เมื่อโลกแบกต้นทุนป่าที่หายไป เพื่อแลกกับแร่ธาตุแห่งอนาคต

งานวิจัยขนาดใหญ่ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Nature เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2026 ได้เปิดโปงความจริงที่น่าตกใจว่า การทำเหมืองแร่ระดับอุตสาหกรรมในแอฟริกาเป็นตัวเร่งการตัดไม้ทำลายป่าที่มีลักษณะเป็น 'ตัวคูณ' ทางนิเวศวิทยา โดยพบว่า ทุก 1 เฮกตาร์ของพื้นที่เหมืองที่เปิดใช้งาน จะทำให้ป่าไม้ถูกทำลายเพิ่มขึ้นอีก 34 เฮกตาร์โดยรอบ จากสาธารณูปโภคพื้นฐานที่ตามมา เช่น ถนน บ้านพักคนงาน และพื้นที่เกษตรกรรม

การทำลายล้างนอกพื้นที่ขุดเจาะนี้ใหญ่หลวงกว่าตัวบ่อเหมืองเสียอีก นั่นหมายความว่า รอยเท้าทางนิเวศที่แท้จริงของอุตสาหกรรมเหมืองแร่นั้นถูกประเมินต่ำไปอย่างมหาศาล หากเรายังคงนับแค่เพียงพื้นที่ปากหลุม

ไขข้อค้นพบสำคัญจากงานวิจัย

• ปรากฏการณ์ตัวคูณ (The Multiplier Effect): ระหว่างปี 2001 ถึง 2020 ป่าไม้ในแอฟริกาจำนวน 187,000 เฮกตาร์ถูกเปลี่ยนให้เป็นพื้นที่เหมืองโดยตรง แต่โครงสร้างพื้นฐานที่สร้างขึ้นเพื่อรองรับเหมืองเหล่านั้นกลับทำลายป่าในอัตราที่สูงกว่า 34 เท่าตัว พูดง่ายๆ คือเมื่อคุณเห็นเหมืองหนึ่งแห่ง คุณกำลังมองเห็นแค่ส่วนเล็กๆ ของการทำลายล้างทั้งหมด

• ภาพรวมปัญหาในระดับโลก: จากงานวิจัยร่วมใน Nature Communications เมื่อเดือนธันวาคม 2025 ระบุว่า การตัดไม้ทำลายป่าที่เกิดจากการทำเหมืองทั่วโลกนั้นสูงกว่าที่เคยคาดการณ์กันไว้ 2 ถึง 3 เท่า คิดเป็นพื้นที่ป่าไม้ที่หายไปถึง 19,765 ตารางกิโลเมตร และปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สู่ชั้นบรรยากาศถึง 0.75 เพตะกรัม (Pg CO₂) ที่น่ากังวลคือ กว่าครึ่งหนึ่ง (50.29%) ของการทำลายป่าจำนวนนี้มาจากกิจกรรมเหมืองแร่ที่ไม่ได้อยู่ในระบบบันทึกข้อมูล หรือที่เราอาจเรียกว่า 'เหมืองเถื่อน' นั่นเอง