องค์กรเดินเรือชั้นนำ ได้แก่ BIMCO, ICS, INTERTANKO และ INTERCARGO ระบุเมื่อวันที่ 18 มิถุนายนว่าการจราจรจะกลับสู่ภาวะปกติก็ต่อเมื่อทุ่นระเบิดถูกกำจัดและเส้นทางดั้งเดิมได้รับการฟื้นฟูเท่านั้น พร้อมเรียกร้องให้มีความชัดเจนเกี่ยวกับกฎการเดินเรือ เจ้าของเรือยังคงใช้ความระมัดระวังอย่างมาก ถูกขัดขวางด้วยค่าเบี้ยประกันสงครามที่สูงและการไม่มีสนธิสัญญาที่เป็นทางการและตรวจสอบได้ เรือรบสหรัฐฯ เริ่มปฏิบัติการกวาดทุ่นระเบิดระยะใหม่เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน แต่เรือพาณิชย์ยังไม่ตามรอย

ระยะเวลากวาดทุ่นระเบิดมีความแตกต่างกันถึง 140 วัน

มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างการประมาณการของอุตสาหกรรมเดินเรือและของกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ (เพนตากอน):

ช่องว่าง 140 วันระหว่างตัวเลขของอุตสาหกรรมและเพนตากอนแสดงถึงต้นทุนที่มหาศาลสำหรับเศรษฐกิจในภูมิภาค โดยคาดว่าซาอุดีอาระเบียเพียงประเทศเดียวจะสูญเสีย 2.7–3 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ

ค่าประกันภัยความเสี่ยงสงครามยังคงใกล้ระดับวิกฤต

ค่าประกันภัยเป็น 'การปิดล้อมที่มองไม่เห็น' ซึ่งทำให้เรือจำนวนมากยังคงจอดทอดสมอ:

• ค่าพื้นฐานก่อนวันที่ 28 กุมภาพันธ์: ประมาณ 0.025% ของมูลค่าตัวเรือต่อเที่ยว (ประมาณ 20,000–25,000 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับเรือบรรทุกน้ำมันทั่วไป)
• ช่วงความขัดแย้ง (จุดสูงสุด): ค่าเบี้ยประกันสงครามพุ่งสูงถึง 3–10% ของมูลค่าตัวเรือต่อเที่ยว ซึ่งเพิ่มขึ้น 1,100–3,900% คิดเป็น 4–14 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อการเดินเรือหนึ่งครั้ง
• ณ กลางเดือนมิถุนายน 2026: ค่าเบี้ยประกันยังคงอยู่ใกล้ระดับสูงเหล่านี้ แม้จะอยู่ในกรอบการคุ้มกันทางเรือหรือบันทึกความเข้าใจ แต่บริษัทประกันก็ยังไม่ลดอัตราลงอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากภัยคุกคามจากทุ่นระเบิดและความเสี่ยงจากการระเบิดโดยไม่ตั้งใจยังคงมีอยู่

ปัญหาเรือและลูกเรือนับพันลำที่ติดค้าง

จำนวนเรือที่ถูกตรึงไว้เพิ่มขึ้นตลอดช่วงความขัดแย้ง:

• ช่วงต้นของวิกฤต (มีนาคม): มีรายงานเรือประมาณ 150 ลำติดค้างอยู่ที่ช่องแคบ
• ปลายเดือนเมษายน: ตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็นเรือประมาณ 2,000 ลำ ที่ถูกตรึงไว้ทั่วอ่าวเปอร์เซีย (Persian Gulf)
• ต้นเดือนมิถุนายน: เรือบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ประมาณ 100 ลำยังคงติดอยู่ในอ่าวอาหรับ (Arabian Gulf) โดยเฉพาะ
• กลางเดือนมิถุนายน: เจ้าหน้าที่ระดับสูงของสหรัฐฯ อ้างถึงเรือมากกว่า 1,550 ลำ พร้อมลูกเรือประมาณ 22,500 คน ภายในอ่าวเปอร์เซียที่รอการเคลียร์เส้นทาง

การคาดการณ์ของผู้เชี่ยวชาญสำหรับการกลับสู่ระดับการจราจรก่อนวันที่ 28 กุมภาพันธ์

• เอลปาอิส (El País) อ้างอิงผู้เชี่ยวชาญอุตสาหกรรมเดินเรือ: 'กว่าจะกลับมามีระดับการจราจรก่อนสงครามในช่องแคบฮอร์มุซได้ก็คงไม่ก่อนสิ้นปีนี้' ปัจจัยที่อ้างถึง ได้แก่ การกวาดทุ่นระเบิด โครงสร้างพื้นฐานท่าเรือที่เสียหาย ห่วงโซ่อุปทานที่ขาดสะบั้น และการส่งลูกเรือกลับประเทศ
• S&P Global / กลุ่มการเดินเรือ (18 มิถุนายน): การจราจรปกติต้องกำจัดทุ่นระเบิด ฟื้นฟูแผนแบ่งเส้นทางจราจร และมีกฎการเดินเรือที่ประสานงานกัน ซึ่งทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์ถึงหลายเดือน
• ช่วงความเห็นพ้องต้องกัน: การกลับมาแบบเป็นระยะจะเริ่มใน 1–2 เดือน (การเดินเรือแบบจำกัดในขบวนคุ้มกัน) โดยจะ กลับสู่สภาวะปกติเต็มรูปแบบภายในปลายไตรมาสที่ 4 ของปี 2026 หรือต้นไตรมาสที่ 1 ของปี 2027 ซึ่งก็คือประมาณ 6–7 เดือนนับจากวันลงนาม

องค์กรเดินเรือชั้นนำ ได้แก่ BIMCO, ICS, INTERTANKO และ INTERCARGO ระบุเมื่อวันที่ 18 มิถุนายนว่าการจราจรจะกลับสู่ภาวะปกติก็ต่อเมื่อทุ่นระเบิดถูกกำจัดและเส้นทางดั้งเดิมได้รับการฟื้นฟูเท่านั้น พร้อมเรียกร้องให้มีความชัดเจนเกี่ยวกับกฎการเดินเรือ เจ้าของเรือยังคงใช้ความระมัดระวังอย่างมาก ถูกขัดขวางด้วยค่าเบี้ยประกันสงครามที่สูงและการไม่มีสนธิสัญญาที่เป็นทางการและตรวจสอบได้ เรือรบสหรัฐฯ เริ่มปฏิบัติการกวาดทุ่นระเบิดระยะใหม่เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน แต่เรือพาณิชย์ยังไม่ตามรอย

ระยะเวลากวาดทุ่นระเบิดมีความแตกต่างกันถึง 140 วัน

มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างการประมาณการของอุตสาหกรรมเดินเรือและของกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ (เพนตากอน):

ช่องว่าง 140 วันระหว่างตัวเลขของอุตสาหกรรมและเพนตากอนแสดงถึงต้นทุนที่มหาศาลสำหรับเศรษฐกิจในภูมิภาค โดยคาดว่าซาอุดีอาระเบียเพียงประเทศเดียวจะสูญเสีย 2.7–3 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ

ค่าประกันภัยความเสี่ยงสงครามยังคงใกล้ระดับวิกฤต

ค่าประกันภัยเป็น 'การปิดล้อมที่มองไม่เห็น' ซึ่งทำให้เรือจำนวนมากยังคงจอดทอดสมอ:

• ค่าพื้นฐานก่อนวันที่ 28 กุมภาพันธ์: ประมาณ 0.025% ของมูลค่าตัวเรือต่อเที่ยว (ประมาณ 20,000–25,000 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับเรือบรรทุกน้ำมันทั่วไป)
• ช่วงความขัดแย้ง (จุดสูงสุด): ค่าเบี้ยประกันสงครามพุ่งสูงถึง 3–10% ของมูลค่าตัวเรือต่อเที่ยว ซึ่งเพิ่มขึ้น 1,100–3,900% คิดเป็น 4–14 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อการเดินเรือหนึ่งครั้ง
• ณ กลางเดือนมิถุนายน 2026: ค่าเบี้ยประกันยังคงอยู่ใกล้ระดับสูงเหล่านี้ แม้จะอยู่ในกรอบการคุ้มกันทางเรือหรือบันทึกความเข้าใจ แต่บริษัทประกันก็ยังไม่ลดอัตราลงอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากภัยคุกคามจากทุ่นระเบิดและความเสี่ยงจากการระเบิดโดยไม่ตั้งใจยังคงมีอยู่

ปัญหาเรือและลูกเรือนับพันลำที่ติดค้าง

จำนวนเรือที่ถูกตรึงไว้เพิ่มขึ้นตลอดช่วงความขัดแย้ง:

• ช่วงต้นของวิกฤต (มีนาคม): มีรายงานเรือประมาณ 150 ลำติดค้างอยู่ที่ช่องแคบ
• ปลายเดือนเมษายน: ตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็นเรือประมาณ 2,000 ลำ ที่ถูกตรึงไว้ทั่วอ่าวเปอร์เซีย (Persian Gulf)
• ต้นเดือนมิถุนายน: เรือบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ประมาณ 100 ลำยังคงติดอยู่ในอ่าวอาหรับ (Arabian Gulf) โดยเฉพาะ
• กลางเดือนมิถุนายน: เจ้าหน้าที่ระดับสูงของสหรัฐฯ อ้างถึงเรือมากกว่า 1,550 ลำ พร้อมลูกเรือประมาณ 22,500 คน ภายในอ่าวเปอร์เซียที่รอการเคลียร์เส้นทาง

การคาดการณ์ของผู้เชี่ยวชาญสำหรับการกลับสู่ระดับการจราจรก่อนวันที่ 28 กุมภาพันธ์

• เอลปาอิส (El País) อ้างอิงผู้เชี่ยวชาญอุตสาหกรรมเดินเรือ: 'กว่าจะกลับมามีระดับการจราจรก่อนสงครามในช่องแคบฮอร์มุซได้ก็คงไม่ก่อนสิ้นปีนี้' ปัจจัยที่อ้างถึง ได้แก่ การกวาดทุ่นระเบิด โครงสร้างพื้นฐานท่าเรือที่เสียหาย ห่วงโซ่อุปทานที่ขาดสะบั้น และการส่งลูกเรือกลับประเทศ
• S&P Global / กลุ่มการเดินเรือ (18 มิถุนายน): การจราจรปกติต้องกำจัดทุ่นระเบิด ฟื้นฟูแผนแบ่งเส้นทางจราจร และมีกฎการเดินเรือที่ประสานงานกัน ซึ่งทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์ถึงหลายเดือน
• ช่วงความเห็นพ้องต้องกัน: การกลับมาแบบเป็นระยะจะเริ่มใน 1–2 เดือน (การเดินเรือแบบจำกัดในขบวนคุ้มกัน) โดยจะ กลับสู่สภาวะปกติเต็มรูปแบบภายในปลายไตรมาสที่ 4 ของปี 2026 หรือต้นไตรมาสที่ 1 ของปี 2027 ซึ่งก็คือประมาณ 6–7 เดือนนับจากวันลงนาม