คำตอบการวิจัย
ประเด็นสำคัญ การวิเคราะห์ข้อมูล 14 ปี จากกล้อง 'จันทรา' ของ NASA พบว่าประมาณครึ่งหนึ่ง จาก 22 ซากซูเปอร์โนวา ในกาแล็กซี M83 (ไกลออกไป 15 ล้านปีแสง) มีความสว่างของรังสีเอกซ์ 'กระพริบ' อย่างรุนแรง ซึ่งขัดแย้งกับความเชื่อเดิมที่ว่าพว... พฤติกรรม 'ผีดิบ' นี้ มีคำอธิบายที่ดีที่สุดคือ 'การดูดกลืนสสารจากดาวฤกษ์คู่หูที่ยังเหลือรอด' ซึ่งป้อนสสารให้กับหลุมดำ หรือดาวนิวตรอนที่เกิดจากการระเบิด หรือเป็นกระบวนการ 'รีไซเคิลจักรวาล' ที่วัตถุอัดแน่นหนาแน่นสูงดูดเอ... การค้นพบอีกกรณีคือ การทำงานร่วมกันของกล้องจันทราและ XMM Newton ของ ESA ตรวจพบคลื่นระเบิดอายุเพียง 1,700 ปี ที่กำลังขยายตัวด้วยความเร็วราว 3.2 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง ใกล้กับหลุมดำมวลมหาศาลใจกลางทางช้างเผือก ซึ่งอาจเป็น... What did astronomers discover using NASA's Chandra X-ray Observatory about supernova remnants in the nearby galaxy Messier 83 (M83), what ex An artist's concept of a supernova remnant in M83 whose X-ray brightness defies expectations, likely due to a surviving companion star feeding a black hole. Credit: AI-generated image from GPT Image 1.5. AI พรอมต์ Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: What did astronomers discover using NASA's Chandra X-ray Observatory about supernova remnants in the nearby galaxy Messier 83 (M83), what ex. Article summary: Here are the findings, based on two separate studies published in *The Astrophysical Journal* in June 2026.. Topic tags: general, government, education, academic, general web. Reference image context from search candidates: Reference image 1: visual subject "A composite image, Messier 83, or M83, shows a galaxy with a spiral structure, viewed straight on. At the center is a brilliant white and yellow pool of light. From that light, spi" source context "Instagram" Reference image 2: visual subject "At the center is a brilliant white and yellow pool of light. When astronomers pointed NASA’s Chandra at nearby galaxy M83, the last thing they expected to find was a
openai.com เป็นเวลาหลายทศวรรษที่ตำราดาราศาสตร์สอนว่า 'ซากของดาวที่ระเบิดแล้ว' หรือ ซากซูเปอร์โนวา จะค่อยๆ เย็นตัวลงและจางหายไปอย่างช้าๆ และคาดเดาได้ในช่วงเวลาหลายพันปี แต่งานวิจัยที่ใช้ข้อมูลย้อนหลังจากหอสังเกตการณ์รังสีเอกซ์จันทรา (Chandra X-ray Observatory) ของ NASA ซึ่งใช้เวลาวิเคราะห์อย่างละเอียดยาวนานถึง 14 ปี ได้เผยให้เห็นความจริงที่แสนจะอลหม่านกว่านั้นมาก ในกาแล็กซีชนิดก้นหอยที่อยู่ใกล้เคียงอย่าง Messier 83 (M83) นั้น ประชากรของซากซูเปอร์โนวากำลังปฏิเสธที่จะจางหายไปเงียบๆ แต่กลับมีอาการ 'กระพริบ' เปลี่ยนแปลงความสว่างในย่านรังสีเอกซ์อย่างรุนแรงในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ปี
ดอกไม้ไฟใต้ทะเลลึกใน M83
เพื่อสร้างเส้นฐานวิวัฒนาการของซากซูเปอร์โนวา นักดาราศาสตร์ได้หันกล้องจันทราไปยัง M83 กาแล็กซีรูปก้นหอยที่หันด้านตรงเข้าหาเรา ซึ่งสวยงามตระการตาและอยู่ห่างออกไปประมาณ 15 ล้านปีแสง ตลอดการสังเกตการณ์ต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2000 ถึงปี 2014 ประมาณครึ่งหนึ่งของแหล่งกำเนิดเหล่านั้นแสดงการเปลี่ยนแปลงความสว่างของรังสีเอกซ์อย่างมีนัยสำคัญและคาดไม่ถึง
คนยังถาม คำตอบสั้น ๆ สำหรับ "ซากดาวที่ 'ไม่ตาย': จันทราพบซูเปอร์โนวาครึ่งหนึ่งในกาแล็กซี M83 สว่างวาบไม่หยุด ท้าทายตำราดาราศาสตร์" คืออะไร การวิเคราะห์ข้อมูล 14 ปี จากกล้อง 'จันทรา' ของ NASA พบว่าประมาณครึ่งหนึ่ง จาก 22 ซากซูเปอร์โนวา ในกาแล็กซี M83 (ไกลออกไป 15 ล้านปีแสง) มีความสว่างของรังสีเอกซ์ 'กระพริบ' อย่างรุนแรง ซึ่งขัดแย้งกับความเชื่อเดิมที่ว่าพว...
ประเด็นสำคัญที่ต้องตรวจสอบก่อนคืออะไร? การวิเคราะห์ข้อมูล 14 ปี จากกล้อง 'จันทรา' ของ NASA พบว่าประมาณครึ่งหนึ่ง จาก 22 ซากซูเปอร์โนวา ในกาแล็กซี M83 (ไกลออกไป 15 ล้านปีแสง) มีความสว่างของรังสีเอกซ์ 'กระพริบ' อย่างรุนแรง ซึ่งขัดแย้งกับความเชื่อเดิมที่ว่าพว... พฤติกรรม 'ผีดิบ' นี้ มีคำอธิบายที่ดีที่สุดคือ 'การดูดกลืนสสารจากดาวฤกษ์คู่หูที่ยังเหลือรอด' ซึ่งป้อนสสารให้กับหลุมดำ หรือดาวนิวตรอนที่เกิดจากการระเบิด หรือเป็นกระบวนการ 'รีไซเคิลจักรวาล' ที่วัตถุอัดแน่นหนาแน่นสูงดูดเอ...
ฉันควรทำอย่างไรต่อไปในทางปฏิบัติ? การค้นพบอีกกรณีคือ การทำงานร่วมกันของกล้องจันทราและ XMM Newton ของ ESA ตรวจพบคลื่นระเบิดอายุเพียง 1,700 ปี ที่กำลังขยายตัวด้วยความเร็วราว 3.2 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง ใกล้กับหลุมดำมวลมหาศาลใจกลางทางช้างเผือก ซึ่งอาจเป็น...
คำตอบการวิจัย
ประเด็นสำคัญ การวิเคราะห์ข้อมูล 14 ปี จากกล้อง 'จันทรา' ของ NASA พบว่าประมาณครึ่งหนึ่ง จาก 22 ซากซูเปอร์โนวา ในกาแล็กซี M83 (ไกลออกไป 15 ล้านปีแสง) มีความสว่างของรังสีเอกซ์ 'กระพริบ' อย่างรุนแรง ซึ่งขัดแย้งกับความเชื่อเดิมที่ว่าพว... พฤติกรรม 'ผีดิบ' นี้ มีคำอธิบายที่ดีที่สุดคือ 'การดูดกลืนสสารจากดาวฤกษ์คู่หูที่ยังเหลือรอด' ซึ่งป้อนสสารให้กับหลุมดำ หรือดาวนิวตรอนที่เกิดจากการระเบิด หรือเป็นกระบวนการ 'รีไซเคิลจักรวาล' ที่วัตถุอัดแน่นหนาแน่นสูงดูดเอ... การค้นพบอีกกรณีคือ การทำงานร่วมกันของกล้องจันทราและ XMM Newton ของ ESA ตรวจพบคลื่นระเบิดอายุเพียง 1,700 ปี ที่กำลังขยายตัวด้วยความเร็วราว 3.2 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง ใกล้กับหลุมดำมวลมหาศาลใจกลางทางช้างเผือก ซึ่งอาจเป็น... What did astronomers discover using NASA's Chandra X-ray Observatory about supernova remnants in the nearby galaxy Messier 83 (M83), what ex An artist's concept of a supernova remnant in M83 whose X-ray brightness defies expectations, likely due to a surviving companion star feeding a black hole. Credit: AI-generated image from GPT Image 1.5. AI พรอมต์ Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: What did astronomers discover using NASA's Chandra X-ray Observatory about supernova remnants in the nearby galaxy Messier 83 (M83), what ex. Article summary: Here are the findings, based on two separate studies published in *The Astrophysical Journal* in June 2026.. Topic tags: general, government, education, academic, general web. Reference image context from search candidates: Reference image 1: visual subject "A composite image, Messier 83, or M83, shows a galaxy with a spiral structure, viewed straight on. At the center is a brilliant white and yellow pool of light. From that light, spi" source context "Instagram" Reference image 2: visual subject "At the center is a brilliant white and yellow pool of light. When astronomers pointed NASA’s Chandra at nearby galaxy M83, the last thing they expected to find was a
openai.com เป็นเวลาหลายทศวรรษที่ตำราดาราศาสตร์สอนว่า 'ซากของดาวที่ระเบิดแล้ว' หรือ ซากซูเปอร์โนวา จะค่อยๆ เย็นตัวลงและจางหายไปอย่างช้าๆ และคาดเดาได้ในช่วงเวลาหลายพันปี แต่งานวิจัยที่ใช้ข้อมูลย้อนหลังจากหอสังเกตการณ์รังสีเอกซ์จันทรา (Chandra X-ray Observatory) ของ NASA ซึ่งใช้เวลาวิเคราะห์อย่างละเอียดยาวนานถึง 14 ปี ได้เผยให้เห็นความจริงที่แสนจะอลหม่านกว่านั้นมาก ในกาแล็กซีชนิดก้นหอยที่อยู่ใกล้เคียงอย่าง Messier 83 (M83) นั้น ประชากรของซากซูเปอร์โนวากำลังปฏิเสธที่จะจางหายไปเงียบๆ แต่กลับมีอาการ 'กระพริบ' เปลี่ยนแปลงความสว่างในย่านรังสีเอกซ์อย่างรุนแรงในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ปี
ดอกไม้ไฟใต้ทะเลลึกใน M83
เพื่อสร้างเส้นฐานวิวัฒนาการของซากซูเปอร์โนวา นักดาราศาสตร์ได้หันกล้องจันทราไปยัง M83 กาแล็กซีรูปก้นหอยที่หันด้านตรงเข้าหาเรา ซึ่งสวยงามตระการตาและอยู่ห่างออกไปประมาณ 15 ล้านปีแสง ตลอดการสังเกตการณ์ต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2000 ถึงปี 2014 ประมาณครึ่งหนึ่งของแหล่งกำเนิดเหล่านั้นแสดงการเปลี่ยนแปลงความสว่างของรังสีเอกซ์อย่างมีนัยสำคัญและคาดไม่ถึง
คนยังถาม คำตอบสั้น ๆ สำหรับ "ซากดาวที่ 'ไม่ตาย': จันทราพบซูเปอร์โนวาครึ่งหนึ่งในกาแล็กซี M83 สว่างวาบไม่หยุด ท้าทายตำราดาราศาสตร์" คืออะไร การวิเคราะห์ข้อมูล 14 ปี จากกล้อง 'จันทรา' ของ NASA พบว่าประมาณครึ่งหนึ่ง จาก 22 ซากซูเปอร์โนวา ในกาแล็กซี M83 (ไกลออกไป 15 ล้านปีแสง) มีความสว่างของรังสีเอกซ์ 'กระพริบ' อย่างรุนแรง ซึ่งขัดแย้งกับความเชื่อเดิมที่ว่าพว...
ประเด็นสำคัญที่ต้องตรวจสอบก่อนคืออะไร? การวิเคราะห์ข้อมูล 14 ปี จากกล้อง 'จันทรา' ของ NASA พบว่าประมาณครึ่งหนึ่ง จาก 22 ซากซูเปอร์โนวา ในกาแล็กซี M83 (ไกลออกไป 15 ล้านปีแสง) มีความสว่างของรังสีเอกซ์ 'กระพริบ' อย่างรุนแรง ซึ่งขัดแย้งกับความเชื่อเดิมที่ว่าพว... พฤติกรรม 'ผีดิบ' นี้ มีคำอธิบายที่ดีที่สุดคือ 'การดูดกลืนสสารจากดาวฤกษ์คู่หูที่ยังเหลือรอด' ซึ่งป้อนสสารให้กับหลุมดำ หรือดาวนิวตรอนที่เกิดจากการระเบิด หรือเป็นกระบวนการ 'รีไซเคิลจักรวาล' ที่วัตถุอัดแน่นหนาแน่นสูงดูดเอ...
ฉันควรทำอย่างไรต่อไปในทางปฏิบัติ? การค้นพบอีกกรณีคือ การทำงานร่วมกันของกล้องจันทราและ XMM Newton ของ ESA ตรวจพบคลื่นระเบิดอายุเพียง 1,700 ปี ที่กำลังขยายตัวด้วยความเร็วราว 3.2 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง ใกล้กับหลุมดำมวลมหาศาลใจกลางทางช้างเผือก ซึ่งอาจเป็น...
"เรารู้ว่าแหล่งกำเนิดรังสีเอกซ์แต่ละแหล่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรุนแรง แต่การที่เราพบว่ามีซากซูเปอร์โนวาจำนวนมากขนาดนี้เป็นแบบนั้น มันทำให้เราประหลาดใจจริงๆ" Andrea Prestwich นักดาราศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งอเมริกา (Catholic University of America) และผู้ร่วมเขียนงานวิจัยที่ตีพิมพ์ใน The Astrophysical Journal กล่าว
สัดส่วนที่สูงนี้—ประมาณ 11 ใน 22—คือสิ่งที่ทำให้การค้นพบนี้สร้างความปั่นป่วนให้กับวงการ มันไม่ใช่แค่วัตถุประหลาดเพียงชิ้นเดียวที่ทำผิดกฎ แต่เป็นพฤติกรรมที่แพร่หลายซึ่งบีบบังคับให้ต้องทบทวนแบบจำลองวิวัฒนาการมาตรฐานของซากดาวฤกษ์ใหม่ทั้งหมด
ทำไมดาวที่ 'ตายแล้ว' ถึงยังคงลุกวาบได้อีก? ทีมวิจัยได้ระบุกลไกหลักสองอย่างซึ่งอาจเกิดขึ้นพร้อมกัน เพื่ออธิบายการกระพริบที่ดูเอาแน่นอนไม่ได้ของรังสีเอกซ์นี้
1. ดาวฤกษ์คู่หูผู้รอดชีวิต คำอธิบายที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุดคือ ซากซูเปอร์โนวาเหล่านี้หลายแห่งมี 'ผู้รอดชีวิต' อาศัยอยู่ด้วย ดาวฤกษ์มวลมากส่วนใหญ่ดำรงอยู่ในระบบดาวคู่ เมื่อดาวฤกษ์ที่มีมวลมากกว่าระเบิดเป็นซูเปอร์โนวา มันอาจทิ้งหลุมดำหรือดาวนิวตรอนไว้เบื้องหลัง หากดาวคู่หูของมันรอดชีวิตจากหายนะครั้งนั้นมาได้ มันอาจถูกขังอยู่ในวงโคจรที่ใกล้ชิดกับวัตถุอัดแน่นดวงใหม่ แรงโน้มถ่วงมหาศาลของหลุมดำหรือดาวนิวตรอนก็จะเริ่มดึงสสารจากพื้นผิวของดาวคู่หู กระบวนการนี้เรียกว่า 'การพอกพูนมวล' (accretion) ซึ่งจะทำให้แก๊สที่ตกลงไปถูกทำให้ร้อนจนมีอุณหภูมิหลายล้านองศา ก่อให้เกิดการแผ่รังสีเอกซ์ที่ทรงพลังและแปรผันได้ โดยขึ้นอยู่กับอัตราการพอกพูนมวลเป็นหลัก
2. การรีไซเคิลแห่งจักรวาล: การพอกพูนมวลแบบย้อนกลับ อีกสถานการณ์หนึ่งกลับด้านที่มาของสสาร แทนที่จะไปขโมยก๊าซจากดาวฤกษ์คู่หู วัตถุอัดแน่นที่ใจกลางอาจกำลัง 'รีไซเคิล' เศษซากของตัวเอง Roy Kilgard นักดาราศาสตร์ผู้ร่วมเขียนงานวิจัย ได้อธิบายถึงความเป็นไปได้นี้ว่า เป็นเศษซากจากการระเบิดที่ตกลงกลับไปยังวัตถุที่การระเบิดซูเปอร์โนวาได้สร้างขึ้นมา
อย่างน้อยก็มีซากหนึ่งในกลุ่มตัวอย่างคือ SN 1957D ที่มีคำอธิบายที่เรียบง่ายกว่า มันถูกพบเห็นครั้งแรกเมื่อเกือบ 70 ปีที่แล้ว การสว่างขึ้นของรังสีเอกซ์ของมันน่าจะเกิดจากเศษซากที่ถูกดีดออกมาด้วยความเร็วสูง พุ่งเข้าชนสสารระหว่างดวงดาวที่อยู่โดยรอบ และเปลี่ยนพลังงานจลน์ให้กลายเป็นความร้อน
ปรากฏการณ์การแปรผันของซากดาวในระยะยาวนี้อาจไม่ได้จำกัดอยู่แค่ M83 การสำรวจติดตามผลเบื้องต้นของกาแล็กซีน้ำวน (Whirlpool Galaxy หรือ M51) ได้เผยให้เห็นประชากรของซากที่แปรผันในลักษณะเดียวกัน ซึ่งบ่งชี้ว่าพฤติกรรมนี้ อาจเป็นลักษณะทั่วไปที่ถูกมองข้ามมาก่อนหน้านี้ของกาแล็กซีที่มีการก่อตัวของดาวฤกษ์
ประทัดดอกใหม่ใกล้หลุมดำใจกลางทางช้างเผือก ในการสืบสวนอีกกรณีหนึ่งที่แยกออกมา ทีมนักดาราศาสตร์อีกทีมได้เล็งกล้องทั้งจันทราและดาวเทียม XMM-Newton ขององค์การอวกาศยุโรป (ESA) ไปยังใจกลางอันปั่นป่วนของกาแล็กซีเราเอง เป้าหมายของพวกเขาคือ ย่านดาวเกิด แซจิทาเรียส ซี (Sagittarius C หรือ Sgr C) ซึ่งเป็นบริเวณก่อตัวของดาวฤกษ์ที่หนาแน่น และอยู่ห่างจากโลกเพียง 26,000 ปีแสง — ในเชิงจักรวาลวิทยาถือว่าเป็นเพื่อนบ้านใกล้ชิดของหลุมดำมวลมหาศาล แซจิทาเรียส เอ* (Sagittarius A*)
การค้นพบนี้เกิดขึ้นได้ด้วยการผสมผสานมุมมองรังสีเอกซ์ความละเอียดสูงของจันทราและ XMM-Newton เข้ากับข้อมูลคลื่นวิทยุเสริมจากกล้องโทรทรรศน์อาร์เรย์ MeerKAT ในแอฟริกาใต้ และข้อมูลเชิงแสงจากการสำรวจ Pan-STARRS
"เรารู้ว่าแหล่งกำเนิดรังสีเอกซ์แต่ละแหล่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรุนแรง แต่การที่เราพบว่ามีซากซูเปอร์โนวาจำนวนมากขนาดนี้เป็นแบบนั้น มันทำให้เราประหลาดใจจริงๆ" Andrea Prestwich นักดาราศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งอเมริกา (Catholic University of America) และผู้ร่วมเขียนงานวิจัยที่ตีพิมพ์ใน The Astrophysical Journal กล่าว
สัดส่วนที่สูงนี้—ประมาณ 11 ใน 22—คือสิ่งที่ทำให้การค้นพบนี้สร้างความปั่นป่วนให้กับวงการ มันไม่ใช่แค่วัตถุประหลาดเพียงชิ้นเดียวที่ทำผิดกฎ แต่เป็นพฤติกรรมที่แพร่หลายซึ่งบีบบังคับให้ต้องทบทวนแบบจำลองวิวัฒนาการมาตรฐานของซากดาวฤกษ์ใหม่ทั้งหมด
ทำไมดาวที่ 'ตายแล้ว' ถึงยังคงลุกวาบได้อีก? ทีมวิจัยได้ระบุกลไกหลักสองอย่างซึ่งอาจเกิดขึ้นพร้อมกัน เพื่ออธิบายการกระพริบที่ดูเอาแน่นอนไม่ได้ของรังสีเอกซ์นี้
1. ดาวฤกษ์คู่หูผู้รอดชีวิต คำอธิบายที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุดคือ ซากซูเปอร์โนวาเหล่านี้หลายแห่งมี 'ผู้รอดชีวิต' อาศัยอยู่ด้วย ดาวฤกษ์มวลมากส่วนใหญ่ดำรงอยู่ในระบบดาวคู่ เมื่อดาวฤกษ์ที่มีมวลมากกว่าระเบิดเป็นซูเปอร์โนวา มันอาจทิ้งหลุมดำหรือดาวนิวตรอนไว้เบื้องหลัง หากดาวคู่หูของมันรอดชีวิตจากหายนะครั้งนั้นมาได้ มันอาจถูกขังอยู่ในวงโคจรที่ใกล้ชิดกับวัตถุอัดแน่นดวงใหม่ แรงโน้มถ่วงมหาศาลของหลุมดำหรือดาวนิวตรอนก็จะเริ่มดึงสสารจากพื้นผิวของดาวคู่หู กระบวนการนี้เรียกว่า 'การพอกพูนมวล' (accretion) ซึ่งจะทำให้แก๊สที่ตกลงไปถูกทำให้ร้อนจนมีอุณหภูมิหลายล้านองศา ก่อให้เกิดการแผ่รังสีเอกซ์ที่ทรงพลังและแปรผันได้ โดยขึ้นอยู่กับอัตราการพอกพูนมวลเป็นหลัก
2. การรีไซเคิลแห่งจักรวาล: การพอกพูนมวลแบบย้อนกลับ อีกสถานการณ์หนึ่งกลับด้านที่มาของสสาร แทนที่จะไปขโมยก๊าซจากดาวฤกษ์คู่หู วัตถุอัดแน่นที่ใจกลางอาจกำลัง 'รีไซเคิล' เศษซากของตัวเอง Roy Kilgard นักดาราศาสตร์ผู้ร่วมเขียนงานวิจัย ได้อธิบายถึงความเป็นไปได้นี้ว่า เป็นเศษซากจากการระเบิดที่ตกลงกลับไปยังวัตถุที่การระเบิดซูเปอร์โนวาได้สร้างขึ้นมา
อย่างน้อยก็มีซากหนึ่งในกลุ่มตัวอย่างคือ SN 1957D ที่มีคำอธิบายที่เรียบง่ายกว่า มันถูกพบเห็นครั้งแรกเมื่อเกือบ 70 ปีที่แล้ว การสว่างขึ้นของรังสีเอกซ์ของมันน่าจะเกิดจากเศษซากที่ถูกดีดออกมาด้วยความเร็วสูง พุ่งเข้าชนสสารระหว่างดวงดาวที่อยู่โดยรอบ และเปลี่ยนพลังงานจลน์ให้กลายเป็นความร้อน
ปรากฏการณ์การแปรผันของซากดาวในระยะยาวนี้อาจไม่ได้จำกัดอยู่แค่ M83 การสำรวจติดตามผลเบื้องต้นของกาแล็กซีน้ำวน (Whirlpool Galaxy หรือ M51) ได้เผยให้เห็นประชากรของซากที่แปรผันในลักษณะเดียวกัน ซึ่งบ่งชี้ว่าพฤติกรรมนี้ อาจเป็นลักษณะทั่วไปที่ถูกมองข้ามมาก่อนหน้านี้ของกาแล็กซีที่มีการก่อตัวของดาวฤกษ์
ประทัดดอกใหม่ใกล้หลุมดำใจกลางทางช้างเผือก ในการสืบสวนอีกกรณีหนึ่งที่แยกออกมา ทีมนักดาราศาสตร์อีกทีมได้เล็งกล้องทั้งจันทราและดาวเทียม XMM-Newton ขององค์การอวกาศยุโรป (ESA) ไปยังใจกลางอันปั่นป่วนของกาแล็กซีเราเอง เป้าหมายของพวกเขาคือ ย่านดาวเกิด แซจิทาเรียส ซี (Sagittarius C หรือ Sgr C) ซึ่งเป็นบริเวณก่อตัวของดาวฤกษ์ที่หนาแน่น และอยู่ห่างจากโลกเพียง 26,000 ปีแสง — ในเชิงจักรวาลวิทยาถือว่าเป็นเพื่อนบ้านใกล้ชิดของหลุมดำมวลมหาศาล แซจิทาเรียส เอ* (Sagittarius A*)
การค้นพบนี้เกิดขึ้นได้ด้วยการผสมผสานมุมมองรังสีเอกซ์ความละเอียดสูงของจันทราและ XMM-Newton เข้ากับข้อมูลคลื่นวิทยุเสริมจากกล้องโทรทรรศน์อาร์เรย์ MeerKAT ในแอฟริกาใต้ และข้อมูลเชิงแสงจากการสำรวจ Pan-STARRS
