทุนปัจจัยการผลิตเพิ่มขึ้นและลดทอนกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
• ผลกระทบจากเรื่องอื้อฉาวการทุจริต — การสอบสวนคดีทุจริตโครงการป้องกันน้ำท่วมทำให้การใช้จ่ายภาครัฐชะลอตัวและส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นปัจจัยที่นำไปสู่การปรับลดอันดับความน่าเชื่อถือก่อนหน้านี้ในปลายปี 2025
• แนวโน้มเครดิตที่อ่อนแอลง — S&P ได้ปรับแนวโน้มอันดับความน่าเชื่อถือของฟิลิปปินส์จาก "เชิงบวก" เป็น "คงที่" ในเดือนเมษายน 2026 โดยอ้างถึงความเสี่ยงจากการพุ่งขึ้นของราคาพลังงานและการหยุดชะงักของการใช้จ่ายด้านโครงสร้างพื้นฐานโดยเฉพาะ

เศรษฐกิจฟิลิปปินส์ชะลอตัวลงอย่างมากแล้ว โดยขยายตัวเพียง 4.4% ในปี 2025 จากค่าเฉลี่ย 6.3% ในสามปีก่อนหน้านั้น

อินเดีย: 6.6% สำหรับปีงบ FY27 (ลดลงจาก 7.7%)

S&P ปรับลดคาดการณ์การเติบโตของ GDP อินเดียสำหรับปีงบประมาณ 2026–27 (สิ้นสุดมีนาคม 2027) ลงเหลือ 6.6% จาก 7.7% ในปีงบ FY26 หน่วยงานได้ระบุปัจจัยสามประการอย่างชัดเจน:

• ภาวะกดดันด้านพลังงาน — อินเดียนำเข้าน้ำมันดิบถึง 88% ของความต้องการ ทำให้มีความเปราะบางสูงต่อการพุ่งขึ้นของราคาน้ำมันจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ค่านำเข้าที่สูงขึ้นทำให้ดุลการค้าขาดดุลมากขึ้นและกระตุ้นเงินเฟ้อ
• ฝนตกน้อยกว่าปกติ / ปริมาณน้ำฝนที่ขาดดุลจากเอลนีโญ — ความคาดหวังว่าฝนจะตกน้อยกว่าค่าเฉลี่ยคุกคามผลผลิตทางการเกษตรและอุปสงค์ในชนบท ซึ่งเป็นตัวขับเคลื่อนการบริโภคที่สำคัญ
• เศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว — อุปสงค์จากต่างประเทศที่อ่อนแอลง โดยเฉพาะจากคู่ค้ารายใหญ่ ส่งผลให้โมเมนตัมการส่งออกลดลง
• อัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น — S&P คาดการณ์ว่าเงินเฟ้อค้าปลีกจะเพิ่มขึ้นเป็น 5.1% ในปีงบ FY27 ซึ่งกัดกร่อนกำลังซื้อที่แท้จริงของครัวเรือน

ผลกระทบในระดับภูมิภาคที่กว้างขึ้น: ผู้นำเข้าพลังงาน vs. เศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับ AI

รายงาน Asia-Pacific ไตรมาส 3 ปี 2026 ของ S&P Global Ratings มีชื่อว่า "ตลาดที่เปิดรับ AI จะมีผลงานดีกว่า" ซึ่งเป็นการลากเส้นแบ่งที่ชัดเจนระหว่างประเทศที่ได้ประโยชน์และเสียประโยชน์

เศรษฐกิจที่เปราะบางที่สุด (นำเข้าพลังงานสุทธิ ไม่ใช่ผู้ส่งออก AI):

• ประเทศที่นำเข้าน้ำมันสุทธิ เช่น ฟิลิปปินส์ อินเดีย และประเทศอื่นๆ ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต้องเผชิญกับแรงกดดันที่รุนแรงที่สุดจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง
• S&P เตือนว่าภาวะช็อกด้านพลังงานที่ยืดเยื้ออาจสร้างแรงกดดันด้านเครดิตต่อบริษัทในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกประมาณ หนึ่งในหก โดยภาคส่วนที่อ่อนไหวต่อราคาน้ำมัน (การขนส่ง เคมี การผลิต) ได้รับผลกระทบมากที่สุด
• ความขัดแย้งในตะวันออกกลางและการปิดช่องแคบฮอร์มุซบางส่วนถือเป็น "วิกฤตห่วงโซ่อุปทาน" ที่อาจพลิกกลับแนวโน้มการเติบโตที่แข็งแกร่งและสภาวะทางการเงินที่ดีของภูมิภาค
• การวิเคราะห์ตลาดเกิดใหม่ในวงกว้างของ S&P เตือนว่าภาวะช็อกด้านพลังงานมีความเสี่ยงที่จะยุติช่วงเวลาของการปรับเพิ่มอันดับความน่าเชื่อถือ และอาจก่อให้เกิด วัฏจักรการปรับลดอันดับครั้งใหม่ ทั่วทั้งเศรษฐกิจกำลังพัฒนา

เศรษฐกิจที่มีสถานะดีกว่า (ผู้ส่งออกเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับ AI):

• อุปสงค์ที่เกี่ยวข้องกับ AI ที่พุ่งสูงขึ้น กำลังกระตุ้นให้เกิดการเติบโตของการส่งออกเทคโนโลยีในเอเชีย ซึ่งส่งผลดีต่อประเทศต่างๆ เช่น มาเลเซีย ไต้หวัน เกาหลีใต้ และสิงคโปร์ ซึ่งเป็นตลาดที่มีห่วงโซ่อุปทานเซมิคอนดักเตอร์และโครงสร้างพื้นฐาน AI ที่แข็งแกร่ง
• รายงานของ S&P ระบุอย่างชัดเจนว่าตลาดที่เปิดรับ AI มีแนวโน้มที่จะมีผลงานดีกว่าภูมิภาคอื่น
• Moody's Analytics ยังตั้งข้อสังเกตว่าการส่งออกและการลงทุนที่นำโดย AI ได้ช่วยให้ภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกผ่านพ้นผลกระทบจากตะวันออกกลางไปได้ แต่เตือนว่าสิ่งนี้ "กำลังปกปิดรายการช่องโหว่ที่เพิ่มขึ้น" สำหรับเศรษฐกิจที่ไม่ใช่เทคโนโลยี

ความแตกต่างที่สำคัญในระดับภูมิภาค:

บทสรุป: แนวโน้มเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิกของ S&P เผยให้เห็นภูมิภาคที่มีความเร็วสองระดับ — เศรษฐกิจที่เชื่อมโยงกับ AI มีผลงานดีกว่า ในขณะที่เศรษฐกิจที่นำเข้าพลังงานกำลังเผชิญแรงกดดันเพิ่มขึ้นจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ราคาน้ำมันที่สูงขึ้น และจุดอ่อนเชิงโครงสร้างภายในประเทศ การปรับลดคาดการณ์ของฟิลิปปินส์และอินเดียเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นที่สุดของความแตกต่างนี้

ฟิลิปปินส์: 4.1% (ลดลงจาก 5.8%)

S&P ได้ปรับลดคาดการณ์การเติบโตทางเศรษฐกิจของฟิลิปปินส์ในปี 2026 ลงอย่างมากเหลือ 4.1% ซึ่งลดลงจากประมาณการก่อนหน้าที่ 5.8% อย่างมีนัยสำคัญ ปัจจัยขับเคลื่อนหลักที่ถูกอ้างถึง:

• อุปสงค์ผู้บริโภคที่ซบเซา — การบริโภคภาคเอกชนที่อ่อนแอส่งผลกระทบต่อเครื่องยนต์หลักของ GDP ฟิลิปปินส์
• การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่ลดลงอย่างต่อเนื่อง — การชะลอตัวของการใช้จ่ายด้านโครงสร้างพื้นฐานสาธารณะ ซึ่งก่อนหน้านี้ S&P เคยมองว่าเป็นเพียงชั่วคราว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นอุปสรรคต่อการเติบโตในระยะใกล้
• ต้นทุนพลังงานที่สูง — ราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นจากความขัดแย้งในตะวันออกกลางส่งผลให้ต้นทุนปัจจัยการผลิตเพิ่มขึ้นและลดทอนกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
• ผลกระทบจากเรื่องอื้อฉาวการทุจริต — การสอบสวนคดีทุจริตโครงการป้องกันน้ำท่วมทำให้การใช้จ่ายภาครัฐชะลอตัวและส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นปัจจัยที่นำไปสู่การปรับลดอันดับความน่าเชื่อถือก่อนหน้านี้ในปลายปี 2025
• แนวโน้มเครดิตที่อ่อนแอลง — S&P ได้ปรับแนวโน้มอันดับความน่าเชื่อถือของฟิลิปปินส์จาก "เชิงบวก" เป็น "คงที่" ในเดือนเมษายน 2026 โดยอ้างถึงความเสี่ยงจากการพุ่งขึ้นของราคาพลังงานและการหยุดชะงักของการใช้จ่ายด้านโครงสร้างพื้นฐานโดยเฉพาะ

เศรษฐกิจฟิลิปปินส์ชะลอตัวลงอย่างมากแล้ว โดยขยายตัวเพียง 4.4% ในปี 2025 จากค่าเฉลี่ย 6.3% ในสามปีก่อนหน้านั้น

อินเดีย: 6.6% สำหรับปีงบ FY27 (ลดลงจาก 7.7%)

S&P ปรับลดคาดการณ์การเติบโตของ GDP อินเดียสำหรับปีงบประมาณ 2026–27 (สิ้นสุดมีนาคม 2027) ลงเหลือ 6.6% จาก 7.7% ในปีงบ FY26 หน่วยงานได้ระบุปัจจัยสามประการอย่างชัดเจน:

• ภาวะกดดันด้านพลังงาน — อินเดียนำเข้าน้ำมันดิบถึง 88% ของความต้องการ ทำให้มีความเปราะบางสูงต่อการพุ่งขึ้นของราคาน้ำมันจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ค่านำเข้าที่สูงขึ้นทำให้ดุลการค้าขาดดุลมากขึ้นและกระตุ้นเงินเฟ้อ
• ฝนตกน้อยกว่าปกติ / ปริมาณน้ำฝนที่ขาดดุลจากเอลนีโญ — ความคาดหวังว่าฝนจะตกน้อยกว่าค่าเฉลี่ยคุกคามผลผลิตทางการเกษตรและอุปสงค์ในชนบท ซึ่งเป็นตัวขับเคลื่อนการบริโภคที่สำคัญ
• เศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว — อุปสงค์จากต่างประเทศที่อ่อนแอลง โดยเฉพาะจากคู่ค้ารายใหญ่ ส่งผลให้โมเมนตัมการส่งออกลดลง
• อัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น — S&P คาดการณ์ว่าเงินเฟ้อค้าปลีกจะเพิ่มขึ้นเป็น 5.1% ในปีงบ FY27 ซึ่งกัดกร่อนกำลังซื้อที่แท้จริงของครัวเรือน

ผลกระทบในระดับภูมิภาคที่กว้างขึ้น: ผู้นำเข้าพลังงาน vs. เศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับ AI

รายงาน Asia-Pacific ไตรมาส 3 ปี 2026 ของ S&P Global Ratings มีชื่อว่า "ตลาดที่เปิดรับ AI จะมีผลงานดีกว่า" ซึ่งเป็นการลากเส้นแบ่งที่ชัดเจนระหว่างประเทศที่ได้ประโยชน์และเสียประโยชน์

เศรษฐกิจที่เปราะบางที่สุด (นำเข้าพลังงานสุทธิ ไม่ใช่ผู้ส่งออก AI):

• ประเทศที่นำเข้าน้ำมันสุทธิ เช่น ฟิลิปปินส์ อินเดีย และประเทศอื่นๆ ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต้องเผชิญกับแรงกดดันที่รุนแรงที่สุดจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง
• S&P เตือนว่าภาวะช็อกด้านพลังงานที่ยืดเยื้ออาจสร้างแรงกดดันด้านเครดิตต่อบริษัทในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกประมาณ หนึ่งในหก โดยภาคส่วนที่อ่อนไหวต่อราคาน้ำมัน (การขนส่ง เคมี การผลิต) ได้รับผลกระทบมากที่สุด
• ความขัดแย้งในตะวันออกกลางและการปิดช่องแคบฮอร์มุซบางส่วนถือเป็น "วิกฤตห่วงโซ่อุปทาน" ที่อาจพลิกกลับแนวโน้มการเติบโตที่แข็งแกร่งและสภาวะทางการเงินที่ดีของภูมิภาค
• การวิเคราะห์ตลาดเกิดใหม่ในวงกว้างของ S&P เตือนว่าภาวะช็อกด้านพลังงานมีความเสี่ยงที่จะยุติช่วงเวลาของการปรับเพิ่มอันดับความน่าเชื่อถือ และอาจก่อให้เกิด วัฏจักรการปรับลดอันดับครั้งใหม่ ทั่วทั้งเศรษฐกิจกำลังพัฒนา

เศรษฐกิจที่มีสถานะดีกว่า (ผู้ส่งออกเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับ AI):

• อุปสงค์ที่เกี่ยวข้องกับ AI ที่พุ่งสูงขึ้น กำลังกระตุ้นให้เกิดการเติบโตของการส่งออกเทคโนโลยีในเอเชีย ซึ่งส่งผลดีต่อประเทศต่างๆ เช่น มาเลเซีย ไต้หวัน เกาหลีใต้ และสิงคโปร์ ซึ่งเป็นตลาดที่มีห่วงโซ่อุปทานเซมิคอนดักเตอร์และโครงสร้างพื้นฐาน AI ที่แข็งแกร่ง
• รายงานของ S&P ระบุอย่างชัดเจนว่าตลาดที่เปิดรับ AI มีแนวโน้มที่จะมีผลงานดีกว่าภูมิภาคอื่น
• Moody's Analytics ยังตั้งข้อสังเกตว่าการส่งออกและการลงทุนที่นำโดย AI ได้ช่วยให้ภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกผ่านพ้นผลกระทบจากตะวันออกกลางไปได้ แต่เตือนว่าสิ่งนี้ "กำลังปกปิดรายการช่องโหว่ที่เพิ่มขึ้น" สำหรับเศรษฐกิจที่ไม่ใช่เทคโนโลยี

ความแตกต่างที่สำคัญในระดับภูมิภาค:

บทสรุป: แนวโน้มเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิกของ S&P เผยให้เห็นภูมิภาคที่มีความเร็วสองระดับ — เศรษฐกิจที่เชื่อมโยงกับ AI มีผลงานดีกว่า ในขณะที่เศรษฐกิจที่นำเข้าพลังงานกำลังเผชิญแรงกดดันเพิ่มขึ้นจากความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ราคาน้ำมันที่สูงขึ้น และจุดอ่อนเชิงโครงสร้างภายในประเทศ การปรับลดคาดการณ์ของฟิลิปปินส์และอินเดียเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นที่สุดของความแตกต่างนี้