สงครามอิหร่านปะทุอีก: คูเวตสกัดขีปนาวุธ ขณะสหรัฐฯ ถล่มบันดาร์อับบาส ท่ามกลางความหวังสันติภาพ

เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา กองทัพคูเวตประกาศว่ากำลังสกัดภัยคุกคามจากขีปนาวุธและโดรนที่เป็นปรปักษ์ในน่านฟ้าของตน โดยมีรายงานเสียงระเบิดดังทั่วประเทศ กองทัพไม่ได้ระบุผู้ที่อยู่เบื้องหลังการโจมตี แต่จังหวะเวลาสอดคล้องกับการตอบโต้ มีรายงานว่ากองกำลังพิทักษ์การปฏิวัติอิหร่าน (IRGC) อ้างว่าได้โจมตีฐานทัพอากาศอเมริกันในคูเวตเพื่อตอบโต้การโจมตีที่บันดาร์อับบาส อย่างไรก็ตาม ไม่มีฝ่ายใดออกมาอ้างความรับผิดชอบอย่างเป็นทางการสำหรับการโจมตีคูเวตในทันที ซึ่งสะท้อนรูปแบบการระบุแหล่งที่มาที่คลุมเครือซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสงครามเงาในภูมิภาคนี้

ทางการอิหร่านประณามการโจมตีครั้งใหม่ของสหรัฐฯ ว่าเป็นการละเมิดข้อตกลงหยุดยิง โดยมีรายงานว่าระบบป้องกันภัยทางอากาศถูกเปิดใช้งานใกล้กับเมืองบันดาร์อับบาสหลังเกิดระเบิดหลายครั้ง

ภาระแนวหน้าของคูเวต: ความสูญเสียสะสม

นับตั้งแต่สงครามเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2026 เมื่อสหรัฐฯ และอิสราเอลเปิดฉากการทัพร่วมเพื่อจัดการกับศักยภาพทางการทหารและนิวเคลียร์ของอิหร่าน คูเวตก็ตกเป็นเป้าหมายการตอบโต้ของอิหร่านมาโดยตลอด กองทัพของประเทศรายงานว่าได้สกัดกระสุนจำนวนมหาศาล ณ ต้นเดือนมีนาคม จำนวนรวมที่ตรวจจับได้คือขีปนาวุธ 212 ลูกและโดรน 394 ลำ ซึ่งตัวเลขนี้น่าจะเพิ่มขึ้นอีกในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา

สงครามยังนำไปสู่การสูญเสียชีวิตและยุทโธปกรณ์ครั้งสำคัญบนแผ่นดินคูเวต:

• ทหารสหรัฐฯ เสียชีวิต: การโจมตีด้วยขีปนาวุธของอิหร่านใส่ฐานทัพในคูเวตทำให้กำลังพลสหรัฐฯ เสียชีวิต 3 นายในช่วงต้นของสงคราม
• โศกนาฏกรรมยิงฝ่ายเดียวกัน: ในคืนวันที่ 1-2 มีนาคม ท่ามกลางสมรภูมิรบที่วุ่นวาย ทั้งเครื่องบิน ขีปนาวุธ และโดรนของอิหร่าน การป้องกันภัยทางอากาศของคูเวตยิงเครื่องบินขับไล่ F-15E Strike Eagle ของสหรัฐฯ ตกสามลำโดยไม่ได้ตั้งใจ นักบินทั้งหกคนดีดตัวออกมาได้อย่างปลอดภัยและถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล แต่เหตุการณ์ซึ่ง CENTCOM ยืนยันแล้วนี้ แสดงให้เห็นถึงความท้าทายในการแยกแยะเป้าหมายในสมรภูมิที่อิ่มตัวไปด้วยภัยคุกคาม
• โครงสร้างพื้นฐานถูกโจมตี: การโจมตีของอิหร่านมุ่งเป้าไปที่ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต โครงสร้างพื้นฐานด้านไฟฟ้า และอาคารที่พักอาศัย คูเวตยังได้กล่าวหาอย่างเป็นทางการว่าอิหร่านเป็นผู้บงการโจมตีเกาะบูบิยาน แม้ว่ารายงานอิสระโดยละเอียดเกี่ยวกับปฏิบัติการเฉพาะดังกล่าวจะยังมีจำกัด

เส้นทางการทูต: ข้อตกลงแบบขั้นบันไดในโดฮา

ในขณะที่การเผชิญหน้าทางทหารยังคงดำเนินต่อไป กระบวนการทางการทูตคู่ขนานที่มีกาตาร์เป็นตัวกลางได้ก่อให้เกิดกรอบข้อเสนอที่มุ่งลดระดับความขัดแย้ง

รายงานหลายแห่งระบุถึงแผนบันทึกความเข้าใจ (MoU) ไม่ใช่สนธิสัญญาฉบับสุดท้าย ซึ่งจะดำเนินการเป็นขั้นตอน องค์ประกอบหลักที่รายงานโดย Axios, Reuters และ Financial Times ประกอบด้วย:

• การขยายเวลาหยุดยิง 60 วัน: ข้อตกลงนี้จะกำหนดให้มีการพักรบ 60 วันที่สามารถต่ออายุได้
• เปิดช่องแคบฮอร์มุซอีกครั้ง: ในช่วงเวลานี้ เส้นทางน้ำยุทธศาสตร์ซึ่งเป็นจุดคอขวดสำหรับแหล่งพลังงานของโลกจะถูกเปิดอีกครั้งโดยไม่มีการเก็บค่าผ่านทาง และอิหร่านจะต้องเก็บกวาดทุ่นระเบิดที่วางไว้
• การเจรจานิวเคลียร์: อิหร่านจะตกลงระงับหรือลดโครงการเสริมสมรรถภาพยูเรเนียมลงอย่างมาก เพื่อแลกกับการผ่อนคลายมาตรการคว่ำบาตรและเริ่มการเจรจานิวเคลียร์ในวงกว้าง
• องค์ประกอบทางการเงิน: ประเด็นติดที่สำคัญยังคงเป็นข้อเรียกร้องของอิหร่านในการเข้าถึงกองทุนที่ถูกอายัดไว้ในกาตาร์จำนวน 12,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ประมาณ 420,000 ล้านบาท) เตหะรานต้องการเงินก้อนแรกนี้ก่อนที่จะยอมรับแนวทาง (Roadmap) สุดท้าย

เจ้าหน้าที่ระดับสูงของอิหร่าน รวมถึงรัฐมนตรีต่างประเทศ อับบาส อารัคชี (Abbas Araqchi) เดินทางถึงโดฮาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม เพื่อหารือกับนายกรัฐมนตรีกาตาร์ โดยมุ่งเน้นไปที่ช่องแคบฮอร์มุซและคลังแสงยูเรเนียมเสริมสมรรถภาพของอิหร่าน

ท่าทีสาธารณะ ปะทะ การเจรจาลับ

แถลงการณ์สาธารณะจากทั้งสองฝ่ายเผยให้เห็นถึงช่องว่างความเชื่อมั่นที่สำคัญ

ประธานาธิบดีทรัมป์ส่งสัญญาณในแง่ดี โดยระบุว่ามีกรอบกว้างๆ อยู่แล้ว และเจ้าหน้าที่สหรัฐฯ "ใกล้จะลงนามแล้ว" ในทางตรงกันข้าม กระทรวงต่างประเทศอิหร่านมีท่าทีระมัดระวังมากกว่ามาก โดยยืนกรานในหลักประกันที่เป็นรูปธรรม และการปล่อยทรัพย์สินทางการเงินที่ถูกอายัด ก่อนที่จะสรุปข้อตกลงใดๆ ความไม่สอดคล้องกันในที่สาธารณะนี้—การมองโลกในแง่ดีของอเมริกา ปะทะ การยืนกรานของอิหร่านในการยอมทำตามเป็นลำดับขั้น—ทำให้ผลลัพธ์ยังคงไม่แน่นอน แม้ว่าโครงสร้างของข้อตกลงกำลังก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างก็ตาม

ในขณะนี้ สงครามยังคงดำเนินไปอย่างแข็งขันทั้งบนภาคพื้นดินและในน่านฟ้า ในขณะที่ถูกเจรจาอย่างเข้มข้นเบื้องหลังประตูที่ปิด เหตุการณ์ในวันที่ 28 พฤษภาคม เป็นเครื่องเตือนใจอย่างชัดเจนว่ากรอบข้อเสนอใดๆ ก็ตามยังคงเปราะบางต่อวงจรการโจมตีและการตอบโต้ที่มันพยายามจะทำลาย