1. ข้อผิดพลาดด้านกรอบเวลา (Timeframe)
การประเมินของคณะกรรมาธิการฯ พึ่งพาข้อมูลย้อนหลังสามปีเพื่อสรุปว่า Marketplace เป็น “บริการตัวกลางออนไลน์” (Online Intermediation Service) แต่กระบวนการดังกล่าวมองข้ามการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างที่ Meta ดำเนินการเมื่อปลายเดือนกรกฎาคม 2023 นั่นคือการจำกัดจำนวนรายการสินค้าที่ผู้ใช้หนึ่งรายสามารถลงประกาศได้ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลโดยตรงต่อเกณฑ์ที่คณะกรรมาธิการใช้ในการระบุผู้ใช้ที่เป็นธุรกิจบนแพลตฟอร์ม

2. การขาดเหตุผลสนับสนุนที่เพียงพอ
นี่คือข้อผิดพลาดที่เป็นหัวใจสำคัญ ศาลระบุว่าเหตุผลของคณะกรรมาธิการนั้น “เป็นสมมติฐานและไม่สมบูรณ์” ซึ่งทำให้ Meta ไม่สามารถเข้าใจพื้นฐานของการถูกจัดประเภทได้ และยังปิดกั้นไม่ให้ศาล EU ใช้อำนาจในการตรวจสอบ สำนักข่าวรอยเตอร์รายงานคำกล่าวของศาลว่า “คำตัดสินดังกล่าวไม่เป็นไปตามข้อกำหนดในแง่ของการให้เหตุผลสำหรับ Marketplace กล่าวคือ มันไม่เปิดโอกาสให้ Meta เข้าใจเหตุผลในการจัดประเภทให้เป็นบริการแพลตฟอร์มหลักที่เป็นบริการตัวกลางออนไลน์ และไม่เปิดโอกาสให้ศาลของสหภาพยุโรปใช้อำนาจในการทบทวน”

นี่คือการตำหนิอย่างรุนแรงต่อความเข้มงวดด้านขั้นตอนของคณะกรรมาธิการยุโรป ส่งสัญญาณว่าการกำหนดสถานะ Gatekeeper ภายใต้ DMA ไม่สามารถทำบนสมมติฐานได้ แต่ต้องมีการวิเคราะห์ตามข้อเท็จจริงที่เป็นปัจจุบัน ณ เวลาที่ตัดสินใจเท่านั้น

ทำไมชัยชนะของ Marketplace จึงเป็นเพียง “สัญลักษณ์”

แม้จะเป็นชัยชนะทางกฎหมาย แต่ผลกระทบในทางปฏิบัติต่อ Meta นั้นน้อยมาก เพราะก่อนที่ศาลจะมีคำพิพากษานี้นานกว่าหนึ่งปี คณะกรรมาธิการยุโรปได้ถอนสถานะ Gatekeeper ของ Marketplace ไปแล้วเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2025

หลัง Meta ยื่นคำร้องขอให้ยกเลิกสถานะดังกล่าว คณะกรรมาธิการฯ ได้สรุปว่า Marketplace มี “ผู้ใช้ที่เป็นธุรกิจต่อปีน้อยกว่า 10,000 รายในปี 2024” ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ที่จะถูกสันนิษฐานว่าเป็น Gatekeeper ตามกฎหมาย DMA

Meta แก้เกมด้วยการเปลี่ยน Marketplace ให้เป็นบริการแบบผู้บริโภค-ถึง-ผู้บริโภค (C2C) อย่างเต็มรูปแบบ ด้วยการกำจัดผู้ใช้ที่เป็นธุรกิจออกไป ซึ่งเป็นการหลีกเลี่ยงพันธกรณีภายใต้กฎหมาย DMA สำหรับแพลตฟอร์มนั้นๆ ได้อย่างแนบเนียน ดังที่ RTE รายงานว่า การเพิกถอนคำสั่งของศาลในส่วนของ Marketplace จึง “เป็นเพียงสัญลักษณ์ทางการ” เท่านั้น Meta เองก็ออกมายอมรับในเรื่องนี้เช่นกัน

Messenger: ผู้ควบคุมการเข้าถึงที่ไม่สามารถหลีกหนีการนับซ้ำได้

ในทางตรงกันข้าม ศาลทั่วไปพิพากษายืนตามคำตัดสินของคณะกรรมาธิการฯ ในการกำหนดให้ Messenger เป็น Gatekeeper อย่างสมบูรณ์ โดยปัดตกคำอุทธรณ์ของ Meta ทั้งสามประเด็น

Messenger ถูกจัดประเภทเป็นบริการที่แยกต่างหากได้อย่างถูกต้อง
Meta พยายามโต้แย้งว่า Messenger เป็นเพียงฟีเจอร์หนึ่งของ Facebook ไม่ใช่แพลตฟอร์มเดี่ยวๆ แต่ศาลไม่เห็นด้วย โดยพิจารณาว่า Messenger เป็น “บริการสื่อสารระหว่างบุคคลที่ไม่ขึ้นกับหมายเลขโทรศัพท์” (Number-Independent Interpersonal Communications Service) ที่ทำงานในรูปแบบแอปแยกต่างหาก สามารถใช้เป็นอิสระจาก Facebook ได้ และ Meta เองก็ทำการตลาดเครื่องมือสำหรับธุรกิจบน Messenger โดยเฉพาะ

สามารถนับผู้ใช้ซ้ำซ้อนระหว่างบริการได้
ข้อโต้แย้งของ Meta ที่ว่าเกณฑ์เชิงปริมาณใช้ไม่ได้เนื่องจากผู้ใช้ Messenger ซ้อนทับกับผู้ใช้ Facebook ถูกปฏิเสธ ศาลวินิจฉัยว่าเมื่อนับจำนวนผู้ใช้ปลายทาง (End Users) เพื่อเทียบกับเกณฑ์ของ DMA คณะกรรมาธิการฯ ไม่จำเป็นต้องหักลบจำนวนผู้ใช้ที่ทับซ้อนกันออก นี่คือชัยชนะครั้งสำคัญในทางตีความกฎหมายของหน่วยงานบังคับใช้ เพราะมันป้องกันไม่ให้บริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่ที่มีระบบนิเวศขนาดใหญ่ใช้ข้ออ้างเรื่องผู้ใช้ซ้ำซ้อนมาบั่นทอนเกณฑ์ตัวเลขที่เป็นตัวกำหนดสถานะ Gatekeeper

ไม่จำเป็นต้องมีการสอบสวนตลาด
ศาลตัดสินว่า คณะกรรมาธิการฯ ไม่มีข้อผูกมัดที่จะต้องเปิดการสอบสวนตลาดอย่างเป็นทางการก่อนที่จะกำหนดให้ Messenger เป็น Gatekeeper เนื่องจาก Meta ไม่ได้แสดง “ข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนักเพียงพอ” ที่จะ “ตั้งคำถามอย่างชัดเจน” ต่อข้อสันนิษฐานทางกฎหมายภายใต้ DMA นี่เป็นการตอกย้ำความแข็งแกร่งของข้อสันนิษฐานที่สามารถโต้แย้งได้ภายใต้ DMA และเน้นย้ำว่าภาระในการนำเสนอหลักฐานหักล้างในขั้นต้นนั้นตกอยู่กับบริษัทที่ถูกกำหนดสถานะ

นัยสำคัญต่อการบังคับใช้กฎหมาย DMA ในอนาคต

คำตัดสินแบบแยกส่วนนี้เปรียบเสมือนแผนที่นำทางสำหรับการบังคับใช้กฎหมายสำคัญของสหภาพยุโรปในอนาคต

• คำเตือนเรื่องคุณภาพของการกำหนดสถานะ: คำตัดสินเรื่อง Marketplace เป็นการส่งสัญญาณว่าคณะกรรมาธิการฯ ต้องจัดทำบทวิเคราะห์ที่หนักแน่น ทันสมัย และโปร่งใสในขั้นตอนการกำหนดสถานะ การพึ่งพาข้อมูลที่ล้าสมัยและการให้เหตุผลที่คลุมเครือจะไม่ได้รับการยอมรับ คำตัดสินนี้อาจบังคับให้คณะกรรมาธิการฯ ต้องลงทุนทรัพยากรมากขึ้นเพื่อสร้างคำตัดสินที่มีรายละเอียดและมีหลักฐานสนับสนุนเพื่อให้สามารถทนต่อการตรวจสอบของศาลได้
• การยอมรับการแยกส่วนระบบนิเวศ: การที่ศาลเห็นชอบกับการกำหนดสถานะให้ Messenger เป็นการรับรองกลยุทธ์ของคณะกรรมาธิการฯ ที่ต้องการปฏิบัติต่อฟีเจอร์ต่างๆ ภายในระบบนิเวศดิจิทัลขนาดใหญ่ว่าเป็นบริการแพลตฟอร์มหลักที่แยกเป็นเอกเทศ ตรรกะนี้อาจถูกนำไปใช้กับกรณีอื่นๆ ทั่วทั้งอุตสาหกรรม ทำให้ผู้ควบคุมการเข้าถึง (Gatekeeper) ปกป้องบริการเฉพาะที่อยู่ภายใต้แพลตฟอร์มที่ใหญ่กว่าได้ยากขึ้น
• ข้อสันนิษฐานของ DMA ยังคงแข็งแกร่ง: คำตัดสินเรื่อง Messenger แสดงให้เห็นว่าบริษัทต่างๆ เผชิญกับอุปสรรคที่สูงมากในการหลีกเลี่ยงการถูกกำหนดสถานะ หากเข้าเงื่อนไขตามเกณฑ์เชิงปริมาณแล้ว ศาลปฏิเสธข้อโต้แย้งด้านกระบวนการของ Meta ยืนยันว่าข้อสันนิษฐานของ DMA เป็นเครื่องมือที่ทรงพลังสำหรับผู้กำกับดูแล และบริษัทต่างๆ ไม่สามารถถ่วงเวลาโดยอัตโนมัติด้วยการเรียกร้องให้เปิดการสอบสวนตลาดได้
• เส้นทางสำหรับการอุทธรณ์ต่อไป: ทั้งสองฝ่ายสามารถยื่นอุทธรณ์คำตัดสินต่อศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรปได้ (ในประเด็นข้อกฎหมายเท่านั้น) ภายในสองเดือนกับอีกสิบวัน การอุทธรณ์อาจนำไปสู่การชี้แจงให้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่ามาตรฐานในการให้เหตุผลที่จำเป็นในขั้นตอนการกำหนดสถานะ กับในขั้นตอนการปฏิบัติตามกฎหมายนั้นแตกต่างกันอย่างไร ซึ่งเป็นประเด็นที่ยังคงค้างคาในหลักนิติศาสตร์ของ DMA

1. ข้อผิดพลาดด้านกรอบเวลา (Timeframe)
การประเมินของคณะกรรมาธิการฯ พึ่งพาข้อมูลย้อนหลังสามปีเพื่อสรุปว่า Marketplace เป็น “บริการตัวกลางออนไลน์” (Online Intermediation Service) แต่กระบวนการดังกล่าวมองข้ามการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างที่ Meta ดำเนินการเมื่อปลายเดือนกรกฎาคม 2023 นั่นคือการจำกัดจำนวนรายการสินค้าที่ผู้ใช้หนึ่งรายสามารถลงประกาศได้ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลโดยตรงต่อเกณฑ์ที่คณะกรรมาธิการใช้ในการระบุผู้ใช้ที่เป็นธุรกิจบนแพลตฟอร์ม

2. การขาดเหตุผลสนับสนุนที่เพียงพอ
นี่คือข้อผิดพลาดที่เป็นหัวใจสำคัญ ศาลระบุว่าเหตุผลของคณะกรรมาธิการนั้น “เป็นสมมติฐานและไม่สมบูรณ์” ซึ่งทำให้ Meta ไม่สามารถเข้าใจพื้นฐานของการถูกจัดประเภทได้ และยังปิดกั้นไม่ให้ศาล EU ใช้อำนาจในการตรวจสอบ สำนักข่าวรอยเตอร์รายงานคำกล่าวของศาลว่า “คำตัดสินดังกล่าวไม่เป็นไปตามข้อกำหนดในแง่ของการให้เหตุผลสำหรับ Marketplace กล่าวคือ มันไม่เปิดโอกาสให้ Meta เข้าใจเหตุผลในการจัดประเภทให้เป็นบริการแพลตฟอร์มหลักที่เป็นบริการตัวกลางออนไลน์ และไม่เปิดโอกาสให้ศาลของสหภาพยุโรปใช้อำนาจในการทบทวน”

นี่คือการตำหนิอย่างรุนแรงต่อความเข้มงวดด้านขั้นตอนของคณะกรรมาธิการยุโรป ส่งสัญญาณว่าการกำหนดสถานะ Gatekeeper ภายใต้ DMA ไม่สามารถทำบนสมมติฐานได้ แต่ต้องมีการวิเคราะห์ตามข้อเท็จจริงที่เป็นปัจจุบัน ณ เวลาที่ตัดสินใจเท่านั้น

ทำไมชัยชนะของ Marketplace จึงเป็นเพียง “สัญลักษณ์”

แม้จะเป็นชัยชนะทางกฎหมาย แต่ผลกระทบในทางปฏิบัติต่อ Meta นั้นน้อยมาก เพราะก่อนที่ศาลจะมีคำพิพากษานี้นานกว่าหนึ่งปี คณะกรรมาธิการยุโรปได้ถอนสถานะ Gatekeeper ของ Marketplace ไปแล้วเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2025

หลัง Meta ยื่นคำร้องขอให้ยกเลิกสถานะดังกล่าว คณะกรรมาธิการฯ ได้สรุปว่า Marketplace มี “ผู้ใช้ที่เป็นธุรกิจต่อปีน้อยกว่า 10,000 รายในปี 2024” ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ที่จะถูกสันนิษฐานว่าเป็น Gatekeeper ตามกฎหมาย DMA

Meta แก้เกมด้วยการเปลี่ยน Marketplace ให้เป็นบริการแบบผู้บริโภค-ถึง-ผู้บริโภค (C2C) อย่างเต็มรูปแบบ ด้วยการกำจัดผู้ใช้ที่เป็นธุรกิจออกไป ซึ่งเป็นการหลีกเลี่ยงพันธกรณีภายใต้กฎหมาย DMA สำหรับแพลตฟอร์มนั้นๆ ได้อย่างแนบเนียน ดังที่ RTE รายงานว่า การเพิกถอนคำสั่งของศาลในส่วนของ Marketplace จึง “เป็นเพียงสัญลักษณ์ทางการ” เท่านั้น Meta เองก็ออกมายอมรับในเรื่องนี้เช่นกัน

Messenger: ผู้ควบคุมการเข้าถึงที่ไม่สามารถหลีกหนีการนับซ้ำได้

ในทางตรงกันข้าม ศาลทั่วไปพิพากษายืนตามคำตัดสินของคณะกรรมาธิการฯ ในการกำหนดให้ Messenger เป็น Gatekeeper อย่างสมบูรณ์ โดยปัดตกคำอุทธรณ์ของ Meta ทั้งสามประเด็น

Messenger ถูกจัดประเภทเป็นบริการที่แยกต่างหากได้อย่างถูกต้อง
Meta พยายามโต้แย้งว่า Messenger เป็นเพียงฟีเจอร์หนึ่งของ Facebook ไม่ใช่แพลตฟอร์มเดี่ยวๆ แต่ศาลไม่เห็นด้วย โดยพิจารณาว่า Messenger เป็น “บริการสื่อสารระหว่างบุคคลที่ไม่ขึ้นกับหมายเลขโทรศัพท์” (Number-Independent Interpersonal Communications Service) ที่ทำงานในรูปแบบแอปแยกต่างหาก สามารถใช้เป็นอิสระจาก Facebook ได้ และ Meta เองก็ทำการตลาดเครื่องมือสำหรับธุรกิจบน Messenger โดยเฉพาะ

สามารถนับผู้ใช้ซ้ำซ้อนระหว่างบริการได้
ข้อโต้แย้งของ Meta ที่ว่าเกณฑ์เชิงปริมาณใช้ไม่ได้เนื่องจากผู้ใช้ Messenger ซ้อนทับกับผู้ใช้ Facebook ถูกปฏิเสธ ศาลวินิจฉัยว่าเมื่อนับจำนวนผู้ใช้ปลายทาง (End Users) เพื่อเทียบกับเกณฑ์ของ DMA คณะกรรมาธิการฯ ไม่จำเป็นต้องหักลบจำนวนผู้ใช้ที่ทับซ้อนกันออก นี่คือชัยชนะครั้งสำคัญในทางตีความกฎหมายของหน่วยงานบังคับใช้ เพราะมันป้องกันไม่ให้บริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่ที่มีระบบนิเวศขนาดใหญ่ใช้ข้ออ้างเรื่องผู้ใช้ซ้ำซ้อนมาบั่นทอนเกณฑ์ตัวเลขที่เป็นตัวกำหนดสถานะ Gatekeeper

ไม่จำเป็นต้องมีการสอบสวนตลาด
ศาลตัดสินว่า คณะกรรมาธิการฯ ไม่มีข้อผูกมัดที่จะต้องเปิดการสอบสวนตลาดอย่างเป็นทางการก่อนที่จะกำหนดให้ Messenger เป็น Gatekeeper เนื่องจาก Meta ไม่ได้แสดง “ข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนักเพียงพอ” ที่จะ “ตั้งคำถามอย่างชัดเจน” ต่อข้อสันนิษฐานทางกฎหมายภายใต้ DMA นี่เป็นการตอกย้ำความแข็งแกร่งของข้อสันนิษฐานที่สามารถโต้แย้งได้ภายใต้ DMA และเน้นย้ำว่าภาระในการนำเสนอหลักฐานหักล้างในขั้นต้นนั้นตกอยู่กับบริษัทที่ถูกกำหนดสถานะ

นัยสำคัญต่อการบังคับใช้กฎหมาย DMA ในอนาคต

คำตัดสินแบบแยกส่วนนี้เปรียบเสมือนแผนที่นำทางสำหรับการบังคับใช้กฎหมายสำคัญของสหภาพยุโรปในอนาคต

• คำเตือนเรื่องคุณภาพของการกำหนดสถานะ: คำตัดสินเรื่อง Marketplace เป็นการส่งสัญญาณว่าคณะกรรมาธิการฯ ต้องจัดทำบทวิเคราะห์ที่หนักแน่น ทันสมัย และโปร่งใสในขั้นตอนการกำหนดสถานะ การพึ่งพาข้อมูลที่ล้าสมัยและการให้เหตุผลที่คลุมเครือจะไม่ได้รับการยอมรับ คำตัดสินนี้อาจบังคับให้คณะกรรมาธิการฯ ต้องลงทุนทรัพยากรมากขึ้นเพื่อสร้างคำตัดสินที่มีรายละเอียดและมีหลักฐานสนับสนุนเพื่อให้สามารถทนต่อการตรวจสอบของศาลได้
• การยอมรับการแยกส่วนระบบนิเวศ: การที่ศาลเห็นชอบกับการกำหนดสถานะให้ Messenger เป็นการรับรองกลยุทธ์ของคณะกรรมาธิการฯ ที่ต้องการปฏิบัติต่อฟีเจอร์ต่างๆ ภายในระบบนิเวศดิจิทัลขนาดใหญ่ว่าเป็นบริการแพลตฟอร์มหลักที่แยกเป็นเอกเทศ ตรรกะนี้อาจถูกนำไปใช้กับกรณีอื่นๆ ทั่วทั้งอุตสาหกรรม ทำให้ผู้ควบคุมการเข้าถึง (Gatekeeper) ปกป้องบริการเฉพาะที่อยู่ภายใต้แพลตฟอร์มที่ใหญ่กว่าได้ยากขึ้น
• ข้อสันนิษฐานของ DMA ยังคงแข็งแกร่ง: คำตัดสินเรื่อง Messenger แสดงให้เห็นว่าบริษัทต่างๆ เผชิญกับอุปสรรคที่สูงมากในการหลีกเลี่ยงการถูกกำหนดสถานะ หากเข้าเงื่อนไขตามเกณฑ์เชิงปริมาณแล้ว ศาลปฏิเสธข้อโต้แย้งด้านกระบวนการของ Meta ยืนยันว่าข้อสันนิษฐานของ DMA เป็นเครื่องมือที่ทรงพลังสำหรับผู้กำกับดูแล และบริษัทต่างๆ ไม่สามารถถ่วงเวลาโดยอัตโนมัติด้วยการเรียกร้องให้เปิดการสอบสวนตลาดได้
• เส้นทางสำหรับการอุทธรณ์ต่อไป: ทั้งสองฝ่ายสามารถยื่นอุทธรณ์คำตัดสินต่อศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรปได้ (ในประเด็นข้อกฎหมายเท่านั้น) ภายในสองเดือนกับอีกสิบวัน การอุทธรณ์อาจนำไปสู่การชี้แจงให้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่ามาตรฐานในการให้เหตุผลที่จำเป็นในขั้นตอนการกำหนดสถานะ กับในขั้นตอนการปฏิบัติตามกฎหมายนั้นแตกต่างกันอย่างไร ซึ่งเป็นประเด็นที่ยังคงค้างคาในหลักนิติศาสตร์ของ DMA