ในทางกลับกัน งานวิจัยอีกชิ้นให้ภาพที่ละเอียดขึ้นสำหรับการออกแบบแผนการรักษา
จากหลักฐานทั้งหมด สามารถสรุปเป็นโปรโตคอลทางคลินิกที่แบ่งเป็น 3 ระยะชัดเจน ดังนี้
ขั้นตอนนี้มีความสำคัญที่สุดเพื่อระบุฟันที่มีความเสี่ยงก่อนเริ่มการรักษา
การติดตามอาการระหว่างการรักษาอย่างสม่ำเสมอคือหัวใจสำคัญของการป้องกัน
เมื่อการจัดฟันสิ้นสุดลง การประเมินซ้ำจะช่วยยืนยันผลลัพธ์ระยะยาว
ข้อถกเถียงในงานวิจัยอาจทำให้สับสน แต่การตีความที่ถูกต้องและเป็นประโยชน์ที่สุดในทางคลินิกคือ :
“โดยตัวของมันเองแล้ว แรงจัดฟันตามปกติไม่ใช่สาเหตุของเนื้อเยื่อในโพรงประสาทฟันตาย แต่การรักษาทางทันตกรรมจัดฟันสามารถเกิดขึ้นร่วมกับหรือเผยให้เห็นภาวะฟันตายในฟันที่มีประวัติการบาดเจ็บหรือมีปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ซ่อนอยู่ก่อนแล้ว”
ดังนั้น การซักประวัติและตรวจคัดกรองก่อนการรักษาอย่างละเอียด ร่วมกับการเฝ้าระวังฟันกลุ่มเสี่ยงเป็นพิเศษ คือกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จในการจัดฟันอย่างปลอดภัย