ผลจากห้องปฏิบัติการที่ออกมาในวันเดียวกันระบุว่า การตรวจเชื้ออีโบลาของทั้งสองรายให้ผลเป็นลบ ภายหลังมีรายงานเพิ่มเติมว่าอาการของทั้งคู่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียชิเกลลา (Shigella) ซึ่งเป็นโรคติดเชื้อในระบบทางเดินอาหารที่พบได้ทั่วไป ไม่ใช่เชื้ออีโบลา กระทรวงสาธารณสุขอิตาลีได้ออกแถลงการณ์ย้ำว่า ความเสี่ยงที่อีโบลาจะแพร่ระบาดในอิตาลี "ยังคงอยู่ในระดับต่ำมาก" เหตุการณ์นี้จึงจบลงโดยไม่มีการยืนยันผู้ป่วยอีโบลาในอิตาลี
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ดีอาร์ซี):
ยูกันดา:
หมายเหตุ: ก่อนหน้านี้ในปี 2568 ยูกันดาเคยเผชิญการระบาดของไวรัสซูดาน (Sudan virus) ซึ่งประกาศเริ่มต้นเมื่อ 30 มกราคม 2568 และสิ้นสุดเมื่อ 26 เมษายน 2568 โดยมีผู้ป่วย 14 ราย ตัวเลข ณ ปัจจุบันนี้สะท้อนการระบาดข้ามพรมแดนรอบใหม่ที่กำลังดำเนินอยู่
เชื้อที่ก่อโรคในครั้งนี้คือ ไวรัสบุนดีบูเกียว (Bundibugyo virus) หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ Orthoebolavirus bundibugyoense นี่คือไวรัสอีโบลาสายพันธุ์ที่พบได้ยาก โดยถูกค้นพบครั้งแรกในปี 2550 ที่เขตบุนดีบูเกียวในยูกันดา และมีความแตกต่างจากสายพันธุ์ซาอีร์ (Zaire ebolavirus) ที่พบได้บ่อยกว่า ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคสหรัฐฯ (CDC) ได้ออกประกาศเตือนภัยผ่านเครือข่าย Health Alert Network เมื่อ 19 พฤษภาคม 2569 โดยระบุว่านี่คือการระบาดข้ามพรมแดนที่กระทบทั้งดีอาร์ซีและยูกันดา