โพรโทคอลการทดลองทางคลินิกชิ้นหนึ่งให้ข้อสังเกตว่า เมื่อเด็กอายุประมาณ 6 ขวบ พื้นผิวด้านบดเคี้ยวของฟันกรามแท้ซี่แรกจะเปราะบางต่อการเกิดฟันผุเป็นพิเศษ
การศึกษาตามรุ่นย้อนหลัง (retrospective cohort study) นาน 7 ปี ได้ประเมินปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดรอยโรคฟันผุใน ฟันกรามแท้ซี่แรก หลังฟันขึ้นโดยเฉพาะ ซึ่งสะท้อนความสำคัญทางคลินิกของฟันกลุ่มนี้ในงานวิจัยเรื่องความเสี่ยงฟันผุ
หากต้องการข้อความระบุอย่างตรงไปตรงมาที่ทันสมัย: ใช้งานวิจัยปี 2023 เรื่อง Dental Caries in Permanent First Molar and Its Association with Carious Primary Second Molar ซึ่งระบุว่าฟันกรามแท้ซี่แรกคือฟันที่อ่อนแอต่อโรคฟันผุมากที่สุด
หากต้องการรายงานที่มีการติดตามทางยาวและเกี่ยวข้องกับการทำนายฟันผุที่แข็งแรงขึ้น (แต่ไม่ได้ระบุเจาะจงว่า "ฟันซี่ไหนเสี่ยงสูงสุด"): ใช้งานของ Li Y, Wang W. Predicting caries in permanent teeth from caries in primary teeth: an eight-year cohort study. Journal of Dental Research. 2002;81(8):561–566
หลักฐานจากแหล่งข้อมูลที่มีอยู่ไม่เพียงพอที่จะระบุเจาะจงว่ากระดาษวิชาการ "สุดคลาสสิก" เพียงชิ้นเดียวที่ค้นพบเป็นครั้งแรกว่าฟันกรามแท้ซี่แรกเสี่ยงต่อฟันผุสูงสุด
หลักฐานต่าง ๆ สนับสนุนข้อสรุปที่ว่า ฟันกรามแท้ซี่แรก (ในฐานะกลุ่มฟัน) ไม่ใช่หมายเลขฟันสากลซี่ใดซี่หนึ่ง จัดเป็นกลุ่มฟันที่เสี่ยงต่อการเกิดฟันผุมากที่สุด
Comments
0 comments